Η ανθεκτικότητα και η αξιοπρέπεια έχουν διεύθυνση: το δημόσιο σύστημα υγείας

Της Μαρίας Γαλλιού

Αν η ανθεκτικότητα μιας κοινωνίας μπορούσε να αποτυπωθεί σε έναν πίνακα Excel, ίσως να είχε στήλες με κλίνες, τομογράφους, στεφανιογράφους, προϋπολογισμούς και χρόνους αναμονής. Οι πίνακες για τα έτη 2011 έως 2023 θα περιείχαν μόλις 174.000 ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της Περιφέρειας για τα νοσοκομεία της Θεσσαλίας.

Μόνο που κάπου ανάμεσα στα κελιά του πίνακα θα έπρεπε να υπάρχει και μία διαφορετική στήλη. «Πόσο φόβο ή πόση ανασφάλεια αντέχει ακόμη ένας άνθρωπος;»

Εκεί ακριβώς η δημόσια Υγεία παύει να είναι ένας ακόμη κωδικός χρηματοδότησης.

Γίνεται μηχανισμός κοινωνικής ανθεκτικότητας.

Ένα καινούργιο μηχάνημα σε μια ΜΕΘ. Μια κλίνη αιμοκάθαρσης. Ένας σύγχρονος στεφανιογράφος. Μια θεραπεία που μπορεί πλέον να γίνει στη Θεσσαλία, χωρίς ο ασθενής και η οικογένειά του να αναζητούν νοσοκομείο εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Εκεί ακριβώς πιστεύω ότι αρχίζει η πραγματική συζήτηση για τη δημόσια Υγεία, πλέον στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Όχι μόνο στους πίνακες των προϋπολογισμών. Στη ζωή των ανθρώπων.

Η Θεσσαλία είναι μια κοινωνία που τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά. Από φυσικές καταστροφές, από οικονομικές πιέσεις, από την ακρίβεια που μπήκε σχεδόν αθόρυβα στη καθημερινότητα κάθε οικογένειας.

Και όταν το οικογενειακό εισόδημα πιέζεται, ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας δεν είναι απλώς κοινωνική πολιτική. Είναι εισόδημα που δεν χρειάστηκε να ξοδευτεί. Είναι φόβος που περιορίστηκε. Είναι αξιοπρέπεια που προστατεύθηκε.

Γι’ αυτό και η επιλογή της Περιφερειακής Αρχής του Δημήτρη Κουρέτα να μεταφέρει σημαντικούς πόρους προς τη δημόσια Υγεία αποτελεί στρατηγική επιλογή και όχι μια ακόμη σειρά χρηματοδοτήσεων.

Μέσω του Περιφερειακού Προγράμματος Ανάπτυξης οι παρεμβάσεις πλησιάζουν πλέον τα 15 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 30,9 εκατ. ευρώ αφορούν 14 πράξεις Υγείας μέσω του Προγράμματος «Θεσσαλία 2021–2027».

Σε αυτές περιλαμβάνονται η νέα υπό ανέγερση πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, ο νέος αξονικός τομογράφος του ΠΓΝΛ, ο μαγνητικός τομογράφος του Νοσοκομείου Καρδίτσας, ο ψηφιακός στεφανιογράφος των Τρικάλων, νέος εξοπλισμός για το Αχιλλοπούλειο, οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, το νέο κτήριο ΕΚΑΒ στην ΠΕ Λάρισας καθώς και παρεμβάσεις σε περιφερειακά ιατρεία.

Πίσω από τα χρήματα και τα έργα βρίσκονται εξειδικευμένοι σύγχρονοι εξοπλισμοί που έχουν ήδη φτάσει ή θα φτάσουν σύντομα στις κλινικές των νοσοκομείων της Λάρισας, της Καρδίτσας, των Τρικάλων και του Βόλου. Η νέα Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Η ενίσχυση της Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών με ιατρικοτεχνολογικό εξοπλισμό που παρέχει σύγχρονη και ολοκληρωμένη φροντίδα στα πρόωρα και πάσχοντα νεογνά. Ο σχεδιασμός για την ανέγερση νέου κτηρίου Ημερήσιας Νοσηλείας και Εξωτερικής Χημειοθεραπείας στο ΠΓΝΛ, συνολικής επιφάνειας 1.300 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο προβλέπεται να χρηματοδοτηθεί μέσω του ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Θεσσαλίας και να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της Ογκολογικής Κλινικής, των ασθενών και των οικογενειών τους. Νέες τεχνολογίες, από τη ρομποτική χειρουργική έως σύγχρονα συστήματα καρδιολογικής και νευροχειρουργικής υποστήριξης.

Και κάτι ακόμη που προσωπικά θεωρώ εξίσου σημαντικό: η Ανακουφιστική Φροντίδα κατ’ οίκον. Γιατί κάποτε, ακόμη και στο πιο σύγχρονο σύστημα Υγείας, δεν είναι αρκετό το τελευταίας τεχνολογίας μηχάνημα. Χρειάζονται ένας γιατρός, ένας νοσηλευτής, ένας ψυχολόγος που θα φτάσουν μέχρι την πόρτα του ανθρώπου που τους χρειάζεται.

Και είναι σαφώς θετικό όταν κεντρική κυβέρνηση, Περιφέρεια, νοσοκομεία, επιστημονική κοινότητα και υγειονομικοί μπορούν να συναντώνται πάνω σε έναν κοινό στόχο, στην ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Η θεσμική συνεργασία όμως δεν είναι λευκή επιταγή. Και η αναγνώριση ενός έργου δεν σημαίνει σιωπή απέναντι στα προβλήματα.

Γιατί ένα σύγχρονο κτήριο χωρίς τους ανθρώπους που χρειάζονται για να το λειτουργήσουν δεν αποτελεί ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση. Ένα καινούργιο μηχάνημα έχει πραγματική αξία όταν δίπλα του υπάρχουν γιατροί, νοσηλευτές και τεχνικό προσωπικό. Και ένα ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας αποκτά νόημα όταν ο κάτοικος ενός χωριού μπορεί πράγματι να βρει τον γιατρό που χρειάζεται, χωρίς να ταξιδεύει δεκάδες χιλιόμετρα.

Γι’ αυτό οι επισημάνσεις που γίνονται για ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία, για τις δύσκολες συνθήκες εργασίας των υγειονομικών και για τις αδυναμίες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικός αντίλογος. Είναι ζητήματα που οφείλουν να αποτελούν μέρος της ίδιας συζήτησης. Μιλάμε για τη στελέχωση των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, για τα κίνητρα παραμονής για νέους γιατρούς και για αμοιβές που αντιστοιχούν στην ευθύνη και τις δυσκολίες των εργαζομένων στο χώρο της υγείας.

Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας λοιπόν δεν ζητάμε από τον πολίτη να αντέξει λίγο ακόμη, αλλά στρατηγικά αποφασίζουμε να φτιάχνουμε θεσμούς που θα τον βοηθούν να μη χρειάζεται κάθε φορά να αποδεικνύει πόσο πολύ αντέχει. Οι εντάξεις, οι χρηματοδοτήσεις, οι παρεμβάσεις να απαντούν στις πραγματικές ανάγκες των νοσοκομείων, όπως έχουν χαρτογραφηθεί και να μετουσιώνονται εν τέλει σε ποιοτικότερες υπηρεσίες για τον πολίτη.

Αυτό σημαίνει για εμάς ανθεκτικότητα.

Γιατί μια ανθεκτική Θεσσαλία δεν είναι μια Θεσσαλία που έμαθε να υπομένει.

Είναι μια Θεσσαλία που, όταν ένας άνθρωπος λυγίζει, χρειάζεται να έχει ένα δημόσιο σύστημα αρκετά δυνατό για να τον κρατήσει όρθιο και μια δημόσια Υγεία να καταλαμβάνει πλέον κεντρική θέση εγκαταλείποντας τη γωνία και τις εικόνες ντροπής που όλοι μας γίναμε μάρτυρες για πάρα πολλά χρόνια.

Ο διάσημος Γάλλος χειρουργός Ρενέ Λερίς (René Leriche) διατύπωσε το 1936 στο έργο του «Encyclopédie française» τον διάσημο ορισμό του για την υγεία: «Η υγεία είναι η ζωή που βιώνεται μέσα στη σιωπή των οργάνων». Μόνο που, με τις σύγχρονες συνθήκες ζωής αλλά και με την πάροδο του χρόνου, ο άνθρωπος χρειάζεται φροντίδα, καθώς τα όργανά του σιγά σιγά σπάνε τη σιωπή και αρχίζουν να φωνάζουν για φροντίδα και περίθαλψη. Ως προετοιμασία για την αντιμετώπιση αυτών των δύσκολων καταστάσεων, που είναι γραφτό μας να τις βιώσουμε όλοι, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας βάζουμε ως πρώτη προτεραιότητα αλλά και ως τελικό στόχο μια αξία που πολλές φορές τίθεται υπό αμφισβήτηση, παρά την πανθομολογούμενη αυταπάρνηση των ιατρών και των νοσηλευτών . Αναφέρομαι στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η Μαρία Γαλλιού είναι δικηγόρος, Χωρική Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Λάρισας