«Στο σπίτι λιοντάρια, στη μάχη αλεπούδες»: Το καρφί Μαμάκου και όσα δεν πέρασαν απαρατήρητα στο Δημοτικό Συμβούλιο

Το θέμα ήταν η μεγάλη σύμβαση για τη συντήρηση του πρασίνου. Η συζήτηση, όμως, μόνο… πράσινη δεν ήταν. Η χθεσινοβραδινή συνεδρίαση στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαρισαίων είχε ένταση, αιχμές, ιστορικές αναδρομές, παραδοχές, αποχωρήσεις και έναν επίλογο με άρωμα… αρχαίας Ελλάδας.

Με αρχαίους Έλληνες έκλεισε ο Μαμάκος

Με μια αρχαία ρήση, αποδιδόμενη στον Αριστοφάνη, επέλεξε να κλείσει τη μακρά τοποθέτησή του ο δήμαρχος Λαρισαίων Θανάσης Μαμάκος: «Οἴκοι μὲν λέοντες, ἐν μάχῃ δ’ ἀλώπεκες». Σε ελεύθερη απόδοση, η φράση σημαίνει «στο σπίτι λιοντάρια, στη μάχη αλεπούδες» και χρησιμοποιείται για εκείνους που εμφανίζονται θαρραλέοι και μαχητικοί όταν βρίσκονται σε ασφαλές περιβάλλον, αλλά αλλάζουν στάση όταν έρχεται η ώρα της πραγματικής αναμέτρησης.

Και μόνο τυχαία δεν ήταν η επιλογή της συγκεκριμένης φράσης από τον δήμαρχο. Είχε προηγηθεί η αποχώρηση της μείζονος αντιπολίτευσης από την αίθουσα, λίγο πριν από την ψηφοφορία για τη νέα απόφαση που αφορά τη μεγάλη σύμβαση συντήρησης του πρασίνου.

Ο κ. Μαμάκος είχε ήδη αφιερώσει μεγάλο μέρος της τοποθέτησής του στο γεγονός ότι η «Συμπαράταξη» κατηγορούσε επί ημέρες τη δημοτική αρχή πως απαξιώνει το Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά, όταν το θέμα επέστρεψε σε τακτική συνεδρίαση και έφτασε η ώρα της απόφασης, επέλεξε να αποχωρήσει. Έτσι, το αρχαίο ρητό λειτούργησε ως το τελευταίο και πιο αιχμηρό «καρφί» της βραδιάς. Σε απλά πολιτικά ελληνικά, το μήνυμα του δημάρχου προς τη μείζονα αντιπολίτευση ήταν περίπου το εξής: Άλλο οι καταγγελίες και οι υψηλοί τόνοι και άλλο η στιγμή που πρέπει να μείνεις στην αίθουσα και να αναλάβεις την ευθύνη της ψήφου σου.

Η αποχώρηση και οι μπηχτές…

Η αποχώρηση της «Συμπαράταξης» ήταν αναμφίβολα το πολιτικό γεγονός της συνεδρίασης. Ο Δημήτρης Δεληγιάννης κατηγόρησε τη δημοτική αρχή ότι υποτιμά τον ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου και ανακοίνωσε ότι η παράταξή του δεν θα νομιμοποιήσει με την ψήφο της τη διαδικασία. Αφού νωρίτερα είχε εξαπολύσει μία σκληρότατη επίθεση κατά του δημάρχου τονίζοντας μεταξύ άλλων πως “η πόλη δεν είναι ιδιοκτησία σας. Ούτε της ομάδας που σας περιστοιχίζει”.

Ο Αδαμόπουλος δεν αμφισβήτησε το έργο, αμφισβήτησε τους αριθμούς

Ο Θάνος Αδαμόπουλος επέλεξε διαφορετική γραμμή από την εύκολη πολιτική αντιπαράθεση. Ξεκαθάρισε ότι δεν αμφισβητεί την ανάγκη για εργολαβία στη συντήρηση του πρασίνου και υπενθύμισε ότι η προηγούμενη δημοτική αρχή ήταν εκείνη που είχε προχωρήσει πρώτη στη συγκεκριμένη επιλογή. Έβαλε όμως το δάχτυλο σε δύο σημεία που έχουν ενδιαφέρον: Πρώτον, στη μεγάλη αύξηση του οικονομικού αντικειμένου και, δεύτερον, στο χρονοδιάγραμμα. Το ερώτημά του ήταν απλό. Αφού η σημερινή σύμβαση τελειώνει στα τέλη Οκτωβρίου και ένας διεθνής διαγωνισμός απαιτεί χρόνο, τι θα γίνει στο μεσοδιάστημα;

Η παραδοχή Μαμάκου για τον Δεκέμβριο

Εκεί βγήκε ίσως και η πιο ουσιαστική είδηση μέσα από την πολύωρη πολιτική συζήτηση. Ο δήμαρχος παραδέχθηκε ότι νέα σύμβαση μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου δεν μπορεί να υπάρχει. Στο καλύτερο σενάριο, χωρίς προσφυγές και άλλες εμπλοκές, η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί στις αρχές Δεκεμβρίου. Και κάπως έτσι, πίσω από τη μάχη για το ποιος είχε δίκιο στην προηγούμενη συνεδρίαση, εμφανίστηκε το πραγματικό πρακτικό πρόβλημα: Ποιος και με ποιον τρόπο θα συντηρεί το πράσινο από τη λήξη της υφιστάμενης σύμβασης μέχρι την έναρξη της νέας. Αυτό είναι το ερώτημα που θα ακολουθεί πλέον τη διαδικασία.

«Τι φοβάστε;»

Ο Αδαμόπουλος είχε και μία ακόμη φράση που προκάλεσε αίσθηση. Ζήτησε από τη δημοτική αρχή να παρουσιάσει πιο αναλυτικά στο σώμα τις βασικές ομάδες εργασιών και το πώς προκύπτει η αύξηση του προϋπολογισμού. «Αφού τα ξέρετε. Τι φοβάστε;» είπε κάποια στιγμή, ανεβάζοντας τους τόνους χωρίς πάντως να αμφισβητεί την ίδια την αναγκαιότητα του έργου. Κάτι που μάλλον προαναγγέλλει ότι η πραγματική αριθμητική μάχη θα δοθεί όταν φτάσουν οι αναλυτικοί όροι στη Δημοτική Επιτροπή.

Ο Κρίκης είδε… κοινό έδαφος

Ο Πέτρος Κρίκης δεν μπήκε ιδιαίτερα στη μάχη για το ποιος σέβεται περισσότερο το Δημοτικό Συμβούλιο. Η δική του θέση ήταν διαφορετική και απολύτως καθαρή. Δημοτική αρχή και μείζων αντιπολίτευση συγκρούονται για διαδικασίες και θεσμούς, αλλά συμφωνούν στην ουσία, δηλαδή στην ανάθεση υπηρεσιών πρασίνου σε ιδιώτες. Κατά τη «Λαϊκή Συσπείρωση», ο μεγάλος καβγάς έκρυβε ακριβώς αυτή τη βασική πολιτική συμφωνία.

Και λίγο… παρελθόν

Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στη νέα σύμβαση. Ο δήμαρχος γύρισε αρκετές φορές το ρολόι πίσω, στις αποφάσεις του 2021, του 2023 και του 2024, θέλοντας να θυμίσει τι έκανε και τι ψήφισε η προηγούμενη δημοτική αρχή όταν είχε εκείνη την ευθύνη. Σε κάποια στιγμή η αίθουσα περισσότερο θύμιζε αναδρομή σε παλαιότερα πρακτικά παρά συζήτηση για τη νέα σύμβαση. Πολιτικά, βέβαια, το μήνυμα ήταν σαφές: «Μη μας καταγγέλλετε σήμερα για κάτι που κάνατε και εσείς χθες».

Τα 130 στρέμματα και τα 7,5 εκατομμύρια

Πίσω από όλα τα πολιτικά πυροτεχνήματα υπάρχουν δύο αριθμοί που θα επιστρέψουν σύντομα στη συζήτηση. Τα περίπου 130 επιπλέον στρέμματα πρασίνου που, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, εντάσσονται στο διευρυμένο αντικείμενο και ο συνολικός προϋπολογισμός που κινείται στα 7,5 εκατ. ευρώ για την τριετία. Η δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι η πόλη έχει μεγαλύτερες ανάγκες, περισσότερες εκτάσεις και περισσότερες εργασίες. Η αντιπολίτευση ζητά να δει αναλυτικά πώς προκύπτει ο λογαριασμός. Εκεί θα βρίσκεται και το επόμενο επεισόδιο.

Το «πράσινο» έγινε πολιτικό τεστ

Στο τέλος της βραδιάς η προηγούμενη απόφαση ανακλήθηκε και η νέα εγκρίθηκε από τη δημοτική πλειοψηφία. Το τεχνικό ζήτημα έκλεισε. Το πολιτικό όχι. Η δημοτική αρχή θέλει πλέον να μετατρέψει τη μεγάλη σύμβαση σε απόδειξη ότι βάζει το πράσινο στο επίκεντρο της πολιτικής της. Η αντιπολίτευση θα επιμείνει σε κόστος, διαδικασίες και διαφάνεια. Και, όπως φάνηκε από τη συνεδρίαση της Δευτέρας, το πράσινο της Λάρισας θα δώσει ακόμη αρκετό… χρώμα στην πολιτική αντιπαράθεση…

Α.Ρ.