Ηρακλής Γερογιώκας: «Η παράδοση δεν μας κρατά στο παρελθόν, μας οδηγεί στο μέλλον»

Με έντονο το αίσθημα ευθύνης για τη διαφύλαξη μιας εκπαιδευτικής παρακαταθήκης 70 ετών, αλλά και με το βλέμμα στραμμένο στις απαιτήσεις του μέλλοντος, ο πρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων Μ.Ν. Ράπτου, Ηρακλής Γερογιώκας, ανοίγει τα χαρτιά του στο onlarissa.gr και στον Απόστολο Ράιδο.

Τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, μιλά για τη ζωντανή κληρονομιά της Μαίρης Ν. Ράπτου, τον αξιακό προσανατολισμό του σχολείου, τις υψηλές επιδόσεις στις Πανελλαδικές και τη μεγάλη κοινότητα μαθητών, γονέων και αποφοίτων που έχει δημιουργηθεί στη Λάρισα.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η παράδοση δεν λειτουργεί ως τροχοπέδη για την εξέλιξη, αποκαλύπτοντας πως ήδη σχεδιάζονται νέες πρωτοβουλίες και καινοτομίες για την επόμενη σχολική χρονιά.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Απόστολο Ράιδο // Φωτογραφίες: Γιάννης Μυλωνάς

Κύριε Γερογιώκα, μετά από μια ομολογουμένως επιτυχημένη θητεία στην Αντιδημαρχία Παιδείας και Άθλησης του Δήμου Λαρισαίων, βρεθήκατε στο τιμόνι των  ιστορικών  Εκπαιδευτηρίων  Μ.Ν Ράπτου. Τρεις μήνες μετά, ποιες είναι οι εντυπώσεις σας

Κύρει Ράιδο, είναι αλήθεια ότι  για μένα ήταν πολύ  τιμητική η πρόταση του κ. Ράπτη να αναλάβω την προεδρία των Εκπαιδευτηρίων. Αν θέλετε να μιλήσουμε για εντυπώσεις και συναισθήματα, το κυρίαρχο είναι το αίσθημα της ευθύνης. Η ευθύνη να παραδώσουμε στις επόμενες γενεές της πόλης ένα σχολείο αρχών και αξιών, όπως το οραματίστηκε η Μαίρη Ν. Ράπτου. Και ξέρετε, η παρουσία της είναι ζωντανή και καθημερινή. Πολλές φορές όταν δυσκολεύομαι να πάρω μια απόφαση, επιλέγω με βάση τα κριτήρια που θα έθετε αυτήν, η νομίζω εγώ ότι θα έθετε αυτήν εν τέλει.

Πολλοί λένε ότι η κληρονομιά της Μ. Ράπτου είναι αυτό που κάνει το σχολείο να ξεχωρίζει.

Αυτό ισχύει. Η επιμονή για το καλύτερο, η προσήλωση στον στόχο, η εμμονή με το καινούριο και το κολύμπι αντίθετα στο ρεύμα…. Πάντα έλεγε ότι με το ρεύμα πάνε μόνο τα νεκρά ψάρια….

Η ειδοποιός μας διαφορά είναι η αέναη προσπάθεια να έχουμε τα παιδιά κοντά στην Ορθοδοξία, να αγαπήσουν την πατρίδα και να αντιληφθούν την αξία της οικογένειας. Μου έκανε εντύπωση κάτι και θα το μοιραστώ μαζί σας. Μετά το τελευταίο μάθημα των πανελληνίων, είδα μια ομάδα μαθητών μας να κατευθύνεται  στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και να  ανάβει ένα κεράκι. Έτσι απλά, χωρίς παραινέσεις και νουθεσίες. Αυτό ξέρετε είναι επιστέγασμα της προσπάθειας που γίνεται και η οποία ξεκινάει από το νηπιαγωγείο.

Ξέρετε, το να είσαι τόσο πάνω από τον μέσο όρο δεν είναι εύκολη υπόθεση, ούτε κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε μια χρονιά, στη Γ’ Λυκείου.

Μιλώντας για Πανελλήνιες, είδαμε πολλές φωτογραφίες επιτυχόντων του σχολείου σας τις τελευταίες μέρες.

Ναι, και είμαστε πολύ χαρούμενοι για αυτό. Ξέρετε, το να είσαι τόσο πάνω από τον μέσο όρο δεν είναι εύκολη υπόθεση, ούτε κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε μια χρονιά, στη Γ’ Λυκείου. Είναι πρώτα απ’ όλα  η καλλιέργεια μιας νοοτροπίας που, ξεκινάει από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Ακολουθεί σκληρή δουλειά και στοχοθεσία, αγαστή συνεργασία με το εκπαιδευτικό προσωπικό και βέβαια επαγρύπνηση της διοίκησης γιατί ο συντονισμός όλων είναι δική της ευθύνη. Με την ευκαιρία να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και ένα μπράβο στην εκπαιδευτική μας κοινότητα.

Από το ένα θέμα στο άλλο, πολλοί στην πόλη λένε ότι είστε μια κοινότητα από μόνοι σας.

Κοιτάξτε, με μια ιστορία 70 ετών, στα Εκπαιδευτήρια φοιτούν σήμερα τα εγγόνια των πρώτων μαθητών μας, Είμαστε ο μόνος εκπαιδευτικός οργανισμός στην πόλη που έχει σύλλογο αποφοίτων, επίσης. Και βέβαια τα Εκπαιδευτήρια είναι ο συνδετικός κρίκος ανθρώπων που μοιράζονται κοινές ιδέες και ιδανικά. Είμαστε σίγουρα μια μεγάλη οικογένεια κάποιων χιλιάδων συμπολιτών μας. Αυτό. Μια οικογένεια.

Θυμάμαι μάλιστα στο παρελθόν κινητοποιήσεις υπέρ του σχολείου.

Ναι ,ναι. Μια ιστορία για την οποία έχουμε δικαιωθεί και την έχουμε αφήσει πίσω μας. Την θυμάμαι μερικές φορές με πικρία αλλά και με ευγνωμοσύνη για τόσες οικογένειες που τα άφησαν όλα και βγήκαν κυριολεκτικά στους δρόμους για να σωθεί το σχολείο τους.

Στο σχολείο επιτελείται ένας οργασμός δράσεων σε όλες τις βαθμίδες. Ταξίδια στο εξωτερικό, Erasmus, συμμετοχές σε διαγωνισμούς, δεκάδες δραστηριότητες. Πιστέψτε με , δεν έχουμε και ζηλέψουμε τίποτα από τα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία της Αθήνας.

Νομίζω ότι η πλακέτα των Εκπαιδευτηρίων στην υπουργό Παιδείας κ. Ζαχαράκη πρόσφατα σηματοδότησε ακριβώς αυτό.

Είναι αλήθεια ότι τα Εκπαιδευτήρια Μ.Ν Ράπτου έχουν αφήσει εκείνη την εποχή πίσω τους και κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα. Αλίμονο, εμάς η δουλειά μας είναι να δίνουμε ελπίδα εμείς στα νέα παιδιά. Να τους κάνουμε να σκέφτονται το μέλλον με χαμόγελο. Αναφορικά με το υπουργείο , επιτελείται ένα αξιοζήλευτο έργο, με την καλύτερη υπουργό Παιδείας για δεκαετίες και είναι πάντα αρωγός στην προσπάθεια που κάνουμε όλοι για μια καλύτερη Παιδεία.

Μιλώντας για προσπάθεια, το brand name του σχολείου περιστρέφεται γύρω από έναν αξιακό κώδικα όπως είπατε, όμως οι εποχές αλλάζουν….

Στο σχολείο επιτελείται ένας οργασμός δράσεων σε όλες τις βαθμίδες. Ταξίδια στο εξωτερικό, Erasmus, συμμετοχές σε διαγωνισμούς, δεκάδες δραστηριότητες. Πιστέψτε με , δεν έχουμε και ζηλέψουμε τίποτα από τα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία της Αθήνας. Και εμείς εδώ στην επαρχία μερικές φορές νομίζουμε ότι υστερούμε σε σχέση με την πρωτεύουσα αλλά αυτό δεν ισχύει στη Λάρισα, σε πολλούς τομείς. Η παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης, σε ένα αυστηρό, οργανωμένο και πειθαρχημένο πλαίσιο είναι πολύ σημαντικό για εμάς επίσης.  Αναφορικά με καινοτομίες, ξέρετε διαθέτουμε στο πρόσωπο του Ν.Ράπτη έναν χαρισματικό παιδαγωγό ο οποίος συχνά πυκνά προτείνει καινοτομίες υψηλού επιπέδου. Ταυτόχρονα, παρακολουθούνται όλες οι σύγχρονες τάσεις και καθημερινά εξετάζονται μέθοδοι  και τρόποι να φέρουμε τα παιδιά μας όλο και πιο κοντά στο μέλλον. Σχεδιάζουμε επίσης πολλά  πράγματα για τη νέα χρονιά αλλά δεν είναι ακόμη ανακοινώσιμα ακόμη.

Όμως ξέρετε, η ισορροπία είναι αυτή που θα φέρει την επιτυχία, όχι μόνο στις εξετάσεις, αλλά στην ίδια τη ζωή.

Το μήνυμα που στέλνω στους γονείς είναι ότι το μέλλον του παιδιού τους σκιαγραφείται με αγάπη και επιμέλεια.

Με το χέρι στην καρδιά, αξίζει τις δύσκολες οικονομικά μέρες που ζούμε, να στείλει μια οικογένεια το παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο;

Είναι ένα ερώτημα που με βασάνισε και εμένα πριν 14 χρόνια, όταν έφερα τον μεγάλο μου γιο στο σχολείο. Να σας πω την αλήθεια, δεν το μετάνιωσα. Το σχολείο, πέρα από τον ηθικοπλαστικό του χαρακτήρα, που για μένα προσωπικά αυτό έκανε τη διαφορά, προσέφερε πολλές δυνατότητες, πολλές ευκαιρίες, ένα συγκεκριμένο και δομημένο εκπαιδευτικό πλαίσιο, εκπαιδευτικούς που βλέπεις μια φλόγα στα μάτια τους, προσέφερε φίλους, αγάπη, μια οικογένεια, που λέγαμε πριν.

Προφανώς η συνέντευξη θα διαβαστεί από γονείς των εκπαιδευτηρίων, τι μήνυμα θα θέλατε να τους στείλετε;

Ότι το μέλλον του παιδιού τους σκιαγραφείται με αγάπη και επιμέλεια. Ότι θα ενσκήψουμε πάνω σε κάθε παιδί ξεχωριστά με σεβασμό στη μοναδικότητά του. Ότι ανοίγεται μπροστά μας ένας αγώνας δρόμου τον οποίο θα διασχίσουμε μαζί και σε όλη αυτή τη διαδικασία θα είμαστε μαζί. Χέρι χέρι.

Σας ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή τη συζήτηση.

Κι εγώ σας ευχαριστώ κ. Ράιδο.