Εκδήλωση ΚΚΕ στα Τρίκαλα με ομιλία της Α. Παπαρήγα

Δημοσιεύθηκε στις: 13 Οκτωβρίου 2016, 12:07

Συνέντευξη τύπου έδωσε η Τομεακή Επιτροπή Λάρισας με αφορμή την εκδήλωση της Κ.Ε. του ΚΚΕ όπου καλεί σε μαζική συμμετοχή με αναχώρηση την Κυριακή 23 Οκτώβρη στις 9:00πμ από την πλατεία Λαού της Λάρισας. Στην εκδήλωση  θα μιλήσει η Αλέκα Παπαρήγα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Στην ανακοίνωση αναφέρει:

«Η ΚΕ του ΚΚΕ, ολόκληρο το Κόμμα και η ΚΝΕ, τιμάμε φέτος τα 70
χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).
Ένα σημαντικό γεγονός, που συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία του ΔΣΕ,
είναι και η ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, που έγινε στο χωριό
Τσούκα του νομού Τρικάλων, στις 28 Οκτώβρη 1946. Αυτή είναι
ουσιαστικά και η ημερομηνία ίδρυσης του ΔΣΕ. Η επίσημη μετονομασία
έγινε στις 27 Δεκέμβρη 1946, με την έκδοση της Διαταγής του Γενικού
Αρχηγείου Ανταρτών, η οποία όρισε την «ονομασία των ανταρτικών
Σωμάτων σε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΕΛΛΑΔΟΣ».
Η Επιτροπή Περιοχής απευθύνεται στους εργαζόμενους, άνεργους,
αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, ιδιαίτερα στους νέους της περιοχής
μας, φοιτητές και μαθητές, καλώντας τους να έρθουν σε επαφή και να
γνωρίσουν την ιστορία του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, συνολικά του εργατικού
λαϊκού κινήματος στη χώρα μας. Να αναζητήσουν την ιστορική
αλήθεια. Έτσι θα μπορέσουν να βγάλουν συμπεράσματα και για το
σήμερα.
Μετά την απελευθέρωση της χώρας το 1944 από την τριπλή φασιστική
κατοχή, η αστική τάξη είχε κατά πολύ χάσει τη δυνατότητα
χειραγώγησης της λαϊκής πλειονότητας. Έφερε το βαθύ στίγμα, είτε της
συνεργασίας με τους κατακτητές, είτε της φυγής, είτε της αποχής από
τον απελευθερωτικό αγώνα.
Αντίθετα, το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ έσωσε το λαό από την πείνα, συσπείρωσε τη
μεγάλη πλειοψηφία του λαού, απελευθέρωσε τη χώρα από την φασιστική
κατοχή. Το ΚΚΕ υπήρξε η ψυχή, η καθοδηγητική δύναμη και ο κύριος
αιμοδότης της ΕΑΜικής Αντίστασης, της λαϊκής ένοπλης πάλης στα
χρόνια της Κατοχής.
Αντικειμενικά, μετά την απελευθέρωση είχε αλλάξει ο
συσχετισμός ανάμεσα στις δύο βασικές αντίπαλες τάξεις, την
αστική και την εργατική μαζί με τα λαϊκά στρώματα.
Οξύνθηκε η σκληρή ταξική ένοπλη αναμέτρηση που είτε θα οδηγούσε
στην ανατροπή της αστικής εξουσίας, με απομόνωση και των ξένων
στηριγμάτων της, είτε στην ήττα των λαϊκών δυνάμεων, στην
απομόνωση του ΚΚΕ και στη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας.
Στο διάστημα που μεσολάβησε απ’ την απελευθέρωση είναι χιλιάδες οι
δολοφονίες αγωνιστών, οι συλλήψεις, οι βασανισμοί. Στη Θεσσαλία μόνο
καταγράφονται 333 δολοφονίες, δηλαδή το 43,6% των δολοφονημένων
στα 1945-1946 στην Ελλάδα, με μεγαλύτερο ποσοστό στην κεντρική
Θεσσαλία, στην περιοχή της Λάρισας. Οργιάζουν οι συμμορίες στην
ύπαιθρο. Η περιοχή μας μάτωσε από τις συμμορίες του Σούρλα, του
Καλαμπαλίκη στο Βόλο, των Κουντούρηδων στον Αλμυρό, των
Βουρλάκηδων στη Δυτική Θεσσαλία και πολλών άλλων.
Χιλιάδες αγωνιστές αναγκάζονται να καταφύγουν στα βουνά. Το Μάη του
1946 οι πρώτες συγκρούσεις έχουν ήδη αρχίσει στα Θεσσαλικά βουνά.
Στα Άγραφα διαμορφώνονται 3 αντάρτικα συγκροτήματα: Το Ανατολικό
με επικεφαλής τον Νικηταρά, το Κεντρικό με επικεφαλής τους
Αγραφιώτη- Ίταμο και το Δυτικό με επικεφαλής τους Χρήστο Κοροζή –
Κίτσο Παπαϊωάννου. Συγκροτείται ομάδα Ιππικού στην περιοχή Λεοντάρι –
Καϊτσα, με επικεφαλής τους Νέστορα και Περικλή Οικονόμου (Γαζή).
Στο Βόλο, από τον Αύγουστο του 1946, ύστερα από απόφαση του
Γραφείου Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ, η καθοδήγηση των αντάρτικων
ομάδων ανατίθεται στο Μιχάλη Παπαδάμο. Ξανασυγκροτείται το
Αρχηγείο Πηλίου.
Το Καλοκαίρι του 1946 οι ομάδες οργανώνονται σε συγκροτήματα και
στην συνέχεια ιδρύονται τα αρχηγεία περιοχών, Θεσσαλίας, Ρούμελης,
Ηπείρου, Πελοποννήσου. Επίσης πολλά υπαρχηγεία σε: Βέρμιο, Βόιο,
Βίτσι, Κίσαβος, Τζουμέρκα, Πήλιο.
Στις 21 Οκτωβρίου, πραγματοποιείται η πρώτη σύσκεψη καπετάνιων στην
Ανθρακιά Γρεβενών, που προετοιμάζει την ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου.
Η ενοποίηση των αντάρτικων ομάδων κάτω από ενιαία
στρατιωτική καθοδήγηση πραγματοποιείται μετά από σύσκεψη
στις 26-28 του Οκτώβρη στην Τσούκα Αντιχασίων. Στη σύσκεψη
αυτή παίρνουν μέρος οι καπεταναίοι Μάρκος, Κίσσαβος (Μπλάνας),
Κικίτσας και Λασσάνης.
Ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε δίκαιος, ηρωικός και
μεγαλειώδης.
Ο ΔΣΕ ήταν λαϊκός στρατός. Εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής
πλειονότητας του πληθυσμού ενάντια στα συμφέροντα των
εκμεταλλευτών και καταπιεστών της. Στηρίχτηκε στην οργανωτική –
πολεμική πείρα του ΕΛΑΣίτικου αγώνα στην Κατοχή και το Δεκέμβρη
1944. Η ΕΑΜική Αντίσταση στην Κατοχή και η κρίσιμη αντικειμενικά
ταξική σύγκρουση του Δεκέμβρη είχαν αφήσει μεγάλη αγωνιστική
κληρονομιά στη λαϊκή συνείδηση, στις μορφές οργάνωσης και πάλης.
Ο αγώνας του ΔΣΕ αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης
στην Ελλάδα κατά τον εικοστό αιώνα. Η αστική κρατική εξουσία γνώρισε
τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξή της. Μπροστά στο
δίλημμα «υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση», το λαϊκό κίνημα επέλεξε το δεύτερο δρόμο. Ο ΔΣΕ είναι η πιο τρανή απόδειξη ότι
οι κοινωνικές αντιθέσεις δεν χωράνε στα ιδεολογήματα της λεγόμενης
«εθνικής ομοψυχίας» και της κατάργησης των ταξικών διαχωριστικών
γραμμών.
Η αστική τάξη και οι συνοδοιπόροι της συκοφαντούν και διαστρεβλώνουν
τον αγώνα του ΔΣΕ, επειδή ξέρουν καλά ότι αντιπροσώπευε την ανώτερη
μορφή πάλης, σε περίοδο που αντικειμενικά διεξαγόταν ταξική σύγκρουση
για το «ποιος – ποιον», για την εξουσία.
Επιδιώκουν να χτυπήσουν την ταξική πάλη σήμερα, προκειμένου να
περάσει δίχως κινδύνους για την καπιταλιστική εξουσία η στρατηγική του
κεφαλαίου, η διαιώνιση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Όμως σήμερα, έχουμε διδαχθεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή
κυβέρνηση, όποια ονομασία και αν έχει και οποιοδήποτε κόμμα και αν
συμμετέχει σε αυτήν, εφόσον η πολιτική εξουσία, τα μέσα παραγωγής και
όλος ο πλούτος που παράγει η εργατική τάξη βρίσκονται στα χέρια των
καπιταλιστών, εφόσον η Ελλάδα συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις
της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Το ΚΚΕ, έμπειρο και διδαγμένο, φιλοδοξεί και μπορεί να γίνει ο φάρος
της νέας και νικηφόρας ταξικής αναμέτρησης για το σοσιαλισμό, που
είναι αναγκαίος, επίκαιρος και ρεαλιστικός.
Τιμάμε όλους εκείνους και εκείνες που πολέμησαν ηρωικά,
στο Γράμμο και στο Βίτσι, στην Ηπειρο και στη Θεσσαλία, στη
Ρούμελη και στην Πελοπόννησο, στη Μακεδονία και στη Θράκη,
στην Κρήτη, στα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου, παντού όπου
βρόντηξε «ο Όλυμπος και πάλι».
ΕΜΠΝΕΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ 100ΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΟΥ ΚΚΕ,
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΧΡΟΝΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
ΕΛΛΑΔΑΣ
Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ»

(αναχώρηση 9:00πμ από πλατεία λαού)

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ