Ακίνητα: 4 στους 10 δεν μπορούν να νοικιάσουν μόνοι τους σπίτι

Ένα ενοίκιο που δεν βγαίνει με έναν μισθό. Ένα δωμάτιο που θα μπορούσε να μοιραστεί, αν δεν υπήρχε η αγωνία για το ποιος θα μπει από την πόρτα. Αυτή είναι η εικόνα που καταγράφει η νέα πανελλαδική έρευνα του MyRoomie, η οποία πραγματοποιήθηκε από 5 έως 12 Αυγούστου 2026 σε δείγμα 2.601 ατόμων ηλικίας 18–48 ετών.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 42% δηλώνει ότι δεν μπορεί να νοικιάσει μόνο του σπίτι αυτή τη στιγμή (38% μπορεί, 20% «ίσως»), ενώ το 73% αναφέρει τα ακριβά ενοίκια ως τη μεγαλύτερη δυσκολία στην αναζήτηση κατοικίας. Στις ηλικίες 18–26 το ποσοστό αυτό φτάνει το 83%.

Η οικονομία λέει «ναι», ο φόβος λέει «όχι»

Η συγκατοίκηση δεν είναι άγνωστη έννοια: το 80% γνωρίζει τι είναι και το 60% θα σκεφτόταν να μείνει με κάποιον που δεν γνωρίζει. Τα κίνητρα και τα εμπόδια όμως είναι ξεκάθαρα και σχεδόν μονοδιάστατα:

·         79% όσων είναι ανοιχτοί στη συγκατοίκηση με άγνωστο αναφέρουν ως λόγο το κόστος ζωής

·         88% όσων την απορρίπτουν αναφέρουν την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη

·         70% του συνόλου θεωρεί την ασφάλεια το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας πλατφόρμας εύρεσης συγκατοίκου

Η ζήτηση, με άλλα λόγια, υπάρχει ήδη. Τη δημιουργούν τα ενοίκια. Αυτό που λείπει είναι η εμπιστοσύνη.

Ο φόβος αφορά το άγνωστο, όχι την εμπειρία

Στο ερώτημα πόσο άνετα θα ένιωθαν αν μετακόμιζαν αύριο με έναν άγνωστο, το 55% απαντά «καθόλου» και μόλις το 17% «αρκετά» ή «πολύ». Στην ομάδα όσων έχουν ήδη ζήσει με άτομο που δεν γνώριζαν (περίπου 250 ερωτηθέντες), η εικόνα αντιστρέφεται: το «καθόλου» πέφτει στο 15% και όσοι νιώθουν άνετα ανεβαίνουν στο 53%.

Παράλληλα, το 77% όσων έχουν συγκατοικήσει λέει ότι η εμπειρία βελτίωσε την κοινωνική του ζωή. Ο φόβος δηλαδή φαίνεται να αφορά κυρίως αυτό που δεν έχει ζήσει κανείς ακόμα, και όχι κάποια κακή εμπειρία που θυμάται.

Όχι έτοιμη φιλία: οικονομική ανακούφιση και νέοι άνθρωποι

Όταν ρωτούνται τι ήταν το καλύτερο στη συγκατοίκηση, όσοι έμειναν με σύντροφο ή φίλους απαντούν κυρίως «η συντροφιά» (41% στο σύνολο). Όσοι έμειναν με άγνωστο δίνουν διαφορετική απάντηση: πρώτα η οικονομική στήριξη (27%) και μετά οι νέες γνωριμίες (22%), που στο σύνολο των ερωτηθέντων βρίσκονται στην τελευταία θέση με 5%. Η συντροφιά πέφτει στο 15%.

Το πραγματικό ερώτημα: ποιος πλένει τα πιάτα

Στο τι θέλουν να έχουν κοινό με έναν συγκάτοικο (ερώτηση πολλαπλών επιλογών), το 63% βάζει πρώτη την αντιμετώπιση των δουλειών του σπιτιού, ποσοστό που φτάνει το 70% σε όσους έχουν μείνει με άγνωστο. Ακολουθούν οι συνήθειες όπως κάπνισμα και αλκοόλ (38%, και 56% σε όσους έχουν μείνει με άγνωστο). Αντίθετα, οι κοινοί γνωστοί πέφτουν από 11% σε μόλις 3% και η οικογενειακή κατάσταση από 15% σε 5%. Η καθαριότητα και οι δουλειές του σπιτιού είναι επίσης η δεύτερη πιο συχνή ανησυχία στις ελεύθερες απαντήσεις, μετά τον «φόβο του αγνώστου».

Οι γυναίκες: η μεγαλύτερη ανάγκη, το υψηλότερο εμπόδιο

Οι γυναίκες είναι ταυτόχρονα η ομάδα με τη μεγαλύτερη δυσκολία να νοικιάσει μόνη της σπίτι και η πιο επιφυλακτική απέναντι στη συγκατοίκηση με άγνωστο: το 58% των γυναικών δηλώνει ότι δεν θα ένιωθε «καθόλου» άνετα, έναντι 42% των ανδρών. Η μεγαλύτερη ανάγκη και το υψηλότερο εμπόδιο συναντώνται στους ίδιους ανθρώπους.

«Η ανάγκη για συγκατοίκηση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί. Τα ενοίκια τη δημιουργούν ήδη», δήλωσε ο Δομίνικος Πρίτης, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του MyRoomie. «Αυτό που κρατά κλειστή την πόρτα είναι η εμπιστοσύνη, και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με ένα σήμα επαλήθευσης. Χτίζεται με σωστό ταίριασμα σε όσα μετράνε στην καθημερινότητα, με γνωριμία πριν τη μετακόμιση και με ξεκάθαρους κανόνες από την πρώτη μέρα. Όποιος έχει ζήσει μια καλή πρώτη συγκατοίκηση δεν φοβάται τη δεύτερη.»