Υδροπλάνα στον Βόλο: 16 χρόνια αναμονής και ακόμη χωρίς γραμμή για τις Σποράδες

Μοιάζει με μία από εκείνες τις επενδύσεις που στην Ελλάδα βρίσκονται διαρκώς λίγο πριν από την εκκίνηση, χωρίς όμως να φτάνουν ποτέ στην καθημερινότητα του πολίτη.

Τα υδροπλάνα επανέρχονται εδώ και χρόνια στο προσκήνιο, πραγματοποιούν δοκιμαστικές πτήσεις, εμφανίζονται στον Βόλο και στις Σποράδες, συνοδεύονται από εξαγγελίες και αισιόδοξα χρονοδιαγράμματα, όμως η ουσία παραμένει ίδια: ο επιβάτης εξακολουθεί να μην μπορεί να αγοράσει ένα εισιτήριο και να πετάξει με τακτικό δρομολόγιο από τον Βόλο προς τα νησιά των Βορείων Σποράδων.

Κι όμως, η Μαγνησία θα μπορούσε να αποτελεί μία από τις πλέον κατάλληλες περιοχές της χώρας για την ανάπτυξη αυτού του μεταφορικού μέσου. Βόλος, Σκιάθος, Σκόπελος και Αλόννησος βρίσκονται σε σχετικά μικρές αποστάσεις, ενώ ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες το ζήτημα της σύνδεσης των νησιών με την ηπειρωτική Μαγνησία επανέρχεται με ένταση.

Το εντυπωσιακό είναι πως σήμερα δεν λείπουν ούτε οι σχεδιασμοί ούτε όλες οι βασικές υποδομές. Εκείνο που εξακολουθεί να απουσιάζει είναι το σημαντικότερο: η τακτική εμπορική λειτουργία.

Ο Βόλος είχε υδροπλάνα ήδη από το 2010

Η ιστορία των υδροπλάνων στην περιοχή δεν είναι καινούργια.

Πριν από περίπου 16 χρόνια, η Argo Airways είχε πραγματοποιήσει πτήσεις από τον Βόλο προς τη Σκιάθο, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η διαδρομή Βόλος – Σκιάθος μπορούσε να καλυφθεί μέσα σε περίπου 15 έως 20 λεπτά, προσφέροντας ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο μετακίνησης για κατοίκους και επισκέπτες.

Τον Ιανουάριο του 2010 είχε ξεκινήσει και η σύνδεση Αθήνας – Βόλου, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνταν πτήσεις από Βόλο και Σκιάθο προς τη Θεσσαλονίκη.

Η πρώτη αυτή προσπάθεια, ωστόσο, δεν είχε διάρκεια. Τα υψηλά λειτουργικά κόστη, οι ελλείψεις σε υποδομές και το δύσκολο θεσμικό περιβάλλον οδήγησαν τελικά στη διακοπή του εγχειρήματος.

Έκτοτε, η οργανωμένη παρουσία των υδροπλάνων στη Μαγνησία έμεινε περισσότερο στο επίπεδο του σχεδιασμού και των ανακοινώσεων.

Από το 2013 ξεκίνησε ένας νέος κύκλος προσδοκιών

Η δημιουργία της Hellenic Seaplanes το 2013, μετά την ψήφιση του σχετικού θεσμικού πλαισίου, αναζωπύρωσε τις προσδοκίες.

Ο σχεδιασμός προέβλεπε τη δημιουργία εκτεταμένου δικτύου υδατοδρομίων και πτήσεων σε ολόκληρη τη χώρα, με τον Βόλο και τις Σποράδες να βρίσκονται από νωρίς στον χάρτη.

Από τότε, όμως, ακολούθησε μία μακρά διαδρομή αδειοδοτήσεων, πιστοποιήσεων, τεχνικών φακέλων και νομοθετικών αλλαγών.

Κάθε τόσο η έναρξη των δρομολογίων εμφανιζόταν ως ζήτημα χρόνου. Ο χρόνος, όμως, περνούσε και τα τακτικά δρομολόγια δεν ξεκινούσαν.

Από το 2021 η άδεια για το υδατοδρόμιο του Βόλου

Σημαντικό βήμα έγινε τον Μάιο του 2021, όταν χορηγήθηκε στον Οργανισμό Λιμένος Βόλου η άδεια ίδρυσης υδατοδρομίου.

Αυτό σημαίνει ότι ο Βόλος όχι μόνο δεν είχε μείνει εκτός σχεδιασμού, αλλά αντιθέτως είχε ενταχθεί στον βασικό κορμό του σχεδιαζόμενου δικτύου.

Αντίστοιχα, η Σκόπελος και η Αλόννησος έχουν συμπεριληφθεί στις αδειοδοτημένες υποδομές, ενώ στον ευρύτερο σχεδιασμό βρίσκεται και η Σκύρος.

Με άλλα λόγια, ένα σημαντικό κομμάτι του δικτύου Βόλος – Βόρειες Σποράδες έχει ήδη δημιουργηθεί θεσμικά και υποδομιακά.

Η εμπορική λειτουργία, όμως, εξακολουθεί να περιμένει.

Βόλος – Σκόπελος σε μόλις 13 λεπτά

Το καλοκαίρι του 2025 οι εικόνες που καταγράφηκαν στον Βόλο δημιούργησαν την εντύπωση ότι η πολυετής αναμονή έφτανε επιτέλους στο τέλος της.

Υδροπλάνο της Hellenic Seaplanes προσθαλασσώθηκε στο λιμάνι του Βόλου και στη συνέχεια πέταξε προς τη Σκόπελο.

Η διαδρομή ολοκληρώθηκε σε μόλις 13 λεπτά.

Η συγκεκριμένη πτήση έδειξε στην πράξη τις δυνατότητες που θα μπορούσε να προσφέρει το μέσο στη Μαγνησία. Μία μετακίνηση που με συμβατικό ακτοπλοϊκό μέσο απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο, πραγματοποιήθηκε μέσα σε λίγα λεπτά.

Είχαν προηγηθεί και άλλες πτήσεις γνωριμίας και επιχειρησιακής εξοικείωσης σε Σκόπελο, Αλόννησο και Σκύρο.

Όλα έδειχναν ότι το επόμενο βήμα θα ήταν τα κανονικά δρομολόγια.

Δεν έγινε.

Πέταξαν κυβερνητικά στελέχη, αλλά όχι επιβάτες με εισιτήριο

Το παράδοξο έγινε ακόμη μεγαλύτερο το καλοκαίρι του 2026.

Υδροπλάνο μετέφερε υπουργό και κυβερνητικά στελέχη στη Σκόπελο, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι το μέσο μπορεί επιχειρησιακά να πραγματοποιήσει τη διαδρομή.

Και τότε προέκυψε ένα απλό ερώτημα:

Πώς μπορεί να πραγματοποιηθεί μία πτήση charter για κυβερνητικά στελέχη, αλλά δεν μπορεί ένας κάτοικος του Βόλου ή της Σκοπέλου να αγοράσει εισιτήριο για την ίδια διαδρομή;

Η εξήγηση ήταν ότι η εταιρεία είχε τη δυνατότητα να πραγματοποιεί ναυλωμένες πτήσεις, όχι όμως ακόμη τακτικές εμπορικές πτήσεις ανοικτές στο ευρύ επιβατικό κοινό.

Το βασικό εμπόδιο εντοπιζόταν στην ολοκλήρωση της απαιτούμενης πιστοποίησης από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας.

Το AOC είναι το κρίσιμο βήμα

Για να ξεκινήσει μία εταιρεία κανονικές εμπορικές αερομεταφορές δεν αρκεί να διαθέτει υδροπλάνα, πιλότους και έτοιμους προορισμούς.

Απαιτείται Πιστοποιητικό Αερομεταφορέα – AOC, καθώς και η προβλεπόμενη άδεια εμπορικής εκμετάλλευσης.

Η πιστοποίηση αφορά ζητήματα ασφάλειας, οργάνωσης, προσωπικού, επιχειρησιακών διαδικασιών και συνολικά της δυνατότητας μιας εταιρείας να εκτελεί συστηματικά εμπορικό πτητικό έργο.

Το καλοκαίρι του 2026 το συγκεκριμένο πιστοποιητικό παρουσιαζόταν ως το τελευταίο ουσιαστικό βήμα πριν από την έναρξη των εμπορικών πτήσεων.

Οι εκτιμήσεις τότε έκαναν λόγο για ολοκλήρωση της διαδικασίας μέσα στους επόμενους έναν ή δύο μήνες.

Φτάσαμε πλέον στον Οκτώβριο και τακτικό πρόγραμμα Βόλος – Σποράδες εξακολουθεί να μην έχει ανακοινωθεί.

Ούτε έχουν δοθεί προς πώληση εισιτήρια για μία σταθερή γραμμή.

Την ίδια ώρα αναζητούνται 1,5 εκατ. ευρώ για χειμερινή ακτοπλοΐα

Το συγκοινωνιακό πρόβλημα των Σποράδων, πάντως, δεν είναι θεωρητικό.

Η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Θεσσαλίας έθεσε πρόσφατα ζήτημα δημιουργίας επιδοτούμενης πρωινής ακτοπλοϊκής σύνδεσης από τις Σποράδες προς τον Βόλο για το διάστημα Νοεμβρίου – Απριλίου.

Στόχος είναι να μπορούν οι κάτοικοι των νησιών να φτάνουν στον Βόλο το πρωί για γιατρούς, δημόσιες υπηρεσίες, επαγγελματικές ή άλλες υποχρεώσεις και να επιστρέφουν αυθημερόν.

Για την κάλυψη αυτής της ανάγκης το εκτιμώμενο κόστος επιδότησης φτάνει περίπου στο 1,5 εκατ. ευρώ για ένα εξάμηνο.

Το υδροπλάνο φυσικά δεν μπορεί να υποκαταστήσει το πλοίο. Έχει άλλη χωρητικότητα, διαφορετικά κόστη και συγκεκριμένους επιχειρησιακούς περιορισμούς.

Θα μπορούσε, όμως, να λειτουργεί συμπληρωματικά.

Και αυτή ακριβώς η συζήτηση αναδεικνύει το παράδοξο: την ώρα που αναζητούνται σημαντικά κονδύλια για να καλυφθεί το χειμερινό συγκοινωνιακό κενό, ένα μέσο που εδώ και χρόνια παρουσιάζεται ως λύση γρήγορης μετακίνησης εξακολουθεί να βρίσκεται ουσιαστικά σε κατάσταση αναμονής.

Περισσότερο από τουριστική ατραξιόν

Για τη Μαγνησία, τα υδροπλάνα δεν θα είχαν αξία μόνο ως τουριστικό προϊόν.

Μία σταθερή γραμμή θα μπορούσε να εξυπηρετεί μόνιμους κατοίκους των νησιών, επαγγελματίες, ταξιδιώτες μικρής διάρκειας και επισκέπτες, αλλά και να λειτουργεί ως συμπληρωματικό μέσο μετακίνησης στις περιόδους κατά τις οποίες η ακτοπλοϊκή σύνδεση είναι περιορισμένη.

Ταυτόχρονα, θα μπορούσε να συμβάλει και στην προσπάθεια επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου των Σποράδων.

Αρκεί φυσικά να υπάρξει κάτι περισσότερο από δοκιμαστικές πτήσεις και επίσημες φωτογραφίες.

Τα ερωτήματα που πλέον δεν μπορούν να περιμένουν

Ύστερα από τόσα χρόνια, οι γενικές διαβεβαιώσεις ότι «τα υδροπλάνα έρχονται» δεν αρκούν.

Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις:

Πότε ολοκληρώνεται η πιστοποίηση της εταιρείας; Πότε ξεκινά η πώληση εισιτηρίων; Πότε θα ανακοινωθεί σταθερό πρόγραμμα Βόλος – Σποράδες; Ποιο θα είναι το κόστος του εισιτηρίου; Θα υπάρχουν δρομολόγια μόνο τους θερινούς μήνες ή και τον χειμώνα, όταν το πρόβλημα της νησιωτικότητας γίνεται εντονότερο;

Από τεχνικής πλευράς έχει ήδη αποδειχθεί ότι οι διαδρομές μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Το υδροπλάνο έχει έρθει στον Βόλο. Έχει πετάξει προς τη Σκόπελο. Έχει πραγματοποιήσει πτήσεις στις Σποράδες. Οι υποδομές έχουν προχωρήσει και ο σχεδιασμός υπάρχει εδώ και χρόνια.

Εκείνο που ακόμη δεν έχει συμβεί είναι το πιο ουσιαστικό:

να γίνει το υδροπλάνο καθημερινό μέσο συγκοινωνίας για τον πολίτη.

Μέχρι τότε, η πολυδιαφημισμένη «απογείωση» των υδροπλάνων στη Μαγνησία θα εξακολουθεί να παραμένει… στο έδαφος.

Πηγή: thenewspaper.gr