Μια ζωή σαν ταινία του Τζουζέπε Τορνατόρε – Η Λάρισα θα έχει για πάντα το δικό της «Cinema Paradiso» (φώτο)

Θλίψη σκόρπισε στην τοπική κοινωνία της Λάρισας η είδηση του θανάτου του επιχειρηματία, Κώστα Τζεζαϊρλίδη, ο οποίος σε ηλικία 96 ετών έφυγε πλήρης ημερών και κηδεύεται σήμερα (01/10, 11:00) στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Λάρισας.

Δεν αποτελεί υπερβολή να αναφέρει κανείς πως ο ίδιος και η οικογένεια του έβαλαν τη μεγάλη οθόνη στις ζωές των Λαρισαίων, κατασκευάζοντας το 1937 το «Παλλάς», το πρώτο κτίριο στην πόλη με αποκλειστικό σκοπό τις προβολές ταινιών, ενώ στην πορεία απέκτησαν τον «Ορφέα» (1958) και δημιούργησαν το «Βικτώρια» (1967).

Χωριστά από τη ψυχρή προσέγγιση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας μαζί με τον αδερφό του, Αναστάση, το έργο τους για τον πολιτισμό της πόλης ως συνεχιστές του πατέρα τους, Μιχάλη, φέρνει στις θύμησες μία εκ των κορυφαίων ταινιών στην ιστορία του κινηματογράφου, το «Cinema Paradiso».

Πρόκειται για ιταλική παραγωγή, η οποία φιγουράρει σε τοιχογραφία της Λάρισας, χάρη στο «Πολιτιστικό Σύλλογο Φίλων Μουσικής Έννιο Μορρικόνε», καθώς ο αείμνηστος Ιταλός συνθέτης ήταν αυτός που «έντυσε» το «παιδί» του Τζουζέπε Τορνατόρε με τις υπέροχες μουσικές του.

Η πλοκή της λαμβάνει χώρα στο μεταπολεμικό χωριό Τζιανκάλντο της Σικελίας, με τον Αλφρέντο να είναι υπεύθυνος για τις προβολές ταινιών στο μοναδικό κινηματογράφο της περιοχής. Από κοντά ο μικρός Τότο, ο οποίος είχε έρωτα με τη μεγάλη οθόνη και μάθαινε στο πλευρό του όλα τα μυστικά του επαγγέλματος. Όταν ο πρώτος τυφλώθηκε από φωτιά που ξέσπασε στο «Cinema Paradiso», ο νεαρός μαθητής του ανέλαβε να κρατήσει τον κινηματογράφο ζωντανό για την τοπική κοινωνία. Τα όσα συμβαίνουν στην πορεία συγκινητικά, ωστόσο το παρόν κείμενο δεν περιέχει περαιτέρω spoilers.

Στο πρόσωπο του Κώστα Τζεζαϊρλίδη, παρουσιάζονται ομοιότητες με τον Τότο. Διότι αμφότεροι μεγάλωσαν ανάμεσα στις μπομπίνες και τις μηχανές προβολών, ενώ το πάθος τους για τον κινηματογράφο τους έκανε άξιους συνεχιστές, ώστε η μεγάλη οθόνη να ανθίσει στην τοπική κοινωνία.

Όσον αφορά τη Λάρισα, αυτή θα έχει για πάντα το δικό της «Cinema Paradiso», το οποίο δεν είναι άλλο από το ιστορικό «Παλλάς». Διότι μερικές φορές η ζωή προλαβαίνει την έβδομη τέχνη και γράφει ιστορίες εφάμιλλες των σπουδαιότερων έργων.

Αντώνης Νιανιάς