Δίκη Τεμπών: «Περιμένω την Ανάσταση του Γεράσιμου»: Η συγκλονιστική κατάθεση του πατέρα του και οι κραυγές των οικογενειών

«Περιμένω την Ανάσταση του Γεράσιμου». Με αυτές τις λίγες λέξεις ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου-Ιάσωνα Γεωργιάδη, συμπύκνωσε το πρωί της Τετάρτης έναν αγώνα που κρατά περισσότερο από τριάμισι χρόνια. Τον αγώνα ενός νέου ανθρώπου που επέζησε από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας στα Τέμπη και εξακολουθεί να δίνει τη δική του μάχη, αλλά και μιας οικογένειας που από τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 ζει ανάμεσα σε νοσοκομεία, χειρουργεία, κέντρα αποκατάστασης και την προσδοκία μιας αντίδρασης που θα αλλάξει τα πάντα.

Η κατάθεση του πατέρα του Γεράσιμου βρέθηκε στο επίκεντρο της 35ης συνεδρίασης της δίκης στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας, σε μία ακόμη ημέρα κατά την οποία συγγενείς θυμάτων και τραυματίες πήραν τη θέση του μάρτυρα και περιέγραψαν όσα έζησαν τη νύχτα της σύγκρουσης και όσα ακολούθησαν. Παρόντες από τους κατηγορούμενους ήταν ο Σπυρίδων Πατέρας και ο Παύλος Κουζής.

Η συνεδρίαση άρχισε με απόφαση του δικαστηρίου για το υπηρεσιακό κινητό τηλέφωνο του μηχανοδηγού της επιβατικής αμαξοστοιχίας Νικόλαου Ναλμπάντη. Διατάχθηκε η κατάσχεση της συσκευής από αρμόδιο αστυνομικό υπάλληλο και η σύνταξη σχετικής έκθεσης, ενώ το δικαστήριο επιφυλάχθηκε για το αίτημα διενέργειας πραγματογνωμοσύνης. Αντίθετα, απορρίφθηκε το αίτημα να κληθούν ως μάρτυρες ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Δημήτρης Μαρκόπουλος.

«Έπαιζε πιάνο δέκα λεπτά πριν φύγει»

Η αίθουσα πέρασε στη συνέχεια σε μία από τις πλέον φορτισμένες καταθέσεις της μέχρι σήμερα. Ο Διονύσης Γεωργιάδης γύρισε τον χρόνο λίγες ώρες πριν από τη σύγκρουση. Ο Γεράσιμος σκεφτόταν ακόμη αν θα έφευγε εκείνο το βράδυ ή την επομένη. Ο πατέρας του τον συμβούλεψε να ταξιδέψει, καθώς είχε μπροστά του την εξεταστική.

Δέκα λεπτά πριν από την αναχώρηση, ο νεαρός έπαιζε ακόμη πιάνο. Ο πατέρας του τον πίεζε να φύγουν για να προλάβουν. Αρχικά πήρε τον δρόμο για τα ΚΤΕΛ, όμως ο Γεράσιμος τού είπε ότι ήθελε να ταξιδέψει με το τρένο. Η τελευταία εικόνα του παιδιού του πριν από την αναχώρηση έμελλε να χαραχθεί για πάντα στη μνήμη του.

Ο Γεράσιμος έβγαλε το κεφάλι του από το παράθυρο του αυτοκινήτου και είπε στον πατέρα του ότι το τρένο ξεκινούσε. Λίγες ώρες αργότερα άρχιζαν τα τηλεφωνήματα. Το τηλέφωνο του Γεράσιμου χτυπούσε, όμως κανείς δεν απαντούσε. Ο Διονύσης Γεωργιάδης επικοινώνησε με την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρισας. Ένας αστυνομικός αναζήτησε πληροφορίες και λίγο αργότερα τού τηλεφώνησε. Ο Γεράσιμος είχε βρεθεί. «Είναι καλά, αλλά ξεκινήστε για Λάρισα», ήταν το μήνυμα που μετέφερε, όπως κατέθεσε ο πατέρας του. Η πραγματικότητα που συνάντησε η οικογένεια στο νοσοκομείο ήταν διαφορετική.

Η μάχη των γιατρών και η ελπίδα μέσα από μία αντίδραση

Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας η οικογένεια κλήθηκε αρχικά να συμμετάσχει στη διαδικασία αναγνώρισης. Ο μεγαλύτερος γιος πήγε να δει, με τον πατέρα να προσπαθεί στη συνέχεια να καταλάβει από το πρόσωπό του τι είχε αντικρίσει. Οι γιατροί τούς κάλεσαν λίγο αργότερα και τους εξήγησαν ότι η κατάσταση του Γεράσιμου ήταν εξαιρετικά βαριά.

Μεγάλο μέρος του εγκεφάλου είχε υποστεί καταστροφικές βλάβες. Ο πατέρας περιέγραψε την αδιάκοπη προσπάθεια γιατρών, τις επεμβάσεις και τους επιστήμονες που προσέρχονταν ακόμη και από άλλα νοσοκομεία προκειμένου να βοηθήσουν. Η οικογένεια έδωσε τη συγκατάθεσή της να γίνει κάθε δυνατή ιατρική πράξη.

Για περίπου 15 ημέρες, όπως κατέθεσε, η εικόνα παρέμενε δραματική. Οι γιατροί μιλούσαν για μία από τις δυσκολότερες εγκεφαλικές βλάβες που είχαν αντιμετωπίσει. Το δεξιό ημισφαίριο είχε υποστεί τεράστια βλάβη, ενώ στο αριστερό υπήρχαν στοιχεία που δημιουργούσαν ερωτήματα και ελπίδες.

Όταν άρχισε σταδιακά η προσπάθεια εξόδου από το τεχνητό κώμα, ο Γεράσιμος άνοιξε τα μάτια του. Παρουσίαζε αντιδράσεις σε ορισμένους ήχους, μεταξύ των οποίων, σύμφωνα με τον πατέρα του, οι φωνές της μητέρας και της αδελφής του. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένας διεθνής αγώνας.

Από τη Γερμανία έως τη Βοστώνη

Η οικογένεια απευθύνθηκε σε μεγάλα ιατρικά κέντρα του εξωτερικού. Η βαρύτητα του περιστατικού δυσκόλευε την εξεύρεση κλινικής που θα αναλάμβανε τον Γεράσιμο. Η θετική απάντηση ήρθε από τη Γερμανία, όπου οι γιατροί εκτίμησαν ότι ενδεχομένως υπήρχαν ενδείξεις κάποιου βαθμού συνείδησης. Ακολούθησε αεροδιακομιδή.

Ο Διονύσης Γεωργιάδης περιέγραψε ενώπιον του δικαστηρίου μία ολόκληρη διαδρομή σε μεγάλα ιατρικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής. Στη Βοστώνη, τον Νοέμβριο του 2023, η οικογένεια άκουσε για ακόμη μία φορά πόσο κρίσιμη ήταν η κατάσταση. Προγραμματίστηκε νέα επέμβαση που αφορούσε το αριστερό ημισφαίριο.

Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, ειδικά τεστ που πραγματοποιήθηκαν εκεί κατέγραψαν αντιδράσεις στη φωνή του αδελφού του, με τους γιατρούς να εξετάζουν το ενδεχόμενο ύπαρξης ιχνών συνείδησης. «Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει», είπε ο πατέρας του.

Περιέγραψε μήνες κατά τους οποίους οι άνθρωποι της οικογένειας κοιμούνταν σε μία καρέκλα, δίπλα στο παιδί τους. Ο ίδιος δήλωσε πεπεισμένος ότι ο γιος του αντιλαμβάνεται. «Οι ίδιοι οι γιατροί δηλώνουν έκπληκτοι πώς έφτασε μέχρι σήμερα», είπε.

«Αν ο Γεράσιμος αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ»

Η κατάθεση πέρασε από τη νοσηλεία στο ερώτημα των ευθυνών. «Αν ο Γεράσιμος με τέτοιο πείσμα αρνείται να εγκαταλείψει, εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει», ανέφερε.

Χρησιμοποίησε την εικόνα μιας αλυσίδας στην οποία, όπως είπε, κανένας κρίκος δεν λειτούργησε ώστε να αποτραπεί η τραγωδία. «Σε αυτό το τραγικό δυστύχημα δεν έσπασε κανένας κρίκος για να σπάσει η αλυσίδα».

Αναφέρθηκε ακόμη στις συνθήκες κάτω από τις οποίες τραυματίστηκε ο γιος του, υποστηρίζοντας ότι ο Γεράσιμος εκτοξεύτηκε κατά τη σύγκρουση και βρισκόταν στον αέρα την ώρα της έκρηξης. Έθεσε ενώπιον του δικαστηρίου το ερώτημα: «Αυτό το τρένο γιατί κυκλοφορούσε με αυτές τις συνθήκες;» Μίλησε για συναίσθημα που, όπως είπε, ξεπερνά τον θυμό. «Έχω πίκρα».

Αναφέρθηκε επίσης σε δημόσιες δηλώσεις του τότε υπουργού Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων λίγες ημέρες πριν από την τραγωδία, αποδίδοντας πολιτικές ευθύνες για την κατάσταση του δικτύου. Στο ερώτημα γιατί, κατά την άποψή του, συνέβη η τραγωδία, απάντησε χαρακτηριστικά: «Υπήρχε κρατική παράλυση».

«Περιμένω την Ανάσταση του Γεράσιμου»

Η πλέον φορτισμένη στιγμή ήρθε όταν ο συνήγορος Λουκάς Αποστολίδης τον ρώτησε για τον γιο του. «Περιμένω την Ανάσταση του Γεράσιμου», απάντησε. Αργότερα, σε δήλωσή του έξω από το δικαστήριο, επανέλαβε ότι πιστεύει στον αγώνα του παιδιού του. «Θέλει πάρα πολύ να ζήσει, οι γιατροί κάνουν ό,τι μπορούν, είναι στα χέρια της Παναγιάς πλέον», είπε.

Για την παραπομπή του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο, ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι το ζήτημα των ευθυνών είναι ευρύτερο και συνδέεται με τον τρόπο λειτουργίας και τον στρατηγικό σχεδιασμό του σιδηροδρομικού συστήματος. Ο κ. Τριαντόπουλος παραπέμφθηκε με το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, ενώ ο ίδιος έχει δηλώσει ότι θα αποδειχθεί η αθωότητά του.

Ερωτηθείς για τα έλαια σιλικόνης και την πυρόσφαιρα, εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικός. Ανέφερε ότι έχει δει αντίστοιχη εξέλιξη δύο φορές στη ζωή του, τη μία στα Τέμπη και την άλλη στην πτώση αεροσκάφους Phantom το 1995, εκτίμησε ότι «κάτι υπήρχε που προκάλεσε την έκρηξη», ξεκαθάρισε όμως ότι δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν αυτή συνδέεται με τα έλαια ή με άλλη αιτία.

Σωτήρης Μίτσκας: «Η Ιφιγένεια της τραγωδίας θυσιάστηκε, η δική μας Ιφιγένεια δολοφονήθηκε»

Στο βήμα ανέβηκε και ο Σωτήρης Μίτσκας, πατέρας της Ιφιγένειας Μίτσκα. «Η Ιφιγένεια στην αρχαία τραγωδία θυσιάστηκε, αλλά η δική μας Ιφιγένεια δολοφονήθηκε», είπε, αποδίδοντας την κύρια πολιτική ευθύνη στον τότε υπουργό Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή.

Εξέφρασε την επιθυμία να βρίσκονται στην αίθουσα όλοι οι κατηγορούμενοι καθώς και πολιτικά πρόσωπα που κατά την άποψή του έχουν ευθύνες. Μίλησε για το σφραγισμένο φέρετρο της κόρης του και για την κατάσταση που βιώνει καθημερινά η οικογένειά του. «Πάω σπίτι και έχω μια γυναίκα στα πατώματα», είπε.

«Πιστεύαμε πως το τρένο είναι το ασφαλέστερο»

Ο Θεόδωρος Ελευθεριάδης, γιος της Μαρίας Εγούτ, περιέγραψε πώς συνόδευσε τη μητέρα του στο τρένο μετά από ένα όμορφο τριήμερο που είχαν περάσει μαζί στην Αθήνα. Πίστευαν, όπως είπε, ότι επέλεγε το ασφαλέστερο μέσο.

Όταν πέρασε η ώρα κατά την οποία θα έπρεπε να έχει φτάσει στη Θεσσαλονίκη και το τηλέφωνό της δεν λειτουργούσε, άρχισε η αγωνία. Μπήκε στο διαδίκτυο και είδε τις πρώτες πληροφορίες για εκτροχιασμό τρένου. Λίγο αργότερα κατάλαβε ότι επρόκειτο για την αμαξοστοιχία στην οποία επέβαινε η μητέρα του. Κατηγόρησε τους αρμόδιους για έλλειψη ενημέρωσης και υποστήριξε ότι από την ημέρα εκείνη η οικογένειά του «ζει μια κόλαση».

Αναφέρθηκε επίσης στις παρεμβάσεις στον τόπο της σύγκρουσης, στην καταστροφή βιολογικού υλικού που καταγγέλλουν οικογένειες και στα αναπάντητα, όπως υποστήριξε, ερωτήματα γύρω από την πυρόσφαιρα.

Η οικογένεια της Αθηνάς Κατσαρά στο βήμα

Μία ολόκληρη οικογένεια πέρασε στη συνέχεια από το βήμα του μάρτυρα. Η Ευαγγελία Μπαμπαράκου, μητέρα της Αθηνάς Κατσαρά, περιέγραψε την κόρη της ως μία νιόπαντρη γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού μόλις δύο ετών. Το ζευγάρι είχε ταξιδέψει στην Αθήνα και επέστρεφε όταν συνέβη η σύγκρουση.

Η οικογένεια έφτασε στη Λάρισα. Ο γαμπρός της βρέθηκε τραυματισμένος. Η Αθηνά παρέμενε αγνοούμενη. «Βλέπαμε τα ασθενοφόρα να κατεβάζουν μαύρες σακούλες. Δεν πίστευα πως το παιδί μου είναι εκεί μέσα», κατέθεσε.

Λίγες ημέρες αργότερα ήρθε η επιβεβαίωση του θανάτου της. «Η ζωή μας είναι ένα μαρτύριο. Η ζωή μας όλη είναι αυτό το μωρό που άφησε πίσω η κόρη μου», είπε. Ζήτησε από το δικαστήριο να αποδώσει ευθύνες σε όσους αποδειχθεί ότι συνέβαλαν στην τραγωδία.

«Μας πήραν το γέλιο και τη χαρά»

Ο πατέρας της Αθηνάς, Αθανάσιος Κατσάρας, θυμήθηκε το τηλεφώνημα του γιου του: «Μπαμπά, μην τρομάξεις, έγινε σύγκρουση στα Τέμπη». Άνοιξε την τηλεόραση και «πάγωσε». Στα νοσοκομεία της Λάρισας, οικογένειες περίμεναν για ώρες οποιαδήποτε πληροφορία.

Μίλησε για τον πόνο, για τα ερωτήματα γύρω από την επιλογή και την τοποθέτηση του σταθμάρχη, αλλά και για τις εργασίες που ακολούθησαν στον χώρο. «Από εσάς ζητάμε δικαίωση. Κάθε μέρα υποφέρουμε. Μας πήραν το γέλιο και τη χαρά», είπε προς το δικαστήριο.

«Περπατούσαμε πάνω σε γυαλιά»

Ο αδελφός της Αθηνάς, Βασίλειος Κατσαράς, βρέθηκε στον τόπο της σύγκρουσης. Περιέγραψε καπνούς, φωτιές, τραυματισμένους νέους, ανθρώπους που έψαχναν συγγενείς και μία τεράστια μάζα παραμορφωμένων μετάλλων. «Περπατούσαμε πάνω σε γυαλιά», ανέφερε.

Φώναζε το όνομα της αδελφής του χωρίς να παίρνει απάντηση. Στο σημείο, όπως κατέθεσε, θυμάται έντονη οσμή λαδιού. Δύο ημέρες αργότερα η οικογένεια ενημερώθηκε ότι η Αθηνά είχε βρεθεί νεκρή.

Αναφέρθηκε στην απομάκρυνση συντριμμιών από το σημείο και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι υπήρξε προσπάθεια απόκρυψης στοιχείων, ισχυρισμός που αποτελεί θέση του ίδιου και άλλων συγγενών και αποτελεί αντικείμενο διαφορετικών δικαστικών διαδικασιών.

Μιλώντας για το μικρό παιδί της αδελφής του είπε: «Μας ρωτάει πού είναι η μαμά και λέμε ψέματα». Σε ερώτηση συνηγόρου υπεράσπισης αποκάλυψε ακόμη ότι η οικογένεια είχε εντοπίσει βίντεο από κατάστημα στην Κατερίνη και το παρέδωσε, ενώ υποστήριξε ότι ο Βασίλης Παπαδόπουλος από την ομάδα Λακαφώση τούς είχε πει να μην το παραδώσουν.

«Ας έπαιρνε εμένα»

Η γιαγιά της Αθηνάς, Μαρία Μπαμπαράκου, χρειάστηκε ελάχιστες λέξεις. «Μαύρισε η ζωή μας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος. Ας έπαιρνε εμένα. Γιατί να φύγει αυτό το παιδί;» Και κατέληξε: «Δεν ζητάμε εκδίκηση. Ζητάμε δικαίωση».

Ο σύζυγος της Αθηνάς λύγισε στο βήμα

Η κατάθεση του Ζήση Κατσάρα, συζύγου της Αθηνάς και επιβάτη της αμαξοστοιχίας, ήταν από τις πιο φορτισμένες της ημέρας. Θυμήθηκε τις πρώτες ημέρες στο νοσοκομείο ως «εφιαλτικές». Φωτιές, καπνοί, ήχοι ασθενοφόρων και η αβεβαιότητα για το εάν η σύζυγός του ζούσε.

Στις 3 Μαρτίου, δύο ώρες πριν από την κηδεία, ενημερώθηκε οριστικά ότι η «Αθηνούλα», όπως την αποκάλεσε, είχε φύγει. Λύγισε μιλώντας για το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να της δώσει ένα τελευταίο φιλί. Το βλέμμα του από τότε, είπε, είναι στραμμένο στο παιδί τους. «Πείτε μου εσείς, που το παιδί μου μού ζητάει τη μάνα του… Να μην ξαναζήσει κανένα παιδί αυτό που ζει το δικό μου». Ζήτησε «να μπει το μαχαίρι μέχρι το κόκκαλο» και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες που θα αποδειχθούν. «Τα σπίτια μας τα έκαναν νεκροταφεία», είπε. Ο ίδιος θυμάται τη γυναίκα του να κάθεται στο παράθυρο του βαγονιού και τον ίδιο δίπλα της. Θυμάται συνεπιβάτες, νέους ανθρώπους να κινούνται προς το κυλικείο και, στη συνέχεια, μόνο το βίαιο χτύπημα.

Η μητέρα της Αφροδίτης έδειξε τη φωτογραφία της κόρης της

Η Κανέλα Ανδρεάδου ανέβηκε στο βήμα κρατώντας τη φωτογραφία της κόρης της, Αφροδίτης. Απευθύνθηκε στον κατηγορούμενο Σπυρίδωνα Πατέρα: «Αυτή είναι η Αφροδίτη μας. Έπρεπε πριν να κάνετε τη δουλειά σας ή να παραιτηθείτε».

Θυμήθηκε μία συζήτηση με την κόρη της, όταν η Αφροδίτη τής είχε μιλήσει για τον χρόνο της ζωής της. Θυμήθηκε επίσης τη δική της προτροπή να ταξιδέψει με το τρένο. Ξύπνησε τα ξημερώματα, άνοιξε την τηλεόραση και είδε μία άμορφη μάζα. Σταδιακά αντιλήφθηκε ότι ήταν το τρένο της κόρης της.

Στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου, μέσα σε κατάσταση σοκ, φώναζε: «Αφροδίτη, Αφροδίτη, πού είσαι Αφροδίτη;» Η Αφροδίτη βρισκόταν στο κυλικείο. Η μητέρα της μίλησε για τα ερωτήματα γύρω από την πυρόσφαιρα και τις εργασίες που ακολούθησαν στον χώρο, επαναλαμβάνοντας τις καταγγελίες της για ευθύνες πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων.

Περιέγραψε επίσης το ψυχικό βάρος που κουβαλά καθημερινά. «Είναι σαν να μπαίνω μέσα σε εκείνο το βαγόνι για να δω τι βίωσε η Αφροδίτη μου». Σε μία ακόμη δραματική αποστροφή είπε ότι πολλές φορές σκέφτεται τον θάνατο για να ξαναδεί την κόρη της, ενώ ταυτόχρονα αντλεί δύναμη για να στηρίζει τη Νικολέτα. Στο δικαστήριο διάβασε και γράμμα φίλης της Αφροδίτης.

«Μαζί με την αδελφή μου θάβει κι εμάς»

Η Νικολέτα Τσιώμα, αδελφή της Αφροδίτης, βρισκόταν στη Σουηδία όταν έμαθε για τη σύγκρουση. Από εκείνη τη στιγμή, είπε, «έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της». Μίλησε για την αναζήτηση απαντήσεων και για την πεποίθησή της ότι η αλήθεια γύρω από την τραγωδία δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί πλήρως. «Κάποια στιγμή να βρεθεί η αλήθεια, να έχουμε μία απάντηση για το τι έχει συμβεί», ζήτησε.

Νίκος Πλακιάς: «Έγινε ένα σοβαρό βήμα, αλλά δεν πανηγυρίζουμε»

Στο περιθώριο της σημερινής διαδικασίας, ο Νίκος Πλακιάς τοποθετήθηκε και για τη χθεσινή εξέλιξη της παραπομπής του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος. Μαζί του παραπέμπονται ακόμη τέσσερα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός.

Ο κ. Πλακιάς είπε ότι δεν θεωρούσε δεδομένη μία τέτοια εξέλιξη και υπενθύμισε την προσπάθεια οικογενειών που είχαν δηλώσει παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας. «Δεν πρέπει όμως να πανηγυρίζουμε», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η παραπομπή δεν ισοδυναμεί με καταδίκη.

Χαρακτήρισε την εξέλιξη ένα «πάρα πολύ μεγάλο βήμα» στο ηθικό σκέλος, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι για τον ίδιο και άλλους συγγενείς η κατηγορία σε βαθμό πλημμελήματος δεν ανταποκρίνεται σε όσα θεωρούν ότι συνέβησαν.

Ο κ. Πλακιάς ανέφερε ότι οι οικογένειες θα παραστούν στη δίκη και θα συνεχίσουν να παρουσιάζουν στοιχεία. «Έχουν περάσει 44 μήνες για να γίνει το αυτονόητο που έπρεπε να γίνει από την πρώτη στιγμή», είπε. Για την παραίτηση του Χρήστου Τριαντόπουλου σχολίασε ότι, κατά τη δική του άποψη, αυτή θα έπρεπε να έχει συμβεί πολύ νωρίτερα.

«Σήμερα είναι η ημέρα του Γεράσιμου»

Μετά από ώρες καταθέσεων, περιγραφών, εικόνων από νοσοκομεία, μαύρες σακούλες, διαλυμένα βαγόνια, άδεια παιδικά δωμάτια και σπίτια που προσπαθούν να συνεχίσουν, τα λόγια του Διονύση Γεωργιάδη έμειναν να αιωρούνται πάνω από τη σημερινή συνεδρίαση. «Σήμερα είναι ημέρα του Γεράσιμου», είπε.

Ευχήθηκε ο αγώνας του γιου του να γίνει αφορμή ώστε να μην υπάρξει ξανά αντίστοιχη τραγωδία και οι αρμόδιοι φορείς να εξασφαλίσουν τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας. Για τον ίδιο όμως υπάρχει ακόμη μία μάχη που προηγείται όλων των υπολοίπων. Η μάχη του παιδιού του. «Το πιστεύω, γιατί θέλει πάρα πολύ να ζήσει». Και η φράση με την οποία απάντησε μέσα στη δικαστική αίθουσα παραμένει ίσως η πιο βαριά ολόκληρης της ημέρας: «Περιμένω την Ανάσταση του Γεράσιμου».

newsroom onlarissa.gr