Απολογισμός Μαμάκου στα μισά της θητείας του: Η Λάρισα ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή της – Τα 3 πρώτα αιτήματα που ζητάνε από τον δήμαρχο οι Λαρισαίοι (φωτο – βίντεο)

Τον απολογισμό για τα δυόμιση χρόνια της θητείας του στο «τιμόνι» του Δήμου Λαρισαίων έκανε ο Δήμαρχος κ. Θανάσης Μαμάκος σε μια συνάντηση-συζήτηση εφ’ όλης της ύλης στο Joist, σήμερα το απόγευμα της Τετάρτης, έχοντας απέναντί του τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, δεχόμενος τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

Ο κ. Μαμάκος έκανε λόγο για μια Λάρισα που βρήκε ξανά την αυτοπεποίθησή της, για ένα πρώτο μισό της θητείας αυτής της δημοτικής αρχής όπου το σύνθημα ήταν και παραμένει «δουλειά και μόνο δουλειά» και τα αποτελέσματα της θα φανούν πιο καθαρά στο επόμενο μισό της θητείας, όπως υπογράμμισε, τα επόμενα δηλαδή δυόμιση χρόνια.

Παρόντες ήταν σχεδόν όλοι οι αντιδήμαρχοι, ενώ τον συντονισμό έκανε η υπεύθυνη του Γρ. Τύπου κ. Μαρία Μίχου.

Στην εισήγησή του μεταξύ άλλων ο Δήμαρχος Λαρισαίων επισήμανε τα εξής:

«Χαίρομαι που τα λέμε χωρίς αφορμή μια κρίση, μια αντιπαράθεση ή ένα έκτακτο γεγονός. Σήμερα η αφορμή είναι απλώς να μιλήσουμε για την πόλη…

Σκέφτηκα πολύ τι θα έπρεπε να είναι η σημερινή συνάντηση. Θα μπορούσε να είναι ένας απολογισμός. Θα μπορούσε να είναι μια παρουσίαση έργων ή ένας κατάλογος αριθμών. Όμως δεν ήθελα κάτι τέτοιο. Οι αριθμοί υπάρχουν. Τα έργα υπάρχουν. Βρισκόμαστε περίπου στο μέσον της δημοτικής θητείας.  Και το μέσον μιας διαδρομής είναι η κατάλληλη στιγμή όχι μόνο για να κοιτάξεις πίσω, αλλά κυρίως για να εξηγήσεις πού θέλεις να φτάσεις.

Υπάρχει ένα ερώτημα που με συνόδευσε από την πρώτη ημέρα. Όχι «τι έργα θα κάνουμε».

Αλλά: Ποια Λάρισα θέλουμε να παραδώσουμε όταν ολοκληρωθεί αυτή η θητεία;

Γιατί στο τέλος μιας δημοτικής περιόδου οι πολίτες δεν θυμούνται όλους τους προϋπολογισμούς, όλες τις αποφάσεις ή όλες τις χρηματοδοτήσεις.

Θυμούνται, όμως, πώς ένιωθαν για την πόλη τους. Αισθάνονταν ότι προχωρούσε; Ότι άλλαζε; Ότι άξιζε να ζουν σε αυτήν; Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο μιας δημοτικής αρχής.

Οι δυσκολίες της Δημοτικής Αρχής μετά τον Daniel

«Όταν αναλάβαμε, η Λάρισα περνούσε μια δύσκολη περίοδο.  Είχε προηγηθεί ο Daniel. Μια φυσική καταστροφή που άφησε πίσω της ζημιές, εκκρεμότητες και ανασφάλεια.

Παράλληλα, είχαμε μπροστά μας έναν Δήμο με οικονομικές δυσκολίες, έργα που χρειάζονταν διορθώσεις και μια καθημερινότητα που οι ίδιοι οι πολίτες μάς είχαν πει, με τον πιο καθαρό τρόπο, ότι έπρεπε να αλλάξει.

Δεν υπήρχε περιθώριο για δικαιολογίες. Υπήρχε μόνο μία επιλογή.

Να δουλέψουμε. Η πρώτη μας προτεραιότητα ήταν να σταθεί η πόλη ξανά στα πόδια της.

Η αποκατάσταση των ζημιών από τον Daniel δεν ήταν μόνο μια τεχνική διαδικασία.

Ήταν μια συνεχής μάχη. Με τα υπουργεία. Με τις χρηματοδοτήσεις. Με την αποκατάσταση της αγροτικής οδοποιίας. Με τις παρεμβάσεις της ΔΕΥΑΛ.

Με τη διεκδίκηση πρόσθετων πόρων. Ήταν μια δουλειά που ίσως δεν φαινόταν κάθε μέρα. Ήταν όμως η δουλειά που έπρεπε να γίνει. Γιατί δεν μπορείς να σχεδιάσεις το αύριο όταν δεν έχεις αποκαταστήσει το σήμερα.

Και ενώ δίναμε αυτή τη μάχη, πήραμε μια συνειδητή απόφαση. Να μη βάλουμε σε αναμονή τα μεγάλα ζητήματα της πόλης.

Για το Τελωνείο

«Εδώ και πολλά χρόνια η Λάρισα έχει αιτήματα που όλοι συμφωνούσαν ότι είναι σημαντικά. Όμως άλλο είναι να επαναλαμβάνεις ένα αίτημα και άλλο να το διεκδικείς οργανωμένα, συγκροτημένα και με αποφασιστικότητα.

Έτσι φτάσαμε, για πρώτη φορά, σε επίσημη κυβερνητική δέσμευση για τη μετεγκατάσταση του Τελωνείου.

Δεν το παρουσιάζω ως προσωπική επιτυχία. Το βλέπω ως επιτυχία της ίδιας της πόλης. Γιατί δείχνει ότι όταν ένας Δήμος προετοιμάζεται, επιμένει και διεκδικεί σοβαρά, μπορεί να πετυχαίνει πράγματα που για χρόνια θεωρούνταν ανέφικτα.

Βαρύτητα στην καθημερινότητα

«Την ίδια στιγμή, δεν ξεχάσαμε ποτέ ότι ο πολίτης δεν συναντά τον Δήμαρχο στα υπουργεία.

Τον συναντά έξω από το σπίτι του. Στον δρόμο. Στη γειτονιά. Στην καθαριότητα. Στον φωτισμό. Στα πεζοδρόμια. Εκεί κρινόμαστε καθημερινά.

Γι’ αυτό δώσαμε τόσο μεγάλη σημασία στην καθημερινότητα.

Γιατί όσο σημαντικά κι αν είναι τα μεγάλα έργα, ο δημότης θα μας κρίνει κάθε πρωί.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας. Όμως πιστεύω ότι υπάρχει μία κοινή διαπίστωση.

Η εικόνα της πόλης σήμερα δεν είναι η ίδια με εκείνη που ήταν πριν από δυόμισι χρόνια.

Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα μιας μεγάλης παρέμβασης. Είναι αποτέλεσμα χιλιάδων μικρών παρεμβάσεων. Χιλιάδων αποφάσεων.

Χιλιάδων ωρών δουλειάς. Και μιας σταθερής επιλογής. Να μην αφήνουμε κανένα πρόβλημα να θεωρείται μικρό επειδή δεν κάνει πρωτοσέλιδα.

Γιατί η ποιότητα ζωής δεν χτίζεται μόνο με τα μεγάλα έργα.

Χτίζεται και με τα μικρά πράγματα που κάνουν την καθημερινότητα λίγο καλύτερη».

Σχεδιασμός για την πόλη του αύριο

«Παράλληλα, όμως, σχεδιάζαμε τη Λάρισα του αύριο. Όχι με αποσπασματικά έργα. Αλλά με ένα ενιαίο σχέδιο.

Ένα σχέδιο που επενδύει στους δημόσιους χώρους, στην εκπαίδευση, στο πράσινο, στις υποδομές και στην ποιότητα ζωής.

Μέσα σε αυτό το σχέδιο εντάσσονται οι νέες χρηματοδοτήσεις που εξασφαλίσαμε. Στο δήμο μας αυτά τα 2,5 χρόνιαήρθαν σαν εγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις για παρεμβάσεις ή έργα πάνω από 50 εκ ευρώ…

Δεν αναφέρω τον αριθμό γιατί μου αρέσουν οι αριθμοί.

Τον αναφέρω γιατί πίσω από κάθε ευρώ υπάρχει μια καλύτερη πόλη. Υπάρχει ένα νέο σχολείο.

Ένα νέο πάρκο. Παιδικές χαρές. Ένας δρόμος.

Μια γειτονιά που αλλάζει. Ένας δημόσιος χώρος που επιστρέφει στους πολίτες.

Το νέο Πρότυπο Γυμνάσιο και Λύκειο. Η ανάπλαση του Μεζούρλου.

Η αναβάθμιση του Αισθητικού Άλσους. Η κατασκευή του Αλκαζάρ και του Ιπποκράτειου Βοτανικού Κήπου. Η ανάδειξη του Αρχαίου Θεάτρου. Οι παρεμβάσεις στις δυτικές συνοικίες με την ανακατασκευή της Λάτσιου.

Οι 15 ήδη παραδοθείσες παιδικές χαρές και οι νέες 10 που ξεκινούν έχοντας εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Η οριστική εξασφάλιση του χώρου στον Ιπποκράτη για την κατασκευή επιτέλους της πλατείας…

Δεν είναι διαφορετικά έργα. Είναι κομμάτια της ίδιας εικόνας. Της Λάρισας που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας. Πιστεύω βαθιά ότι μια πόλη αποκτά ταυτότητα μέσα από τους δημόσιους χώρους της.

Από τα πάρκα της. Από τις πλατείες της. Από τις γειτονιές της. Από τους χώρους όπου μεγαλώνουν τα παιδιά της.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι σήμερα δημιουργείται, βήμα-βήμα, το μεγαλύτερο δίκτυο νέων και αναβαθμισμένων δημόσιων χώρων που γνώρισε η Λάρισα εδώ και πολλές δεκαετίες.

Δεν μιλάμε απλά για τεχνικά έργα. Μιλάμε για κοινωνικές επενδύσεις. Θέλαμε όμως να αλλάξει και κάτι ακόμη. Ο τρόπος που βλέπει η ίδια η πόλη τον εαυτό της. Η Λάρισα δεν μπορεί να είναι μια πόλη που παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Πρέπει να συμμετέχει σε αυτές. Να είναι παρούσα στην Ελλάδα. Στην Ευρώπη. Στα διεθνή δίκτυα πόλεων.

Η ανάδειξη της Λάρισας ως Εθνικής Πρωτεύουσας Νεολαίας. Ήταν μια αναγνώριση ότι η πόλη μπορεί να επενδύει στους νέους ανθρώπους της και να τους δίνει λόγο να συμμετέχουν.

Οι διεθνείς συνεργασίες. Είναι ένας τρόπος να φέρνεις γνώση, εμπειρία και πόρους στην πόλη σου

Η συμμετοχή μας στο Β40. Είναι η παρουσία της Λάρισας σε ένα τραπέζι όπου συζητιούνται οι προκλήσεις και οι λύσεις των πόλεων του αύριο.

Οι διακρίσεις του Δήμου όπως αυτή για τη διαφάνεια και τη χρηστή διοίκηση. Ήταν η επιβεβαίωση ότι αξίζει να δουλεύεις με κανόνες, με σχέδιο και με σεβασμό στον δημόσιο θεσμό.

Το πρώτο ολοκληρωμένο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα. Ήταν μια επιλογή.

Γιατί πιστεύουμε ότι οι πόλεις πρέπει να κυβερνώνται με σχέδιο και όχι με αυτοσχεδιασμούς.

Όλα αυτά έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Η Λάρισα ανοίγει τους ορίζοντές της. Οι πόλεις, όπως και οι άνθρωποι, δεν προχωρούν μόνο με χρήματα ή με έργα.

Προχωρούν όταν αποκτούν αυτοπεποίθηση. Όταν αισθάνονται ότι μπορούν να πετύχουν περισσότερα.

Όταν σταματούν να συμβιβάζονται με τη λογική του «δεν γίνεται». Αυτή τη νοοτροπία θελήσαμε να αλλάξουμε.

Τα δύο προσωπικά περιστατικά…

«Θα σας πω, όμως, κάτι πιο προσωπικό.

Πριν από λίγες ημέρες επισκέφθηκαν το Δημαρχείο μαθητές. Ένα παιδί με ρώτησε με απόλυτη σοβαρότητα: «Κύριε Δήμαρχε, πότε θα κάνουμε μετρό στη Λάρισα;»

Χαμογέλασα. Όχι γιατί ήταν αστεία η ερώτηση. Αλλά γιατί τα παιδιά δεν γνωρίζουν τη φράση «δεν γίνεται». Ονειρεύονται χωρίς όρια.

Και σκέφτηκα ότι ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο μάθημα που μπορεί να πάρει ένας Δήμαρχος. Να μην πάψει ποτέ να πιστεύει ότι η πόλη του μπορεί να γίνει καλύτερη.

Αν με ρωτούσατε σήμερα ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή αυτών των δυόμισι χρόνων, δεν θα απαντούσα με έργα. Δεν θα απαντούσα με αριθμούς. Θα έλεγα ότι η Λάρισα ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή της. Ξαναπίστεψε στις δυνατότητές της.

Και πιστεύω ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος. Γιατί τα έργα τελειώνουν. Οι θητείες τελειώνουν. Αυτό που μένει είναι η πορεία μιας πόλης. Τα πρώτα δυόμισι χρόνια ήταν τα χρόνια της αποκατάστασης, της οργάνωσης και της προετοιμασίας. Τα επόμενα δυόμισι θέλω να είναι τα χρόνια του αποτελέσματος. Τα χρόνια που οι πολίτες θα βλέπουν όλο και περισσότερο όσα σχεδιάσαμε να παίρνουν μορφή.

Δεν ισχυρίζομαι ότι λύσαμε όλα τα προβλήματα. Ούτε θα το κάνω ποτέ. Υπόσχομαι όμως ότι θα συνεχίσουμε με την ίδια σοβαρότητα. Με την ίδια προετοιμασία. Με την ίδια εργατικότητα.

Με την ίδια αποφασιστικότητα. Γιατί στο τέλος δεν θα μας κρίνουν οι ανακοινώσεις.

Θα μας κρίνουν οι άνθρωποι.

Και θα μας κρίνουν για ένα μόνο πράγμα. Αν παραδώσαμε στα παιδιά που σήμερα μεγαλώνουν στη Λάρισα, μια πόλη καλύτερη από εκείνη που παραλάβαμε.

Αυτός είναι ο στόχος μας. Και γι’ αυτόν αξίζει κάθε προσπάθεια».

Το top 3 των αιτημάτων που ζητούν από τον Δήμαρχο οι Λαρισαίοι

Απαντώντας στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων ο κ. Μαμάκος στάθηκε στον υπό κατασκευή κόμβο στην συμβολή των οδών Ηρώων Πολυτεχνείου και Φαρσάλων τονίζοντας πως τα έργα βρίσκονται σε εξέλιξη και κατανοεί τις οχλήσεις που νιώθουν οι πολίτες ωστόσο σημείωσε πως σε αυτές τις περιπτώσεις διαδραματίζουν σοβαρό ρόλο και οι εξωτερικοί παράγοντες, όπως ο χρόνος που χρειάστηκε για τα διαδικαστικά του φυσικού αερίου που πήραν πολύ μεγάλο χρόνο.

Υπογράμμισε πως από την πλευρά της δημοτικής αρχής ασκείται πίεση προς τον ανάδοχο και ότι θα υπάρξει καλύτερη διαχείριση του έργου σε ότι αφορά την κυκλοφορία. Η δέσμευση του ανάδοχου είναι να ολοκληρωθεί σύντομα η σχηματοποίηση του κόμβου.

Σε ερώτηση του onlarissa.gr ποια είναι τα τρία πρώτα ζητήματα που οι Λαρισαίοι του θέτουν σε καθημερινή βάση ζητώντας την άμεση λύση τους τόνισε:

«Αρχικά ο πολίτης θέλει να νιώσει ότι έχει έναν δήμαρχο και μια δημοτική αρχή που τον ακούει. Ξεκινάμε από αυτό. Να νιώσει, λοιπόν, ότι δεν είναι ξένος, ότι είναι κάποιος που έχει την ευθύνη της διοίκησης, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να αφογκράζεται τις ανάγκες. Οι ανάγκες των πολιτών ποικίλουν. Άλλες ανάγκες έχει ένας επιχειρηματίας, άλλες ανάγκες έχει ένας οικογενειάρχης, άλλες ανάγκες έχει ένας γονιός. Παίζει ρόλο σε ποια περιοχή βρίσκεται ο καθένας. Άλλες είναι οι ανάγκες ενός χωριού, παράδειγμα, της περιοχής της Κοιλάδας, άλλες είναι οι ανάγκες ενός πολίτη στο κέντρο ή σε μια συνοικία της πόλης.

Αυτό που μπορεί κάποιος να πει, συνοψίζοντας ποια είναι τα βασικά προβλήματα, είναι η καθαριότητα: να νιώθει ότι υπάρχει καθαρή πόλη. Εδώ βάζω όμως και μια άλλη παράμετρο: έχουμε αυτή τη στιγμή πάνω από 800 σημεία της πόλης στα οποία πηγαίνουν συμπολίτες μας, επιδεικνύοντας αντικοινωνική συμπεριφορά και πετάνε ογκώδη απορρίμματα. Τα βλέπετε, σας τα στέλνω και σε εσάς στα site, φωτογραφίες με πράγματα που έχουν γίνει. Η καθαριότητα, λοιπόν, είναι κάτι πολύ σημαντικό, το οποίο δείχνει και την ποιότητα της κοινωνίας μας, ταυτόχρονα όμως δείχνει και τη νοοτροπία των πολιτών. Εκεί, λοιπόν, θεωρώ ότι έχουν γίνει βήματα μπροστά. Μπορούν να γίνουν κι άλλα, και από την πλευρά τη δικιά μας και από την πλευρά των πολιτών, όμως, γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει συνεργασία.

Το κυκλοφοριακό είναι ένα πρόβλημα το οποίο κανείς δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια. Το σύστημα της ελεγχόμενης στάθμευσης έβαλε κάποιους κανόνες. Υπάρχουν σημεία της ημέρας χρονικά στα οποία υπάρχουν πάρα πολλές θέσεις για στάθμευση. Υπάρχουν και σημεία της ημέρας που πραγματικά υπάρχει πρόβλημα. Το πρωί στα σχολεία, για παράδειγμα, και μια σειρά άλλων παρεμβάσεων. Συν το γεγονός ότι αυτή την περίοδο είναι σε εξέλιξη, πέρα από τα έργα του δήμου, και οικοδομικές εργασίες σε διάφορα σημεία της πόλης και στο κέντρο, που δημιουργούν μια επιπλέον όχληση.

Από εκεί και πέρα, είναι μια διαρκής προσπάθεια η βελτίωση της καθημερινότητας, η οποία είναι κάτι πιο σύνθετο. Δηλαδή τα πεζοδρόμια. Υπάρχουν περιοχές που δεν έχουν πεζοδρόμια. Υπάρχουν περιοχές που έχουν αυξημένες ανάγκες, όπως είναι, για παράδειγμα, η περιοχή της Τούμπας ή του Αβέρωφ, που είναι επέκταση, ή της Νέας Πολιτείας. Εκεί, λοιπόν, υπάρχει ένα στοχευμένο σχέδιο, το οποίο πάντα όμως τελεί σε συνάρτηση με τους διαθέσιμους πόρους. Δεν υπάρχουν απεριόριστοι πόροι. Γι’ αυτό και πριν που ανέφερα ότι πριν από λίγο πληροφορήθηκα ότι έχουμε μια πολύ θετική εξέλιξη για την αγροτική οδοποιία, είναι κάτι πολύ σημαντικό που θα βοηθήσει μια συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών της Λάρισας που θέλουν να πηγαίνουν στη δουλειά τους. Γιατί να θυμίσουμε ότι η Λάρισα, πέρα από ένα αστικό κέντρο, είναι και ένας αγροτικός δήμος. Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί έναν πολύ σημαντικό πυλώνα της οικονομίας της περιοχής, που έχει δεχτεί αλλεπάλληλα πλήγματα, με τα φυσικά φαινόμενα, με τις ζωονόσους και μια σειρά άλλων παρεμβάσεων. Αυτό όμως που μπορώ, να πω με πολλή σιγουριά είναι ότι είμαστε μια δημοτική αρχή που ακούει. Υπάρχει μια εφαρμογή στον δήμο το Novoville το οποίο είναι ένα σημείο, ένα εργαλείο καταγραφής καταγγελιών, αναφορών κτλ. Το ζητάω επισταμένα κάθε μέρα, να μου φέρνουν στοιχεία, για να δω ποιες είναι οι διευθύνσεις που ανταποκρίνονται πιο γρήγορα, ποιες είναι οι διευθύνσεις που ανταποκρίνονται λιγότερο γρήγορα, προκειμένου να δούμε τι διορθωτικές κινήσεις μπορούμε να κάνουμε. Και δεν είναι μια δικαιολογία ότι δεν έχουμε χρήματα ή υπάρχει υποστελέχωση. Είναι όμως μια πραγματικότητα που δυσκολεύει την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων της καθημερινότητας. Οι πολίτες, λοιπόν, θέλουν τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους, γιατί, όπως είπα και πριν, τα έργα τα μεγάλα έχουν τη σημασία τους, δείχνουν μια διαφορά στην πόλη, δημιουργούν κάποιες υποδομές. Αυτό όμως που είναι το μέτρο του πολίτη είναι αν η πόλη του είναι καλύτερη, αν του δίνει αυτή την αυτοπεποίθηση να βγαίνει έξω και να χαίρεται εκεί που προχωράει, εκεί που περπατάει. Είναι πολύ σημαντικό να κερδίσουμε αυτό το στοίχημα».

Αθανασία Παύλου – Φωτο / βίντεο: Γιάννης Μυλωνάς