Το παρασκήνιο της εβδομάδας: Ο Κόκκαλης ετοιμάζει βαλίτσες, ο Στυλιανός ρίχνει τον πήχη και ο Αχιλλέας μιλά για διαρκείας|!

Κανονικά θα πραγματοποιηθεί σήμερα Σάββατο η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με τον πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας του κόμματος, (κυρ) Φώτη Κουβέλη.

Όπως εξήγησε σε δηλώσεις του στον Τύπο, εφόσον το αίτημα της σύγκλησης έγινε από το 25% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, είναι «καταστατική υποχρέωση» να συνεδριάσει, ανεξάρτητα με το «εάν απουσιάζει ή δεν απουσιάζει ο πρόεδρος του κόμματος και εάν δεν θέλει τη λειτουργία της Κεντρικής Επιτροπής η αναπληρώτρια γραμματέας».

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σήμερα θα δούμε το αναπόφευκτο: Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τα συντρίμμια του πάλαι ποτέ κυβερνόντος κόμματος να περνάνε στα χέρια του Παύλου Πολάκη και μία σημαντική μερίδα βουλευτών να ανεξαρτητοποιείται προκειμένου να μη δώσει περαιτέρω νομιμοποίηση σε αυτή την εξέλιξη. Οι παρατηρήσεις μου δύο: Σε ότι αφορά τη «μάχη» για ένα κόμμα που έχει εξαϋλωθεί δημοσκοπικά, οι προθέσεις δεν είναι πάντοτε αγαθές ή ιδεολογικές. Πολλώ δε μάλλον όταν τα λεφτά είναι – ακόμη – πολλά Άρη.

Η δεύτερη αφορά τον Λαρισαίο Βασίλη Κόκκαλη. Που κουράστηκε να κρατά στάση αναμονής ως καλαμιά στη μέση ενός κάμπου γεμάτου πολιτικά παράλογα. Εκτιμώ πως ο Σαρακατσάνος θα ακολουθήσει την απόφαση αρκετών βουλευτών και θα ανεξαρτητοποιηθεί. Καθότι η παράδοση της έδρας θα έδινε τη δυνατότητα στον οποιοδήποτε νέο – επίδοξο – πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να… «παίξει μπάλα» μέχρι τις εκλογές. Σιμά κοντά τα Γιάννενα λοιπόν… (Για την ιστορία θυμίζω πως πρώτος επιλαχών στο ψηφοδέλτιο είναι ο ελασσονιτης Γιάννης Καρυπίδης)

@@@@@@@@@@

Μετά από τόσα επεισόδια που θα ζήλευε και ο μακαρίτης ο Φώσκολος, τελικά Νταβέλης και Στυλιανός ανακοίνωσαν ότι η ΑΕΛ αλλάζει χέρια, προς τέρψη του φιλάθλου κοινού που στους τελευταίους αγώνες της «βασίλισσας» φώναζε ρυθμικά «πούλα» στον ιδιοκτήτη του Animus. Ωστόσο, οι δημοσιογράφοι που έσπευσαν ορεξάτοι στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε προχθές, έφυγαν ολίγον τι μουδιασμένοι. Ερώτηση δε δέχθηκε κανείς από τους δύο. Και κυρίως ο νέος ιδιοκτήτης της ομάδας. Ο οποίος περιέγραψε την κατάσταση λίγο καλύτερα από το… «κλάφτα Χαράλαμπε», για να προσθέσει ωστόσο πως αυτό δεν αποτελεί αποποίηση ευθυνών. Ο πήχης ωστόσο μάλλον μπήκε από την πρώτη μέρα χαμηλά. Οψόμεθα…

@@@@@@@@@@

Προκάλεσε ωστόσο ιδιαίτερη εντύπωση κι ακόμη περισσότερη απορία, το γεγονός πως ο απερχόμενος ιδιοκτήτης έκλεισε καλώντας τους φιλάθλους να αγοράσουν εισιτήρια διαρκείας! Αν δε γνώριζε κανείς το τι συνέβη στη Λάρισα το τελευταίο διάστημα σε βάρος του Αχιλλέα Νταβέλη (με την «απόπειρα δολοφονίας από εγκληματική οργάνωση» που κατήγγειλε), θα πίστευε πως ο επιχειρηματίας παραμένει στην ομάδα… Σε κάθε περίπτωση, οι δύο άνδρες έδωσαν τα χέρια και σε περίπου ένα μήνα θα δούμε δημοσιευμένη τη νέα μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ ΑΕΛ με μεγαλομέτοχο τον Ζήση Στυλιανό…

@@@@@@@@@@

Το γνωστό για τις… αγαθές προθέσεις του έναντι της ΑΕΛ πάντως, sportstonoto, έσπευσε να γράψει πως «επί  της ουσίας ο Ζήσης Στυλιανός έχει αναλάβει το μάνατζμεντ μέχρι την αποπληρωμή του Αχιλλέα Νταβέλη, αλλιώς η ΠΑΕ  επιστρέφει  στον μέχρι  χθες  ιδιοκτήτη της, ενώ ο Στυλιανός δεν μπόρεσε να καταβάλει  τα 3.000.000 της εγγυητικής». Γέμισε ο τόπος καλοθελητές…

@@@@@@@@@@

Εκτός από τον… πονοκέφαλο της ΑΕΛ πάντως, ο Αχιλλέας Νταβέλης έχει κι αυτόν της… Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ένα ακόμη κεφάλαιο στη δικαστική διαμάχη ανάμεσα στους δύο γράφτηκε στην Επιτροπή Δεοντολογίας της βουλής η οποία συνεδρίασε προχθές για να εξετάσει το αίτημα άρσης της βουλευτικής ασυλίας της κ. Κωνσταντοπούλου, μετά την έγκληση που έχει καταθέσει σε βάρος της ο κ. Νταβέλης για συκοφαντική δυσφήμιση. Για όσα έχει αναφέρει στο παρελθόν η πρόεδρος με το αλέγκρο ταμπεραμέντο για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

Η συνεδρίαση μόνο ήρεμη δεν ήταν. Διήρκεσε περίπου πέντε ώρες, με έντονες αντιπαραθέσεις και υψηλούς τόνους, χωρίς όμως να οδηγήσει σε απόφαση. Η Επιτροπή ανέβαλε την ψηφοφορία και θα επανέλθει στο θέμα την επόμενη εβδομάδα, οπότε θα κριθεί αν θα εισηγηθεί ή όχι την άρση της ασυλίας της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας.

Έτσι, μια δικαστική υπόθεση που ξεκίνησε από τη μήνυση ενός γνωστού Λαρισαίου επιχειρηματία παραμένει ανοιχτή τόσο σε κοινοβουλευτικό όσο και σε δικαστικό επίπεδο, με το επόμενο επεισόδιο να αναμένεται την ερχόμενη Τρίτη στη Βουλή.

@@@@@@@@@@

Εντωμεταξύ μην το ξεχάσω, τέτοιο εν ψυχρώ τρολάρισμα διαδόχου σε προκάτοχο δεν το έχω ξαναδεί. Και το έκανε στο φινάλε της δήλωσής του ο Ζήσης λέγοντας πως όταν ολοκληρωθεί η παρουσία του στην ΑΕΛ, επιθυμεί να παραδώσει έναν σύλλογο οικονομικά υγιέστερο, αγωνιστικά ισχυρότερο και οργανωτικά καλύτερο από αυτόν που αναλαμβάνει…

@@@@@@@@@@

Μεγάλη αναστάτωση προκλήθηκε στα δημαρχιακά γραφεία (και) της Λάρισας με την έναρξη εφαρμογής του νέου κώδικα για την αυτοδιοίκηση. Ο οποίος μεταξύ άλλων δεν προβλέπει πλέον τους άμισθους αντιδημάρχους. Που πλέον αν είναι δημόσιοι υπάλληλοι χάνουν τον μισθό τους! Το θέμα ωστόσο λύθηκε εν τη γενέσει του καθώς έπεσαν τα δέοντα τηλέφωνα από την ΚΕΔΕ στον αρμόδιο υπουργό Θεόδωρο Λιβάνιο, με τον τελευταίο να τους διαβεβαιώνει πως έρχεται εντός των ημερών μεταβατική νομοθετική ρύθμιση που δε θα διαταράξει την τρέχουσα αυτοδιοικητική θητεία. Και κατ’ επέκταση και τους σχεδιασμούς των δημάρχων σε ότι αφορά την αξιοποίηση των συμβούλων τους…

@@@@@@@@@@

Καμιά φορά η πιο σκληρή πολιτική κριτική δεν διατυπώνεται με καταγγελίες, αλλά με μια απλή εικόνα. Ο Δημήτρης Κουρέτας ανέβασε φωτογραφίες από τα Βραγκιανά Αργιθέας, όπου ξεκίνησε επιτέλους η κατασκευή του δρόμου που θα συνδέσει τη Θεσσαλία με την Ευρυτανία. Ένας δρόμος που, όπως ο ίδιος σημειώνει, θα επιτρέψει σε τέσσερα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο σε άσφαλτο και όχι σε χωματόδρομο.

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν ήταν η αναφορά στο έργο. Ήταν η φράση για τις «τριάντα χρόνια παλινωδίες». Μια φράση που χωρά μέσα της όλες τις διοικήσεις που πέρασαν, υποσχέθηκαν, σχεδίασαν, εξήγγειλαν, αλλά δεν έφτασαν ποτέ μέχρι το εργοτάξιο.

Και ύστερα ήρθε η αποστροφή προς τα παιδιά: «Δεν θα θυμάστε ούτε ποιος το σχεδίασε ούτε ποιος το υλοποίησε. Σημασία έχει ότι η πολιτεία έκανε το χρέος της». Διατύπωση θεσμική στην επιφάνεια, αλλά με σαφές πολιτικό αποτύπωμα. Γιατί, όταν χρειάζονται τρεις δεκαετίες για να ξεκινήσει ένα έργο που αφορά τη σχολική διαδρομή τεσσάρων παιδιών, το ερώτημα δεν είναι ποιος θα το πιστωθεί. Το ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκαν τριάντα χρόνια για να θεωρηθεί αυτονόητο.

O Chef