Στο Πήλιο και ξεραινόμαστε; – Αγρότες σε απόγνωση για τα κατεστραμμένα αρδευτικά δίκτυα

«Εχουμε πηγές και δεν μπορούμε να ποτίσουμε; Είμαστε στο Πήλιο και ξεραινόμαστε; Είναι τραγικό», η αγωνία αγροτών στον Δήμο Ζαγοράς – Μουρεσίου, που μολονότι ζουν σε ένα «ευλογημένο» περιβάλλον με πηγαία νερά, οι καλλιέργειές τους κινδυνεύουν να διψάσουν επειδή τα αρδευτικά δίκτυα έχουν καταστραφεί και δεν έχουν αποκατασταθεί μετά τον Daniel.

Ο άστατος Ιούνιος με τις βροχές ήταν… δώρο Θεού για τους καλλιεργητές της περιοχής, καθώς δεν χρειάστηκε να ποτίσουν επισταμένα. Δεν κρύβουν όμως την ανησυχία τους τι θα γίνει την υπόλοιπη καλοκαιρινή περίοδο.

Μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του Σεπτεμβρίου του 2023, τα αρδευτικά αυλάκια καταστράφηκαν και δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ. Στην περιοχή γίνονται έργα για τη δημιουργία κλειστού συστήματος άρδευσης, όμως δεν έχουν ολοκληρωθεί. Και η άρδευση της καλοκαιρινής περιόδου, επιχειρείται να εξυπηρετηθεί με λάστιχα που «κουμπώνουν» σε δεξαμενές και οδηγούν το νερό στα κτήματα, αλλά όχι σε όλες τις περιοχές.

«Τα αυλάκια έχουν καταστραφεί και τα καταργήσαμε. Προχωράμε εργασίες για την κατασκευή ενός κλειστού αρδευτικού δικτύου, προκειμένου να υπάρχουν και μικρότερες απώλειες σε νερό, αλλά μέχρι να ολοκληρωθεί, δίνουμε προσωρινά λύση με λάστιχα που συνδέονται με την δεξαμενή και ποτίζουν οι καλλιεργητές τα χωράφια τους. Ο κάθε ένας έχει τη δική του παροχή», λέει ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, Νίκος Λαμπαδάρης στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, ο οποίος φαίνεται να δίνει αγώνα για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Ευτυχώς… που έβρεξε

Ωστόσο, όπως αναφέρουν αγρότες, στη Ζαγορά υπάρχουν περιοχές που δεν ποτίζουν. «Ευτυχώς που βρέχει και ακόμη δεν έχει χρειαστεί να ποτίσουμε. Το βουνό έχει γεμίσει λάστιχα, δεν μπορούμε να περπατήσουμε άφοβα χωρίς να κινδυνεύουμε να σκοντάψουμε, αλλά οι λύσεις είναι πρόχειρες και κάποιες… πρόστυχες. Ιδιώτες κουμπώνουν δικά τους λάστιχα και εκτρέπουν τη ροή του νερού στα δικά τους χωράφια, από τη μία περιοχή στην άλλη, χωρίς να νοιάζονται αν του διπλανού τους θα ξεραθούν. Θα σκοτωθούμε στο μεταξύ μας για το νερό», λέει στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, ο κ. Αντώνης Λάσκος, πρώην πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ζαγοράς για αθέμιτες πρακτικές που φαίνεται να υιοθετούν ιδιώτες εις βάρος άλλων καλλιεργητών, εκτρέποντας νερό για άρδευση από μία περιοχή σε μία άλλη.

«Είναι αδιανόητο να είμαστε και να κινδυνεύουν καλλιέργειες λόγω έλλειψης νερού. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται συμμάζεμα. Πρέπει να γίνει υδρομάστευση των πηγών και να μπει μία σειρά στο αρδευτικό δίκτυο, ώστε να πηγαίνει νερό σε όλες τις περιοχές. Νοιαζόμαστε και τον πονάμε τον τόπο μας. Μας πληγώνει να ζούμε στο ευλογημένο Πήλιο και να έχουμε πρόβλημα με το νερό επειδή δεν έχουν γίνει έργα που έπρεπε να γίνουν», λέει ο ίδιος.

«Στη Ζαγορά κάποιες περιοχές δεν μπορούν να ποτίσουν γιατί δεν έχουν λάστιχα. Στο Μούρεσι καλλιέργειες παραμένουν απότιστες. Δεν γίνεται να καλλιεργείς και να μην έχεις το βασικό, νερό δηλαδή για να ποτίσεις και δρόμους για να πας στο χωράφι σου», λέει από την πλευρά του ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Μαγνησίας, Θοδωρής Γεωργαδάκης, ο οποίος μιλά και για ζημιές σε δεξαμενές.

Στο Ξουρίχτι το δίκτυο άρδευσης είναι κατεστραμμένο προ Daniel

Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο Ξουρίχτι, όπου εκεί δεν υπάρχει καν αρδευτικό δίκτυο.

Σύμφωνα με τον κ. Κώστα Καρασταμάτη, καστανοπαραγωγό της περιοχής, το Ξουρίχτι δεν περίμενε τον Daniel για να δει το αρδευτικό δίκτυο να καταστρέφεται. «Ηταν κατεστραμμένο από πριν και κανείς δεν φρόντισε να κάνει κάτι να το επισκευάσει. Καλλιεργούμε κάθε χρόνο και είμαστε στα χέρια του Θεού. Κανείς δεν μας ακούει, κανείς δεν δρομολογεί έργα», ανέφερε ο κ. Καρασταμάτης.

Στην περιοχή αρδευόμενη καλλιέργεια είναι μόνο η μηλοκαλλιέργεια, που όμως αφορά ένα μικρό μέρος της παραγωγής. Τα κτήματα βρίσκονται κοντά στο υδραγωγείο της περιοχής και η άρδευση γίνεται με λάστιχα από το νερό που περισσεύει. «Ο,τι περισσεύει από το τοπικό δίκτυο πάει στην άρδευση, αλλά για όποιον προλάβει», αναφέρει για τον τρόπο άρδευσης των μηλοκαλλιεργειών.

Τα κάστανα, που είναι σχεδόν μονοκαλλιέργεια στην περιοχή, είναι μη αρδευόμενα κι όχι γιατί δεν χρειάζονται νερό. «Πέρυσι λόγω ξηρασιάς είχαμε μικροκαρπία. Το 90% των κάστανων ήταν μη εμπορεύσιμα. Και δεν πήραμε καν αποζημιώσεις», σημειώνει. Οι καστανοπαραγωγοί έχουν θέσει το πρόβλημα, έχουν ζητήσει άρδευσης, έχουν κάνει τις ενέργειές τους στην περιφέρεια, αλλά νερό για άρδευση εξακολουθούν να μην έχουν. «Καλλιεργούμε και το αφήνουμε στον Θεό», λέει χαρακτηριστικά για την απουσία κάθε βοήθειας.

Στη Δράκεια ήδη διψούν

Κι αν στο ανατολικό Πήλιο οι αγρότες χτυπούν καμπανάκι για να μη διψάσουν οι καλλιέργειές τους, στη Δράκεια Πηλίου, οι ελιές ήδη διψούν.

Όπως κατέγραψε ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, περί τα 10.000 στρέμματα ελιές, σε Δράκεια και Αγριά, που θα έπρεπε να αρδεύονται από τον Μάιο, μένουν απότιστα και σχεδόν 25.000 – 30.000 δέντρα κινδυνεύουν, επειδή τεχνική εταιρεία που αποκαθιστά για λογαριασμό του Υπουργείου Υποδομών το οδικό δίκτυο που καταστράφηκε από τον Daniel, έσπασε… τα αρδευτικά αυλάκια.

Αγρότες της περιοχής βλέπουν το νερό που προοριζόταν για τις ελιές τους να τρέχει αναξιοποίητο στο Βρύχωνα, ενώ ήδη τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια σε δέντρα που αλλάζουν χρώμα στα φύλλα γιατί διψούν, γίνονται εμφανή.

Οι αγρότες της περιοχής ζήτησαν να βρεθεί λύση για την άρδευση των κτημάτων τους αντ’ αυτού εισέπραξαν εκκωφαντική σιωπή και πλέον ανησυχούν και για το αγροτικό εισόδημά τους και πώς θα βγάλουν τον χειμώνα.

Πηγή: taxydromos.gr