Συγκλονίζει γνωστή Λαρισαία: Αγγελάκι μου με σήκωσες – Αναρωτιέμαι που θα ήμουν σήμερα… (φωτο)

Μια πολύ συγκινητική ανάρτηση έκανε η γνωστή Λαρισαία δικηγόρος και πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Λάρισας κ. Ιωάννα Καραβάνα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτή, θέλοντας να δείξει την απέραντη ευγνωμοσύνη της στους απανταχού νοσηλευτές και ειδικότερα σε μια συγκεκριμένη νοσοκόμα του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, την συνονόματή της Ιωάννα Κωστάκη, η οποία όπως περιγράφει, τις δύσκολες ώρες των χημειοθεραπειών της, στάθηκε με όλη την ψυχή της δίπλα της στηρίζοντας τον τιτάνιο αγώνα της μέχρι να βγει δυνατή από την δύσκολη περιπέτεια που  βίωσε λόγω της ασθένειας.

Η ίδια η νοσηλεύτρια μάλιστα της απάντησε πως: «Και να μην ξεχνάμε ότι ο καρκινοπαθής δεν είναι άρρωστος, αλλά ασθενής, δηλαδή έχασε για ΛΙΓΟ το σθένος του, που με βοήθεια, άλλοτε περισσότερη άλλοτε λιγότερη το ξαναβρίσκει» για να λάβει την απάντηση από την πρόεδρο: «Αυτά τα όμορφα μου έλεγες και με σήκωσες αγγελάκι μου…».

Δείτε αναλυτικά την ανάρτηση:

“Ακόμα και σήμερα, 12 χρόνια μετά, αναρωτιέμαι πού θα ήμουν, πώς θα ήμουν και τι λογής άνθρωπος θα ήμουν, αν κάποτε δεν με είχε πάρει κυριολεκτικά απ’ το χέρι, η έως εκείνη τη στιγμή εντελώς άγνωστη, συνομήλικη και συνονόματή μου Ιωαννίτσα.

Ο δικός μου φύλακας-άγγελος που με έβαλε στην αγκαλιά της και βάδισε μαζί μου βήμα βήμα όλους εκείνους τους δύσκολους μήνες, το μακρύ ταξίδι της θεραπείας μου.

Η Ιωαννίτσα μου που ακόμα κι αφού πέρασαν τα πρώτα ζόρια κι εγώ έπρεπε να επιστρέφω για επανέλεγχο ξανά και ξανά στα ίδια μέρη, κάθε τρεις μήνες, κάθε έξι μήνες, κάθε χρόνο, για χρόνια, πάλι τα δικά της μάτια ήταν που πάντα έψαχνα, το δικό της χαμόγελο, τη δική της αγκαλιά.

Η Ιωάννα υπηρέτησε όλη της τη ζωή ως νοσηλεύτρια της ογκολογικής κλινικής του ΓΝΛ, μέσα σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, μέσα στην καρδιά του ΕΣΥ, με όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες που το μάστιζαν και συνεχίζουν να το ταλαιπωρούν. Κι όμως κρατήθηκε όρθιο.

Κρατήθηκε όρθιο, χάρη στις στρατιές των Ανθρώπων που το υπηρέτησαν με αφοσίωση, εντιμότητα, συνέπεια και θυσίες.

Μόνο σεβασμό, αγάπη κι αιώνια ευγνωμοσύνη θα φυλάω πάντα στην ψυχή μου για όλους αυτούς τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες που τίμησαν και τιμούν τον όρκο τους, που αντέχουν, μπορούν, αλλά και επιλέγουν να “θεραπεύουν” τον πάσχοντα, καλύτερα ίσως από κάθε ακριβή και καινοτόμα αντινεοπλασματική θεραπεία, όχι μόνο με την επιστημοσύνη τους, αλλά με την ενσυναίσθηση και τη βαθύτατη ανθρωπιά τους”.