Μαμάκος στο 4ο Ευρωπαϊκό Forum Ανάπτυξης Θεσσαλίας: Οι Δήμοι ο πιο υποχρηματοδοτημένος κρίκος του κράτους – Στη Λάρισα χτίσαμε ένα πλέγμα προστασίας (φωτο – βίντεο)

«Ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης είναι όχι να παρακολουθεί, αλλά να παρεμβαίνει. Οι Δήμοι είναι το πρώτο καταφύγιο του πολίτη. Και συχνά, το τελευταίο. Είναι όμως και ο πιο υποχρηματοδοτημένος κρίκος του κράτους. Και εδώ πρέπει να είμαστε καθαροί: Δεν μπορεί η Αυτοδιοίκηση να καλείται να διαχειριστεί κοινωνικές κρίσεις χωρίς τους αντίστοιχους πόρους και αρμοδιότητες. Δεν μπορεί να ζητάμε ανθεκτικές πόλεις χωρίς να επενδύουμε στις κοινωνικές τους δομές. Αν θέλουμε πραγματικά κοινωνική συνοχή», τόνισε ο Δήμαρχος Λαρισαίων και Πρόεδρος της Επιτροπής Ψηφιακής Διακυβέρνησης της ΚΕΔΕ,, κ. Θανάσης Μαμάκος όντας ο κεντρικός ομιλητής στο πάνελ της Α’ Συνεδρίας με θέμα «Κοινωνική Συνοχή, Προσφορά & Συμπερίληψη: Χτίζοντας Ανθεκτικές Κοινότητες», στο 4ο Ευρωπαϊκό Forum Ανάπτυξης Θεσσαλίας που διοργανώνει η εφημερίδα «Ελευθερία» για δεύτερη μέρα εργασιών του συνεδρίου σήμερα Τετάρτη.

Επιπρόσθετα μεταξύ άλλων ο κ. Μαμάκος επισήμανε: «Εμείς επιλέγουμε να πάμε μπροστά. Στη Λάρισα, επιλέξαμε να μην μείνουμε στη διαχείριση της φτώχειας. Επιλέξαμε να χτίσουμε ένα πλέγμα προστασίας και ένταξης.

Αναλυτικότερα ο Δήμαρχος Λαρισαίων στην ομιλία του τόνισε: «Ας ξεκινήσουμε με μια αλήθεια που συχνά αποφεύγουμε: Η κοινωνική συνοχή δεν είναι αυτονόητη. Και η συμπερίληψη δεν είναι διακήρυξη καλών προθέσεων. Είναι πολιτική επιλογή. Και μάλιστα δύσκολη. Γιατί σημαίνει να αποφασίζεις καθημερινά με ποιον είσαι. Με τους πολλούς ή με τους λίγους. Με αυτούς που έχουν ανάγκη ή με αυτούς που έχουν ήδη. Τα τελευταία χρόνια ζούμε μια αλληλουχία κρίσεων: Οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή, κλιματική.

Στη Λάρισα, βιώσαμε και κάτι ακόμα: την καταστροφή των πλημμυρών του 2023. Και εκεί φάνηκε κάτι ξεκάθαρα: Όταν η κρίση χτυπά, οι ανισότητες δεν μειώνονται. Μεγαλώνουν. Και τότε δεν αρκούν οι γενικές πολιτικές. Χρειάζονται τοπικές απαντήσεις. Άμεσες. Στοχευμένες.

Αυτός είναι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης. Όχι να παρακολουθεί. Αλλά να παρεμβαίνει. Οι Δήμοι είναι το πρώτο καταφύγιο του πολίτη. Και συχνά, το τελευταίο. Είναι όμως και ο πιο υποχρηματοδοτημένος κρίκος του κράτους. Και εδώ πρέπει να είμαστε καθαροί:

Δεν μπορεί η Αυτοδιοίκηση να καλείται να διαχειριστεί κοινωνικές κρίσεις χωρίς τους αντίστοιχους πόρους και αρμοδιότητες. Δεν μπορεί να ζητάμε ανθεκτικές πόλεις χωρίς να επενδύουμε στις κοινωνικές τους δομές. Αν θέλουμε πραγματικά κοινωνική συνοχή, πρέπει να τη χρηματοδοτήσουμε. Όχι να τη διακηρύσσουμε. Στη Λάρισα, πριν μιλήσουμε για το σήμερα, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε κάτι θεμελιώδες: Ότι αυτό που σήμερα ονομάζουμε δίκτυο κοινωνικής πολιτικής της πόλης, δεν είναι αποτέλεσμα μιας μόνο περιόδου ή μιας μόνο διοίκησης. Είναι μια διαχρονική κατάκτηση. Ένα πλέγμα δομών, υπηρεσιών και παρεμβάσεων, στο οποίο συνέβαλαν,  με διαφορετικό τρόπο αλλά ουσιαστικά, όλες οι δημοτικές αρχές. Και αυτό έχει σημασία να λέγεται. Γιατί εδώ δεν υπάρχουν ιδιοκτησιακές αντιλήψεις.

Δεν υπάρχουν «σφραγίδες» πάνω στην κοινωνική πολιτική. Υπάρχει μια πόλη που, βήμα-βήμα, έχτισε ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας για τους ανθρώπους της. Ένα δίχτυ που κράτησε όρθια τη Λάρισα σε δύσκολες στιγμές και ιδιαίτερα μετά τις μεγάλες δοκιμασίες. Εμείς, δεν ξεκινήσαμε από το μηδέν. Πατήσαμε πάνω σε αυτή τη διαδρομή. Την αναγνωρίζουμε. Τη σεβόμαστε. Αλλά δεν μένουμε εκεί.

Γιατί οι ανάγκες αλλάζουν. Οι ανισότητες μετασχηματίζονται. Και οι κοινωνίες γίνονται πιο σύνθετες. Γι’ αυτό και η δική μας ευθύνη είναι διπλή: Να διατηρήσουμε αυτό το δίκτυο ισχυρό και ταυτόχρονα να το εξελίξουμε. Να το κάνουμε πιο στοχευμένο, πιο προσβάσιμο, πιο αποτελεσματικό. Να το προσαρμόσουμε στις νέες κοινωνικές προκλήσεις. Γιατί η κοινωνική πολιτική ή εξελίσσεται, ή μένει πίσω.

Και εμείς επιλέγουμε να πάμε μπροστά. Στη Λάρισα, επιλέξαμε να μην μείνουμε στη διαχείριση της φτώχειας. Επιλέξαμε να χτίσουμε ένα πλέγμα προστασίας και ένταξης.

Ένα πλέγμα που αγγίζει χιλιάδες ανθρώπους:

Πάνω από 3.700 πολίτες εξυπηρετήθηκαν από το Κέντρο Κοινότητας 259 οικογένειες – 777 συμπολίτες μας στηρίχθηκαν από το Κοινωνικό Παντοπωλείο

Καθημερινά μέσω του Κοινωνικού συσσιτίου τρέφονται 58 άτομα

6.195  Ωφελούμενοι στο  Δημοτικό Πολυιατρείο

234 Ωφελούμενοι στο Δημοτικό Οδοντιατρείο

514 στο Δημοτικό Φυσιοθεραπευτήριο

180 άτομα είχαν πρόσβαση σε φαρμακευτική κάλυψη, μέσω του Κοινωνικού Φαρμακείου

112 άτομα εξυπηρετούνται από το Βοήθεια στο σπίτι

Αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από αριθμούς. Αυτά είναι το ελάχιστο.

Όχι το μέγιστο. Η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να εξαντλείται στην ανακούφιση. Αν μένουμε εκεί, απλώς συντηρούμε το πρόβλημα. Στη Λάρισα προσπαθούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα: Η δομή στέγασης του δήμου Λαρισαίων φιλοξένησε 7 συνανθρώπους μας

Το πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία για τους Αστέγους» έδωσε στέγη και εργασία σε 29 ανθρώπους.

Αυτό είναι πολιτική με αποτέλεσμα. Όταν μιλάμε για αξιοπρέπεια δεν μιλάμε για «επίδομα». Μιλάμε για τη δυνατότητα να σταθείς ξανά στα πόδια σου.

Η λέξη «συμπερίληψη» έχει γίνει της μόδας. Αλλά η πραγματική συμπερίληψη έχει κόστος. Και απαιτεί συγκρούσεις.

Στη Λάρισα: Στηρίζουμε γυναίκες θύματα βίας με έναν Ξενώνα που λειτουργεί ουσιαστικά. Φιλοξενήθηκαν 28 άτομα (15 γυναίκες και 13 παιδιά)

Επενδύουμε στην ένταξη των Ρομά, όχι με λόγια αλλά με καθημερινή δουλειά (Η λειτουργία του Κέντρου Κοινότητας Παραρτήματος Ρομά εξυπηρέτησε 518 άτομα)

Υποστηρίζουμε μετανάστες και πρόσφυγες με δομές που απαντούν σε πραγματικές ανάγκες. Το Κέντρο Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Λαρισαίων ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Ιούνιο 2024 και εξυπηρέτησε 1286 άτομα.

Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Ούτε πάντα δημοφιλές. Αλλά η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν διαγωνισμός δημοφιλίας. Είναι ζήτημα ευθύνης.

Αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά για ανθεκτικές κοινότητες, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα παιδιά. Γιατί εκεί κρίνονται όλα.

Το Κοινωνικό Φροντιστήριο, οι δράσεις στα σχολεία, η ενισχυτική εκπαίδευση σε ευάλωτες ομάδες δεν είναι «παροχές». Είναι επένδυση στη δημοκρατία. Γιατί μια κοινωνία χωρίς ίσες ευκαιρίες δεν είναι ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη.

Ας το πούμε καθαρά: Δεν υπάρχει ουδέτερη στάση στην κοινωνική πολιτική. Ή μειώνεις τις ανισότητες ή τις αφήνεις να μεγαλώνουν.

Ή χτίζεις συνοχή ή αποδέχεσαι τον κατακερματισμό.

Ή επενδύεις στη συμπερίληψη ή συμβιβάζεσαι με τον αποκλεισμό.

Και στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα είναι ένα:

Τι πόλεις θέλουμε; Πόλεις που απλώς λειτουργούν; Ή πόλεις που νοιάζονται; Πόλεις που αφήνουν ανθρώπους πίσω; Ή πόλεις που τους σηκώνουν όρθιους;

Στη Λάρισα, έχουμε πάρει την απόφασή μας. Και το λέμε καθαρά:

Η κοινωνική συνοχή είναι επένδυση και όχι κόστος. Η συμπερίληψη είναι προϋπόθεση δημοκρατίας και όχι πολυτέλεια. Και οι ανθεκτικές κοινότητες δεν χτίζονται με λόγια. Χτίζονται με επιλογές. Πολιτικές επιλογές».

Ομιλητές επίσης, στη Συνεδρία ήταν ακόμη οι: Ευαγγελία Λιακούλη, βουλευτής Λάρισας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Ανδριάνα Κομήτσα, αντιπεριφερειάρχης Εθελοντισμού και Πρόνοιας και Έρη Καλογεροπούλου, πρόεδρος Συλλόγου Αυτισμού Λάρισας.