Τα ανεπανάληπτα αποκριάτικα πάρτι που άφησαν εποχή στη Λάρισα – Δείτε φωτογραφίες

Απόκριες και Λάρισα. Αυτή ήταν η ιδέα, από τα 80s και έκτοτε. Μετά από τόσα αφιερώματα σε μαγαζιά που άφησαν ιστορία στη Λάρισα, θα μπορούσα να έχω μια αρκετά καλή βάση δεδομένων σε υλικό… ιστορίες και φωτογραφίες. Άρχισα να το σκέφτομαι μετά τον φετινό παροξυσμό που έζησε η πόλη και αυτή την Τσικνοπέμπτη. Τόσος πολύ κόσμος, τόσες πολλές ώρες, τόσα πολλά μαγαζιά, τόσα σημεία…

Μπορεί η Λάρισα να μην έχει κάτι ιδιαίτερα συγκεκριμένο να παρουσιάσει ως δρώμενο, δεν έχει συνδεθεί με το καρναβάλι και τις παρελάσεις όπως άλλες, αλλά οι Λαρισαίοι τελικά ενθουσιάζονται με τις Απόκριες. Με τα αποκριάτικα πάρτυ κυρίως. Πάντα το κάνανε.

Της Εύης Μποτσαροπούλου

Ξαναδιαβάζοντας μαζεμένα τα αφιερώματα σε μπαρ, ντίσκο και clubs του παρελθόντος της πόλης από τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και τις αρχές του ΄80, συνειδητοποίησα πως σε αρκετά, από τα μεγάλα, του παρελθόντος έχω πάει μόνο ως παιδάκι· στα μπαλνταφάν, έτσι τα λέγαμε τότε… Στάλες, Biberon, Νεφέλες, Βερσαλίες. Οι ντίσκο και οι πίστες κάνανε ειδικά παιδικά πάρτυ μασκέ. Βοηθούσε το μέγεθος μάλλον που είχαν τα μαγαζιά, οι πίστες… όπως αυτή με τα φωτιζόμενα πλακάκια στη Biberon που τη θυμάμαι έντονα. Μάλλον ήταν μια ωραία ιδέα να γεμίσουν με κόσμο σε περιόδους που είχαν φύγει από την μεγάλη τους ακμή.

Συνήθως μου αρέσει να κάνω χρονικές αναδρομές. Να ξεκινήσω από όσο πιο παλιά γίνεται. Στο παρόν θα κάνω το ανάποδο. Θα ξεκινήσω από το πρόσφατο παρελθόν. Από το μασκέ πάρτυ που έγινε στις 29 Φεβρουαρίου το 2020 στο JUST.Winebar. Μετά από τρεις εβδομάδες η χώρα έκλεισε. Στις 22 Μαρτίου ανακοινώθηκε το πρώτο lockdown της πανδημίας. Ίσως για αυτό να το θυμάμαι τόσο έντονα. Ίσως να το έχω εξωραΐσει στο μυαλό μου. Μετά πολλά πράγματα άλλαξαν. Και το JUST.Winebar δεν ξαναάνοιξε. Δεν είχα ντυθεί κάτι εκείνο το βράδυ, αλλά έφυγα με ένα πιρούνι στα μαλλιά μου. Ήταν τόσος ο κόσμος και ο χορός που έπρεπε με κάποιο τρόπο να τα μαζέψω. Το έχω ακόμη, το πιρούνι.

Ας πάμε τώρα πίσω.

Ίσως τα δύο πιο χαρακτηριστικά μαγαζιά της Λάρισας που να έχουν συνδεθεί με απίθανα αποκριάτικα πάρτι, τα bal masque, να ήταν η Πολυκίνηση και το Μονοπώλιο.

Άνοιξε ως ο πρώτος χώρος roller scating στην πόλη, αλλά το 1984, η «Πολυκίνηση» άλλαξε  χαρακτήρα και μετατράπηκε  σε αίθουσα βραδινής διασκέδασης· για πολλά χρόνια υπήρξε το στέκι όπου οι Λαρισαίου ξεκινούσαν τις νυχτερινές εξόδους τους. Γι’ αυτό όμως που την θυμούνται οι περισσότεροι είναι για τα θρυλικά πάρτι που γίνονταν με αποκορύφωμα αυτά των Απόκρεων ή τα Ρεβεγιόν των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Τα πάρτι είτε ήταν ανοιχτά στο κοινό, είτε διοργανώνονταν από μία παρέα ή ένα φορέα, όπως το χαρακτηριστικό πάρτι της Τσικνοπέμπτης του 1987, όπου ο Κώστας Τσιάνος με όλους τους ανθρώπους του Θεσσαλικού Θεάτρου έκλεισαν το χώρο για μια ξέφρενη βραδιά με απίστευτα κουστούμια, χορό και θεατρικά σκετσάκια και αυτοσχεδιασμούς.

Εύη Μποτσαροπούλου

Το Μονοπώλιο άνοιξε μόλις μπήκε το 1987. Έπαιζε μόνο ξένη μουσική και διερευνούσε την ηλεκτρονική σκηνή των ‘90s, τη new wave και rave αγγλική σκηνή· υπήρξε όντως μια μουσική καινοτομία στη Λάρισα, ένα μουσικό διασκεδαστήριο όπως το χαρακτήρισε ο Τάκης Ντελής. Υπήρχε πολύ τρέλα τότε, γινόταν πολύ συχνά πάρτυ έκπληξη, ειδικά θεματικά, αλλά τα μασκέ του άφησαν εποχή.

Ο Ντελής τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε ανοίξει, το 1984 είχε ανοίξει τη Stadium, ένα πολύ προχωρημένο, για τα δεδομένα της εποχής, χώρο επί της οδού Χρυσοχόου, εκεί όπου προηγουμένως στεγαζόταν το κινηματοθέατρο «Αλέξανδρος». Ήταν το πρώτο μαγαζί διασκέδασης μεγάλων διαστάσεων στη Λάρισα. Εκεί συνέβη μια απίθανη ιστορία. Ίσως η πιο απίστευτη ιστορία στα χρονικά της Λαρισινής νύχτας… και έγινε κάποιες Απόκριες. Είχαν πάει στο χωριό Ψυχικό, ο Δημήτρης Ντελής και ο Λάμπρος Μπλέκος και είχαν δανειστεί μια… γαϊδούρα για κάποιες μέρες με την υπόσχεση να την επιστρέψουν την Καθαρά Δευτέρα. Ο Ντελής την έντυνε με χρωματιστά τούλια και έμπαινε καβάλα, ντυμένος Νέρωνας, μέσα στο μαγαζί και έκανε βόλτες ανάμεσα στο κόσμο… «Τη δέναμε στο διπλανό οικοπεδάκι και κάποια στιγμή η γαϊδούρα λύθηκε ή κάποιος την έλυσε και τη χάσαμε. Ψάχναμε να τη βρούμε παντού. Μας παίρναν τηλέφωνο και μας λέγαν εδώ την είδαμε τη γαϊδούρα εκεί την είδαμε… είχε φάει όλα τα λουλούδια από τις πλατείες του κέντρου. Ενδιάμεσα είχαν έρθει από το Ψυχικό ο παππούς και η γιαγιά που είχαν τη γαϊδούρα και την ψάχνανε, μας απειλούν ότι θα πάνε στην Αστυνομία να δηλώσουν κλοπή. Τελικά, μας ειδοποίησαν ότι ήταν στην πλατεία της Νομαρχίας και πήγαμε και τη μαζέψαμε…» λένε γελώντας και οι δυο. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα…

…

ΥΣ. Επιστρέφοντας στο παρόν, δεν γίνεται να μην κάνουμε αναφορά στα αποκριάτικα πάρτι του Teen Doors. Έχουν καθιερωθεί πλέον. Έχουν θέμα, έχουν σκηνοθεσία. Όποιος δεν έχει δει τον Σάκη Ντόρα, ενός εκ των ιδιοκτητών, να κατεβαίνει τις σκάλες ως Freddie Mercury έχει χάσει ένα απίθανο θεατρικό σόου…