«Όχι αδερφάκια, όχι τακούνια»: Η εξοργιστική viral πρόσκληση σε παιδικό πάρτι και η αντίσταση

«Τα παιδιά να φορούν αποχρώσεις του μπλε και να μας στείλετε από πριν μια φωτογραφία με τα ρούχα που έχετε επιλέξει» είναι μια από τις προϋποθέσεις που αναγράφονται σε email πρόσκληση σε παιδικό πάρτι που αναρτήθηκε από την ψυχολόγο και συγγραφέα Λίζα Βάρβογλη την Πέμπτη στο Facebook.

Έκτοτε η ανάρτηση έγινε viral, αναπαράχθηκε σε πολλές ιστοσελίδες και μετράει χιλιάδες σχόλια με τα περισσότερα να αφορίζουν την λίστα προϋποθέσεων σε μια πρόσκληση σε παιδικό πάρτι που θυμίζει περισσότερο λίστα στρατιωτικών προϋποθέσεων παρά γιορτή.

Η ανάρτηση έγινε αφορμή για να ξεσπάσει ένας ευρύς δημόσιος διάλογος γύρω από τα όρια, τις υπερβολές και την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά ορισμένων γονέων στις κοινωνικές υποχρεώσεις των παιδιών τους.

Το email-πρόσκληση σε παιδικό πάρτι γενεθλίων που όπως διευκρινίστηκε σε δεύτερη ανάρτηση δεν είναι τρολιά -«1. Ναι, πρόκειται για ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ (προφανώς με άλλο όνομα και κάποιες λεπτομέρειες) που πήρα για τα παιδιά μου και 2. Αυτό έγινε στη ΒΟΣΤΩΝΗ όπου ζούσα μόνιμα για χρόνια (τώρα πηγαινοέρχομαι)» έγραψε η Λίζα Βάρβογλη σε νέα ανάρτηση.

Η πρόσκληση περιείχε μια μακρά λίστα από αυστηρούς όρους, απαγορεύσεις και προαπαιτούμενα που άφησαν άναυδους όσους το διάβασαν.

«Στείλτε μας φωτογραφία με τα ρούχα του παιδιού»

Τα παιδικά πάρτι γενεθλίων είναι συνυφασμένα με το παιχνίδι, το γέλιο, την ανεμελιά και την απουσία αυστηρών κανόνων. Ωστόσο, στην εποχή της υπερ-οργάνωσης, του ελέγχου και της αισθητικής τελειότητας που επιβάλλουν συχνά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και μια παιδική γιορτή μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο επιβολής παράλογων απαιτήσεων.

Αυτό επιβεβαιώνει και το περιεχόμενο του email που εστάλη σε γονείς ενόψει παιδικού πάρτι.

Το περιεχόμενο της πρόσκλησης ξεπερνά κάθε προηγούμενο οργανωτικής υπερβολής. Αντί για μια απλή ενημέρωση για την ώρα και τον τόπο της εκδήλωσης, οι διοργανωτές γονείς παρέθεσαν μια σειρά από αυστηρούς κανόνες, απαιτώντας πλήρη συμμόρφωση από τους καλεσμένους.

Ανάμεσα σε αυτούς είναι η απαγόρευση αδερφιών -«Παρακαλούμε να μην έρθουν αδερφάκια»-, η αποκλειστική λίστα δώρων -«Για τα δώρα επιλέξτε αποκλειστικά από τη λίστα που επισυνάπτουμε»-, το προαπατούμενο dress code και προέγκριση αυτού -«Τα παιδιά να φορούν αποχρώσεις του μπλε και να μας στείλετε από πριν μια φωτογραφία με τα ρούχα που έχετε επιλέξει»-  και οι απαγορεύσεις στους γονείς -«Οι μαμάδες να μην φοράνε τακούνια καθώς δεν επιτρέπονται στο γκαζόν για να μην προκληθούν φθορές».

Η απαίτηση για προέγκριση της αμφίεσης των παιδιών μέσω φωτογραφίας, αλλά και ο απόλυτος υπαγορευμένος χαρακτήρας για τα δώρα και την εμφάνιση των συνοδών, προκάλεσαν ακαριαία το ενδιαφέρον και την αγανάκτηση των χρηστών στα social media, κάνοντας την ανάρτηση viral μέσα σε λίγες ώρες.

Η Λίζα Βάρβογλη, θέτοντας το ζήτημα στην πραγματική του βάση, αναρωτήθηκε δημόσια πού σταματά η πρόνοια για μια ομαλή διεξαγωγή μιας εκδήλωσης και πού ξεκινά ο παραλογισμός.

Γράφει στην ανάρτησή της:

«Ελάτε να το συζητήσουμε! Δεν θα σας πω αν έλαβα αυτό το μήνυμα μετά από πρόσκληση σε παιδικό πάρτι στην Αμερική ή την Ελλάδα, θα σας ρωτήσω όμως τα εξής: Σας φαίνεται σαν πρόσκληση σε παιδικό πάρτι ή… λίστα προϋποθέσεων;

Φαντάσου να λάμβανες αυτό το μέιλ πριν πας το παιδί σου σε γενέθλια. Το διαβάζεις μία φορά. Μετά άλλη μία. Κάποια σου φαίνονται λογικά. Σε άλλα, ίσως σηκώνεις το φρύδι.

Πού τελειώνει η καλή οργάνωση και πού αρχίζουν οι υπερβολικές απαιτήσεις; Παίζει ρόλο μόνο αυτό που ζητάμε ή και ο τρόπος που το ζητάμε;»

Κλείνοντας την ανάρτησή της, η ψυχολόγος έθεσε το κρίσιμο ερώτημα προς τους γονείς: «Εσύ τι θα έκανες; Θα πήγαινες το παιδί σου, θα ζητούσες διευκρινίσεις ή θα αρνιόσουν ευγενικά; Ποιο σημείο θα επηρέαζε περισσότερο την απόφασή σου;».

Το περιστατικό αναδεικνύει μια σύγχρονη τάση όπου οι γονείς, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν την «τέλεια» εικόνα για τις αναμνηστικές φωτογραφίες ή τα κοινωνικά δίκτυα, μετατρέπουν τις παιδικές εκδηλώσεις σε εξαναγκαστικές παραστάσεις.

Η ανάγκη για απόλυτο έλεγχο —από το χρώμα των ρούχων μέχρι το είδος του δώρου— ακυρώνει την αυθεντικότητα της παιδικής χαράς και επιβάλλει άγχος τόσο στα παιδιά όσο και στους υπόλοιπους γονείς, οι οποίοι καλούνται να λειτουργήσουν ως πειθαρχημένοι κομπάρσοι σε ένα σκηνοθετημένο σκηνικό.

Από τη δικτατορία του Instagram στην επανάσταση της απόλυτης ειλικρίνειας

Η εικόνα ενός παιδικού πάρτι γενεθλίων που περιλαμβάνει αυστηρούς κανόνες αμφίεσης, λίστες εγκρίσεων για τα δώρα και απαγορεύσεις για τα αδέρφια δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά την κορυφή του παγόβουνου μιας τεράστιας κοινωνικής πίεσης.

Στον αστερισμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, του Pinterest και του Instagram, η διοργάνωση μιας παιδικής γιορτής έχει πάψει προ πολλού να αφορά την αυθόρμητη χαρά των παιδιών.

Έχει μετατραπεί σε μια επίδειξη αισθητικής τελειότητας, όπου οι γονείς νιώθουν την υποχρέωση να λειτουργήσουν ως επαγγελματίες σκηνοθέτες και παραγωγοί.

Η απαίτηση ενός γονέα να λάβει εκ των προτέρων φωτογραφία με τα ρούχα που θα φορέσουν τα φιλοξενούμενα παιδιά ώστε να ταιριάζουν με τη χρωματική παλέτα του χώρου, αποτυπώνει την απόλυτη παράνοια του ελέγχου.

Η ανάγκη για την «τέλεια» φωτογραφία εκτοπίζει την ουσία της συνεύρεσης, μετατρέποντας τους καλεσμένους σε πειθαρχημένους κομπάρσους και επιβάλλοντας άγχος σε όλους τους εμπλεκόμενους.

@not.just.nat #greenscreen These are my people. #birthdayparty #partyinvitations #parenting #funny #hilarious #adultjuice ♬ Comedy Music – Nissa

Απέναντι σε αυτό το ασφυκτικό σκηνικό, η απάντηση ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μέσα από μια πρόσκληση που έγινε viral στο TikTok για όλους τους… σωστούς λόγους.

Μια μητέρα δημοσίευσε την πρόσκληση που έφερε το 5χρονο παιδί της από το σχολείο, η οποία αποτελεί το ακριβές διαμετρικό αντίθετο της πρόσφατης viral ανάρτησης.

Οι γονείς που τη συνέταξαν, εξαντλημένοι από την προσπάθεια να οργανώσουν τα γενέθλια, αποφάσισαν να μιλήσουν με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Ενημέρωσαν τους καλεσμένους ότι το πάρτι είναι «χορηγούμενο από αποτυχίες του Pinterest και το Dollar Store» (κατάστημα των 1 ευρώ) και ζήτησαν από όλους να χαμηλώσουν κατάλληλα τις προσδοκίες τους.

Το θέμα της γιορτής περιγράφηκε ως ένας πανηγυρικός αχταρμάς: «μονόκεροι, ουράνια τόξα, ίσως νυχτερίδες, η Mίνι, πρίγκιπες και φώτα που χορεύουν».

Το πιο λυτρωτικό κομμάτι της πρόσκλησης, όμως, αφορούσε τους ίδιους τους γονείς των καλεσμένων. «Αν θέλετε να αφήσετε το παιδί και να φύγετε τρέχοντας, το υποστηρίζουμε απόλυτα. Αν αποφασίσετε να μείνετε, υπάρχει αλκοόλ και δεν θα σας ζητήσουμε καμία απολύτως βοήθεια με τα παιδιά».

Αντίσταση απέναντι στο ανέφικτο πρότυπο

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις είναι χαοτική. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η αγωνιώδης προσπάθεια επιβολής ενός ψεύτικου, αισθητικά αψεγάδιαστου προτύπου που προκαλεί εκνευρισμό και απόρριψη. Από την άλλη, βρίσκεται η θαρραλέα παραδοχή ότι η γονεϊκότητα είναι δύσκολη, χαοτική και συχνά ατελής.

Η δημοσιογράφος Mελίσα Γουίλετς του Parents, σχολιάζοντας το περιστατικό, σημείωσε ότι αυτή η απόλυτη ειλικρίνεια λειτουργεί ως μια μορφή «σιωπηλής αντίστασης απέναντι στο ιδανικό του τέλειου γονέα που κανείς δεν καταφέρνει πραγματικά να υπηρετήσει».

«Όταν οι γονείς σταματούν να διαγωνίζονται για το ποιος θα κάνει το πιο εντυπωσιακό πάρτι και αρχίζουν να μοιράζονται την πραγματικότητά τους, η αμοιβαία ανακούφιση είναι τεράστια» σχολιάζει στο άρθρο της.

«Σε έναν κόσμο γεμάτο φίλτρα, προκατασκευασμένα σκηνικά και εξωφρενικές απαιτήσεις, το να επιτρέψεις στο παιδικό πάρτι να είναι απλώς… ένα παιδικό πάρτι με πιτσάκια, έναν χυμό και λίγο παιχνίδι, δεν είναι υποχώρηση. Είναι η μόνη πράξη υγείας που προσφέρει στα παιδιά αυτό που πραγματικά χρειάζονται: ελευθερία, γέλιο και αληθινή χαρά».