Βόλος: Η βιομηχανία ζητά ανάσα πριν «σβήσουν» επενδύσεις και θεριέψει η κρίση ανταγωνιστικότητας

Το κόστος της ενέργειας επιστρέφει ως ένας από τους μεγαλύτερους πονοκεφάλους για τη βιομηχανία. Οι αυξήσεις στο φυσικό αέριο, ο ο φόβος για νέες ανατιμήσεις στο ρεύμα και η ενεργειακή κρίση που είναι για δεύτερη φορά προ των πυλών σε ολόκληρη την Ευρώπη προκαλούν έντονη ανησυχία στις επιχειρήσεις, οι οποίες βλέπουν ξανά τα έξοδα παραγωγής να ανεβαίνουν και τα περιθώρια να στενεύουν.

Γιατί όταν μια επιχείρηση πληρώνει πολύ ακριβότερα για να λειτουργήσει, έχει λιγότερες δυνατότητες να επενδύσει, να προσλάβει εργαζομένους ή να κρατήσει χαμηλές τις τιμές των προϊόντων της. Και όταν πρόκειται για επιχειρήσεις που εξάγουν, το υψηλό κόστος ενέργειας μπορεί να τις κάνει λιγότερο ανταγωνιστικές απέναντι σε εταιρείες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος – ΣΒΘΣΕ, μαζί με ακόμη 15 φορείς της ελληνικής βιομηχανίας, πριν από δύο 24ωρα απηύθυνε κοινή παρέμβαση προς την κυβέρνηση, ζητώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση του αυξημένου ενεργειακού κόστους.

Το βασικό αίτημα είναι απλό, να δοθεί στις ελληνικές βιομηχανίες η δυνατότητα να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τα επόμενα χρόνια, όπως ήδη συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Σύμφωνα με τους φορείς της επιχειρηματικότητας, περισσότερες από 700 επιχειρήσεις που χρειάζονται μεγάλες ποσότητες ενέργειας για να λειτουργήσουν παραμένουν εκτεθειμένες στις μεγάλες διακυμάνσεις των τιμών. Πρόκειται για επιχειρήσεις που αποτελούν σημαντικό κομμάτι της παραγωγής, των εξαγωγών και της απασχόλησης.

Και το πρόβλημα είναι ότι η ενέργεια δεν είναι ένα μικρό έξοδο για αυτές τις επιχειρήσεις. Είναι βασικό κομμάτι της παραγωγής τους.

Ένα εργοστάσιο δεν μπορεί να μειώσει εύκολα την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος όταν λειτουργούν μηχανήματα, γραμμές παραγωγής, ψυκτικές εγκαταστάσεις ή άλλος εξοπλισμός που απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Όταν λοιπόν η τιμή του ρεύματος ανεβαίνει, ανεβαίνει μαζί της και το κόστος για να παραχθεί ένα προϊόν.

Καμπανάκι για επενδύσεις και ανταγωνιστικότητα

Από εκεί και πέρα, η πίεση μεταφέρεται σε ολόκληρη την οικονομία. Η κάθε επιχείρηση έχει ουσιαστικά δύο επιλογές, είτε να απορροφήσει την αύξηση, μειώνοντας τα κέρδη της, είτε να μεταφέρει μέρος του κόστους στην τιμή του προϊόντος. Και στις δύο περιπτώσεις δημιουργούνται προβλήματα.

Στην πρώτη περίπτωση περιορίζονται τα χρήματα που μπορεί να διαθέσει για επενδύσεις και ανάπτυξη. Στη δεύτερη, τα προϊόντα γίνονται ακριβότερα και η επιχείρηση δυσκολεύεται περισσότερο να είναι ανταγωνιστική κυρίως στο εξωτερικό.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις καλούνται την ίδια στιγμή να επενδύσουν σε νέες τεχνολογίες, να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας και να περιορίσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα. Πρόκειται για επενδύσεις που απαιτούν σημαντικά ποσά και δεν αποδίδουν από τη μια ημέρα στην άλλη.

Με απλά λόγια, η βιομηχανία είναι σαφές ότι χρειάζεται βοήθεια σήμερα, για να μπορέσει να κάνει τις επενδύσεις που θα τη βοηθήσουν να μειώσει το κόστος της την επόμενη μέρα.

Στην κοινή τους παρέμβαση οι φορείς αναφέρονται σε μέτρα που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί ή εξετάζονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Βουλγαρία, η Σλοβενία, η Αυστρία και η Ιρλανδία και διαμηνύουν πως οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν πρέπει να βρεθούν σε χειρότερη θέση από τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές τους.

Ζητούν δηλαδή να αξιοποιηθούν τα ευρωπαϊκά εργαλεία που έχουν δημιουργηθεί ακριβώς για να αντιμετωπιστούν τέτοιες καταστάσεις και να δοθεί στις επιχειρήσεις ένας πιο σταθερός ορίζοντας για τα επόμενα τρία χρόνια.

Παράλληλα, προτείνεται ένα σημαντικό μέρος της βοήθειας να επιστρέφει στην ίδια την παραγωγή με τη μορφή επενδύσεων. Δηλαδή οι επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν μέρος της στήριξης για να εγκαταστήσουν συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, να παράγουν περισσότερη ενέργεια για δική τους χρήση, να μειώσουν την κατανάλωση και να αντικαταστήσουν παλιό και ενεργοβόρο εξοπλισμό.

Σε αναμμένα κάρβουνα…Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα

Για τη Θεσσαλία και τη Στερεά Ελλάδα το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία. Η περιοχή διαθέτει σημαντική βιομηχανική και μεταποιητική δραστηριότητα και κάθε πίεση στο κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων μπορεί να έχει αλυσιδωτές συνέπειες.

Όταν ένα εργοστάσιο περιορίζει την παραγωγή του, δεν επηρεάζεται μόνο το ίδιο. Επηρεάζονται οι εργαζόμενοι, οι προμηθευτές, οι μεταφορικές επιχειρήσεις, οι συνεργάτες του και μια σειρά από επαγγέλματα που συνδέονται με τη λειτουργία του.

Το ίδιο ισχύει και για τις επενδύσεις. Μια επιχείρηση που βλέπει συνεχώς το κόστος λειτουργίας της να αυξάνεται είναι λογικό να εξετάσει πιο προσεκτικά πριν προχωρήσει σε μια νέα επένδυση, μια νέα γραμμή παραγωγής ή μια επέκταση.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που θέλει να προλάβει η βιομηχανία, για αυτό και ο ΣΒΘΣΕ και οι υπόλοιποι φορείς ζητούν άμεση κινητοποίηση της κυβέρνησης και αξιοποίηση των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων στήριξης.

Το ζητούμενο, όπως υποστηρίζουν, είναι να υπάρξει χρόνος και χώρος για να προχωρήσουν οι πιο μόνιμες λύσεις, δηλαδή περισσότερη παραγωγή ενέργειας από τις ίδιες τις επιχειρήσεις, καλύτερη εξοικονόμηση, σύγχρονος εξοπλισμός και επενδύσεις που θα μειώσουν σταδιακά το κόστος.

Ποιοι συνθέτουν το κοινό μέτωπο

Η νέα κοινή θέση των εκπροσώπων της ελληνικής βιομηχανίας δημιουργεί πλέον ένα σαφές πλαίσιο διεκδίκησης προς την κυβέρνηση. Η βιομηχανία υπογραμμίζει ότι δεν χρειάζεται να σχεδιαστεί από μηδενική βάση ένα νέο ελληνικό σύστημα ούτε να αναζητηθούν περίπλοκες εθνικές λύσεις.

Στο πλαίσιο αυτό ζητεί να χρησιμοποιηθούν χωρίς καθυστέρηση τα εργαλεία που έχουν ήδη δημιουργηθεί σε επίπεδο ΕΕ, παράλληλα με τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις για τη μόνιμη αποκλιμάκωση του κόστους.

Όσο για τον χρόνο που επιλέχτηκε να γίνει η παρέμβαση μόνο τυχαίος δεν είναι. Με την Ευρώπη να εισέρχεται σε έναν χειμώνα αυξημένης ενεργειακής αβεβαιότητας, η ελληνική βιομηχανία επιχειρεί να προλάβει οι τιμές να εκτοξεύονται πρώτα και τα μέτρα να κατοχυρώνονται στη συνέχεια και αφού ήδη οι επιπτώσεις έχουν αποτυπωθεί.

Σημειώνεται ότι οι 17 βιομηχανικοί και επιχειρηματικοί φορείς που υπογράφουν την ανακοίνωση είναι: ΕΒΕΘ, ΣΕΒ, ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, Σύνδεσμος Βιομηχανιών Αττικής – Πειραιώς, Ελληνική Παραγωγή – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη, ΣΒΘΣΕ, ΣΒΣΕ, Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος, ΠΑΣΕΒΙΠΕ, ΣΒΠΕ ΑΗΡ, ΣΕΒ – Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, HPPA, ΕΒΗΕ, ΕΒΙΚΕΝ και ΕΒΙΧΕ.

ΒΑΣΩ ΚΥΡΙΑΖΗ

Πηγή: taxydromos.gr