Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας: «Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και στις ανισότητες»

Ανακοίνωση εξέδωσε η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, μέσω της οποίας κάνει λόγο για ανισότητες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε Δήμους και Περιφέρειες.

Δείτε αναλυτικά τι αναφέρει: 

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, καταγγέλει το γεγονός ότι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι όχι μόνο μπαλώνουν την μεγάλη υποστελέχωση που αντιμετωπίζουν υπηρεσίες της Περιφέρειας και των Δήμων, αλλά αντιμετωπίζουν εκτός από την ομηρία,  την ανασφάλεια, τον κίνδυνο της ανεργίας και τις παράλογες ανισότητες, ακόμα κι όταν εκτελούν την ίδια ή ανάλογη εργασία.

Γιατί όλα εξαρτώνται από το ποιος είναι ο φορέας που εργάζονται, ποια είναι η υπηρεσία που εργάζονται, αλλά και με ποιο πρόγραμμα της ΔΥΠΑ προσλήφθηκαν. Να ορισμένες κραυγαλέες ανισότητες:

1. Ανισότητες που προέκυψαν με το άρθρο 731 του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν.5314/2026), που διαχώρησε τους συμβασιούχους ανάλογα με την υπηρεσία που υπηρετούν (που έχουν προσληφθεί και απασχολούνται σε κοινωνικές, τεχνικές, πολιτιστικές και ανταποδοτικές υπηρεσίες, καθώς και σε υπηρεσίες πρασίνου και αθλητισμού), ανοίγοντας για ορισμένους μόνο την πόρτα για καλύτερη δικονομική μεταχείριση. Λες και όσοι εργάζονται στις υπόλοιπες υπηρεσίες δεν καλύπτουν βασικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες των φορέων μας, λες και δεν είναι πρόβλημα για τις υπηρεσίες αυτές η μικρή διάρκεια των συμβάσεων, αφού με το που ενσωματώνονται οι εργαζόμενοι σε αυτές και αποκτούν την αναγκαία εμπειρία υποχρεώνονται σε «λήξη» της σύμβασης.

Δεν μπορεί να διαχωρίζονται οι εργαζόμενοι ανάλογα με τον φορέα (Περιφέρεια ή Δήμο) ή την υπηρεσία που τοποθετήθηκαν. Δεν μπορεί να αγνοούνται σκόπιμα δικαστικές αποφάσεις που έκριναν για το σύνολο των εργαζομένων, ότι καλύπτουν πάγιες διαρκείς, ανεξάρτητα από την υπηρεσία που υπηρετούν.

Απαιτούμε κατάργηση της υποχρέωσης εφέσης σε θετικές δικαστικές αποφάσεις, ένταξη όλων των συμβασιούχων των ΟΤΑ (Περιφέρεια, Δήμο) στην παρ. 4 του άρθρου 731 του ν. 5314/2026. Μετατροπή των συμβάσεων όλων των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

2. Ανισότητες όσων εργάζονται σε Περιφέρεια και Δήμους με τα προγράμματα «Κοινωφελούς Εργασίας» της ΔΥΠΑ, γιατί βασίζονται στο ν. 4152/2013, που τους αντιμετωπίζει σαν εργαζόμενους γ’ κατηγορίας, με μειωμένο μισθό, μειωμένα δικαιώματα, με ΚΥΑ των συναρμόδιων υπουργών (π.χ. ΦΕΚ 1256/Β/9.4.2020, 5895/Β/16.12.2021, 634/Β/14.02.2022) και Δημόσιες Προσκλησεις της ΔΥΠΑ (πχ Νο 4/2020, 2/2022) που «απαγορεύουν» ακόμα και τα ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα που έχουν απομείνει. Δεν δικαούνται καμιά «ειδική άδεια», ούτε καν την αιμοδοτική!!!

Τα αστικά κόμματα και τα στελέχη τους στην Περιφέρεια και στους Δήμους υποστηρίοζυν ότι τα «Μνημόνια τελείωσαν» όμως για τους εργαζόμενους είναι παρόντα, με την πιο σκληρή τους παρουσία… Κυβερνήσεις Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ άλλαξαν μετά το 2013, αλλά ο ν. 4152/2013 παραμένει αναλοίωτος!!!!

Μπορεί για άλλους φορείς να άλλαξαν τα δεδομένα (άρθρο 64 του ν.4430/2016 κ.α) αλλά για Περιφέρειες και Δήμους φαίνεται πως το φτηνό εργατικό δυναμικό συνεχίζει να αποτελεί βασική επιλογή!!!

Απαιτούμε να τροποιηθεί η σχετική ρύθμιση και για τους εργαζόμενοι με αυτά τα Προγράμματα της ΔΥΠΑ να ισχύει κατ΄ελάχιστο η εργατική νομοθεσία.

3. Ανισότητες που προκύπτουν από τον παραλογισμό και την υποκρισία με τους συμβασιούχους των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ 55-67, δηλ. για τους ανέργους που παλεύουν να συμπληρώσουν τα απαραίτητα χρόνια ασφάλισης – συνταξιοδότησης.

Είναι παραλογισμός οι εργαζόμενοι αυτοί να ψάχνουν συνεχώς άλλο φορέα εργασίας για την κάλυψη των απαραίτητων ενσήμων μέχρι τη συνταξιοδότησή τους, ενώ ανήκουν λόγω ηλικίας, σε μια ευάλωτη κατηγορία εργαζομένων! Είναι παραλογισμός το κράτος να τους «δίνει» δουλειά στα 55 χρόνια και να θεωρεί ότι η ζούγκλα του ιδιωτικού τομέα θα τους ανοίξει την πόρτα στα 60 τους χρόνια…

Απαιτούμε να να παραμείνουν στη δουλειά μέχρι τη συνταξιοδότηση τους και το κόστος να το αναλάβει το κράτος.