Αυτοψία στα Προσφυγικά της Νέας Ιωνίας: εκεί που το κράτος δεν πάτησε ποτέ (βίντεο)
Ο Επίτιμος Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογικών Έργων και Μελετών της ΕΦΑΛΑΡ πραγματοποίησε οδοιπορικό στην ιστορική συνοικία, καταγράφοντας την κατάσταση των παλαιών προσφυγικών κατοικιών και θέτοντας ζήτημα προστασίας και ανάδειξής τους
12/09/2026 - 12:13
Screenshot
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Τη σημερινή κατάσταση των ιστορικών προσφυγικών κατοικιών της Νέας Ιωνίας Βόλου καταγράφει σε οδοιπορικό του ο αρχιτέκτονας Δημήτριος Καραγκούνης, Επίτιμος Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογικών Έργων και Μελετών της ΕΦΑΛΑΡ.
Ο κ. Καραγκούνης περιηγήθηκε με την κάμερά του στα στενά γύρω από την Ευαγγελίστρια και στα σημεία όπου διατηρούνται ακόμη κτίσματα του παλαιού προσφυγικού συνοικισμού, καταγράφοντας εικόνες από την υφιστάμενη κατάστασή τους.
Σύμφωνα με όσα επισημαίνει στην παρουσίαση του οδοιπορικού, σε αρκετά από τα ιστορικά οικήματα είναι εμφανή τα σημάδια εγκατάλειψης και φθοράς. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε σοβάδες που έχουν αποκολληθεί, στέγες και τοίχους που παρουσιάζουν προβλήματα, καθώς και σε σημεία όπου έχουν αναπτυχθεί αγριόχορτα ή υπάρχουν απορρίμματα.
Ο ίδιος συνδέει την εικόνα που καταγράφει σήμερα με την ιστορική διαδρομή της περιοχής, η οποία δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την άφιξη προσφύγων στον Βόλο.
Όπως αναφέρει, οι πρώτοι πρόσφυγες στεγάστηκαν κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες σε σκηνές στον Ξηρόκαμπο, παλιές καπναποθήκες, σχολεία και άλλους διαθέσιμους χώρους. Η ανάγκη για μόνιμη εγκατάσταση οδήγησε στη θεμελίωση του προσφυγικού συνοικισμού στις 15 Αυγούστου 1923, σε έκταση βορειοδυτικά της τότε πόλης.
Στην περιοχή κατασκευάστηκαν τα πρώτα προσφυγικά σπίτια γύρω από τον ναό της Ευαγγελίστριας. Επρόκειτο, όπως περιγράφεται στο ιστορικό του οδοιπορικού, για μικρές κατοικίες με περιορισμένες ανέσεις, στις οποίες εγκαταστάθηκαν οι οικογένειες των Μικρασιατών προσφύγων.
Μέσα στις επόμενες δεκαετίες ο προσφυγικός συνοικισμός αναπτύχθηκε και αποτέλεσε τον πυρήνα της Νέας Ιωνίας, με τους πρόσφυγες να διαμορφώνουν σημαντικό μέρος της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής φυσιογνωμίας της περιοχής.
Η αυτοψία του Δημήτριου Καραγκούνη επικεντρώνεται ακριβώς στην αντίθεση ανάμεσα στην ιστορική σημασία των συγκεκριμένων κτισμάτων και στη σημερινή τους κατάσταση. Ο αρχιτέκτονας υποστηρίζει ότι η εγκατάλειψη που καταγράφεται συνιστά υποβάθμιση της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Νέας Ιωνίας και θέτει ζήτημα παρέμβασης των αρμόδιων φορέων.
Μέσα από το οδοιπορικό του ζητά να υπάρξει μέριμνα για τα προσφυγικά κτίσματα που διατηρούνται, κάνοντας λόγο για ανάγκη διάσωσης, προστασίας, ανάπλασης και ανάδειξής τους, αντί της περαιτέρω εγκατάλειψής τους.
Η καταγραφή παρουσιάζεται από τον ίδιο ως προσπάθεια να αναδειχθεί δημόσια η σημερινή εικόνα της ιστορικής γειτονιάς και να τεθεί εκ νέου στη συζήτηση η τύχη των προσφυγικών κατοικιών της Νέας Ιωνίας.