ΠΟΥ: Επτά μέτρα για μείωση των πνιγμών που αυξάνονται με την κλιματική αλλαγή

Σχεδόν 300.000 άνθρωποι πεθαίνουν από πνιγμό κάθε χρόνο παγκοσμίως, εκ των οποίων το 24% είναι παιδιά κάτω των 5 ετών – ο πνιγμός αποτελεί μια από τις 10 κύριες αιτίες θανάτου σε παιδιά ηλικίας 5-14 ετών. Πολλοί από αυτούς τους θανάτους συμβαίνουν σε ποτάμια, λίμνες, πηγάδια, οικιακές δεξαμενές αποθήκευσης νερού και πισίνες.

Η κλιματική αλλαγή αυξάνει τους κινδύνους πνιγμού. Ακραία καιρικά φαινόμενα όπως πλημμύρες, καταιγίδες και καύσωνες γίνονται πιο συχνά, συμβάλλοντας σε υψηλότερο κίνδυνο πνιγμού.

Μελέτες δείχνουν ισχυρή συσχέτιση μεταξύ καύσωνα και πνιγμού.

Σύμφωνα με έρευνα, στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει διαπιστωθεί αύξηση των θανάτων από πνιγμό κατά 7,2% για κάθε ένα βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας. Ο κίνδυνος είναι επίσης σχεδόν πέντε φορές υψηλότερος τις ημέρες που οι θερμοκρασίες ξεπερνούν τους 25 βαθμούς Κελσίου σε σύγκριση με τις ημέρες κάτω των 10 βαθμών.

Υιοθέτηση τυποποιημένου προγράμματος για ασφαλή εκπαίδευση διάσωσης και αναζωογόνησης, ενσωματωμένου σε προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης σε ολόκληρο τον πληθυσμό

Καθιέρωση προστατευτικών περιφράξεων σε πολυσύχναστους υδάτινους χώρους, υποχρεωτικά, προτείνει ο ΠΟΥ για αποφυγή των πνιγμών

Με δεδομένα τα παραπάνω, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας παρουσίασε μια νέα τεχνική πρόταση με επτά μέτρα που αποδεδειγμένα μειώνουν τους θανάτους από πνιγμό.

Πρόκειται για επτά στρατηγικές – που ακολουθούν την πρώτη Παγκόσμια Στρατηγική για την Πρόληψη Πνιγμών του 2025 – με πρακτικές, εφαρμόσιμες πολιτικές οδηγίες με συγκεκριμένες και τεκμηριωμένες συστάσεις.

Οι απειλές πνιγμού που αναδύονται σχετίζονται με ακραία καιρικά φαινόμενα, έκθεση σε νερό υπό θερμική καταπόνηση, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, τη μετανάστευση και αστικοποίηση, την επιβάρυνση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, την υψηλή άτυπη απασχόληση και την επέκταση των πορθμείων. Επιβαρύνουν τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, την υψηλή άτυπη απασχόληση και την επέκταση των πορθμείων και των εσωτερικών πλωτών μεταφορών.

Καθώς οι περισσότεροι πνιγμοί μπορούν να προληφθούν, ο ΠΟΥ προτείνει επτά στρατηγικές με το ακρωνύμιο PROTECT. Οι στρατηγικές αυτές παρέχουν στις χώρες πρακτικές προσεγγίσεις, βασισμένες σε δεδομένα, με στόχο την πρόληψη αυτών των τραγωδιών, μεταξύ των οποίων η ασφαλέστερη μεταφορά νερού, η εκπαίδευση των μαθητών στην κολύμβηση και της η προετοιμασίας για πλημμύρες.

Συγκεκριμένα, οι 7 διασυνδεδεμένοι τομείς για την ενίσχυση της ασφάλειας γύρω από το νερό περιλαμβάνουν:

1. Φυσικές υποδομές που προωθούν την ασφαλή αλληλεπίδραση με το νερό, με την θέσπιση προτύπων για ασφαλή πρόσβαση του κοινού σε πολυσύχναστες περιοχές νερού και πρόβλεψη για πρόληψη των πνιγμών στον χωροταξικό σχεδιασμό, τους κανονισμούς χωροταξίας και τις πολιτικές ανάπτυξης υποδομών. Καθιέρωση προστατευτικών φραγμών και περιφράξεων γύρω από πολυσύχναστους υδάτινους χώρους, υποχρεωτικά.
2. Δυνατότητα διάσωσης και αναζωογόνησης στους παρευρισκόμενους και τους επαγγελματίες διάσωσης με υιοθέτηση ενός τυποποιημένου προγράμματος σπουδών για την ασφαλή εκπαίδευση διάσωσης και αναζωογόνησης, ενσωματωμένου σε προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης σε ολόκληρο τον πληθυσμό. Επιβολή εγκατάστασης και τακτικής συντήρησης εξοπλισμού διάσωσης και διάσωσης σε περιοχές υψηλού κινδύνου ή πολυσύχναστες υδάτινες περιοχές. Θεσμοθέτηση δυνατοτήτων διάσωσης στο νερό σε συστήματα αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης, ακολουθώντας τα βέλτιστα επιχειρησιακά πρωτόκολλα.
3. Επαγγελματική ασφάλεια για εργασία γύρω από το νερό με υιοθέτηση διεθνών προτύπων ασφάλειας στην εργασία και τη ναυτιλία που προστατεύουν τους εργαζόμενους που εκτίθενται σε κινδύνους πνιγμού, αναπτύσσοντας κώδικες πρακτικής, ειδικούς για κάθε τομέα. Προτείνεται η θεσμοθέτηση νομοθετικά για πρακτική εκπαίδευση, ασκήσεις και πιστοποίηση των εργαζομένων, με προσαρμογή στους κινδύνους διαφορετικών επαγγελμάτων που σχετίζονται με το νερό. Υποχρέωση συστημάτων ασφάλειας στον χώρο εργασίας για την αξιολόγηση κινδύνου, την επιθεώρηση, την αναφορά και τη συνεχή βελτίωση.
4. Καθιέρωση προτύπων ασφάλειας μεταφορών για τα θαλάσσια ταξίδια, με ευθυγράμμιση των προδιαγραφών ασφάλειας των πλοίων με τους κανονισμούς βέλτιστων πρακτικών, που απαιτούν τακτική επιθεώρηση και πιστοποίηση της δομής του πλοίου, της συντήρησης και του εξοπλισμού διάσωσης. Υποχρέωση εκπαίδευσης και πιστοποίησης για τους χειριστές και το πλήρωμα εμπορικών πλοίων σε θέματα ετοιμότητας έκτακτης ανάγκης, εκκένωσης, διάσωσης, πρώτων βοηθειών και επικοινωνιών. Επιβολή συστημάτων για την πρόληψη της υπερφόρτωσης, τη διαχείριση της ασφάλειας των επιβατών, τον περιορισμό των μετακινήσεων κατά τη διάρκεια επικίνδυνων καιρικών συνθηκών και την πρόληψη της λειτουργίας πλοίων υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών.
5. Εκπαίδευση στη βασική κολύμβηση και την ασφάλεια στο νερό, με θεσμοθέτηση της βασικής εκπαίδευσης για την κολύμβηση και την ασφάλεια στο νερό στα εθνικά συστήματα εκπαίδευσης, ανάπτυξης εργατικού δυναμικού και κοινοτικής μάθησης, χρησιμοποιώντας εθνικές προδιαγραφές. Υποχρεωτική πιστοποίηση των εκπαιδευτών στη βάση εθνικών προδιαγραφών και συστημάτων διασφάλισης ποιότητας για την παροχή εκπαίδευσης. Εφαρμογή πολιτικών και χρηματοδότησης που διασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλή εκπαίδευση, λαμβάνοντας υπόψη την τοποθεσία, το φύλο, την αναπηρία, την ηλικία και τα οικονομικά εμπόδια. Εισαγωγή συστημάτων παιδικής φροντίδας και διασφάλισης της προστασίας.
6. Θεσμοθέτηση εποπτευόμενων από το κράτος υπηρεσιών παιδικής φροντίδας εντός των εθνικών συστημάτων παιδικής πρόνοιας και ανάπτυξης πρώιμης παιδικής ηλικίας, επιβολή μέτρων διασφάλισης και προδιαγραφών περιβαλλοντικής ασφάλειας των μικρών παιδιών για τη μείωση της έκθεσής τους σε κινδύνους από το νερό σε σπίτια, χώρους παιδικής φροντίδας και δημόσιους χώρους. Ενσωμάτωσης της πρόληψης πνιγμών στην προαπαιτούμενη εκπαίδευση των φροντιστών, στα προγράμματα γονικής μέριμνας και στα πλαίσια ανάπτυξης πρώιμης παιδικής ηλικίας.
7. Ετοιμότητα για πλημμύρες και άλλες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης πολλαπλών κινδύνων με θέσπιση συντονισμένης διακυβέρνησης και θεσμικών εντολών για την ετοιμότητα για πολλαπλούς κινδύνους που καθορίζουν σαφείς ρόλους, ευθύνες και τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας για έγκαιρη δράση, αντιμετώπιση και αποκατάσταση. Επιβολή ανάπτυξης, λειτουργίας και συντήρησης εθνικών συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης για πολλαπλούς κινδύνους που παρέχουν έγκαιρες, προσβάσιμες και εφαρμόσιμες πληροφορίες για τους κινδύνους, καθώς και θέσπιση μηχανισμών χρηματοδότησης και λειτουργικών πλαισίων που υποστηρίζουν την ετοιμότητα και την ικανότητα αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε επίπεδο κοινότητας.