Η Λάρισα δεν έχει ανάγκη τη μιζέρια

Διάβασα πρόσφατα, εντελώς τυχαία, ένα δημοσίευμα που επιχειρεί να περιγράψει την πορεία της πόλης μας ως μια αδιάκοπη ακολουθία χαμένων ευκαιριών, επικαλούμενο γεγονότα που φθάνουν 30 και πλέον χρόνια πίσω και καταλήγοντας σε μια ωδή στη μιζέρια και τη μοιρολατρία.

Κάπως έτσι αισθάνθηκα την ανάγκη να καταθέσω μια διαφορετική οπτική.

Όχι για να ωραιοποιήσω καταστάσεις ή να ισχυριστώ ότι όλα έγιναν σωστά. Αλλά γιατί η αλήθεια για τη Λάρισα είναι πολύ μεγαλύτερη, πολύ πιο σύνθετη και κυρίως πολύ πιο ελπιδοφόρα από την εικόνα της διαρκούς παρακμής που κάποιοι επιλέγουν να παρουσιάζουν. (Το γιατί το κάνουν, φοβάμαι ότι έχει σχέση μόνο και μόνο με 5-10 περισσότερα likes και τίποτα άλλο)…

Πράγματι, η πόλη μας δεν κέρδισε όλες τις μάχες που έδωσε τις τελευταίες δεκαετίες. Υπήρξαν αποφάσεις της Πολιτείας που την αδίκησαν. Υπήρξαν σχεδιασμοί που δεν ευοδώθηκαν. Υπήρξαν ευκαιρίες που αξιοποιήθηκαν λιγότερο από όσο θα έπρεπε.

Αυτό όμως δεν αποτελεί την πλήρη ιστορία της Λάρισας.

Γιατί αν κρίνουμε μια πόλη αποκλειστικά από όσα δεν πέτυχε, τότε καμία ελληνική πόλη δεν θα μπορούσε να σταθεί όρθια απέναντι στην κριτική. Οι πόλεις κρίνονται από τη συνολική τους πορεία. Από την ανθεκτικότητά τους. Από την ικανότητά τους να εξελίσσονται, να προσαρμόζονται και να δημιουργούν νέες δυνατότητες για τους ανθρώπους τους.

Η Λάρισα είναι σήμερα η μεγαλύτερη αστική συγκέντρωση της Θεσσαλίας. Αποτελεί διοικητικό, εμπορικό, εκπαιδευτικό, υγειονομικό και πολιτιστικό κέντρο με ακτινοβολία πολύ πέρα από τα όρια του Δήμου και του Νομού. Διαθέτει ισχυρή πανεπιστημιακή παρουσία, ένα από τα σημαντικότερα νοσοκομειακά συγκροτήματα της χώρας, δυναμικό αγροδιατροφικό τομέα, εξωστρεφή επιχειρηματικότητα και μια κοινωνία που συνεχίζει να παράγει πολιτισμό, αθλητισμό και καινοτομία.

Όλα αυτά δεν προέκυψαν τυχαία. Δεν είναι προϊόν αδράνειας. Είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας δεκαετιών.

Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη της δυναμικής της πόλης μας δεν βρίσκεται στα στατιστικά στοιχεία. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τις δυσκολότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.

Τα τελευταία χρόνια η Λάρισα βρέθηκε αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες προκλήσεις. Οι καταστροφικές πλημμύρες δοκίμασαν τις αντοχές των υποδομών, της τοπικής οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής. Κι όμως, η πόλη στάθηκε όρθια. Με σχέδιο, συνεργασία και επιμονή προχώρησε στην αποκατάσταση ζημιών, στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των υποδομών της και στη διεκδίκηση πόρων για την επόμενη μέρα.

Παράλληλα, έγιναν σημαντικά βήματα για τη βελτίωση της καθημερινότητας και τη σταθεροποίηση και βελτίωση της οικονομικής κατάστασης του δήμου. Υλοποιήθηκαν παρεμβάσεις σε γειτονιές, δημόσιους χώρους και κοινωνικές δομές. Ενισχύθηκε η εξωστρέφεια της Λάρισας μέσα από διοργανώσεις που προσέλκυσαν επισκέπτες, τόνωσαν την τοπική οικονομία και ανέδειξαν μια πόλη ανοιχτή, ζωντανή και δημιουργική.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Προφανώς υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν, πολλά να διεκδικήσουμε, πολλά να πετύχουμε σαν πόλη.

Αλλά η διεκδίκηση δεν ξεκινά από τη μοιρολατρία. Ξεκινά από την αυτοπεποίθηση.

Δεν θα μπορέσουμε να πείσουμε ποτέ κανέναν για τις δυνατότητες της Λάρισας, αν πρώτα εμείς οι ίδιοι υιοθετούμε την εικόνα μιας πόλης που διαρκώς χάνει, διαρκώς αδικείται και διαρκώς μένει πίσω.

Η ιστορία της Λάρισας αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Αποδεικνύει ότι πρόκειται για μια πόλη που ξέρει να αναγεννάται, να εξελίσσεται και να πρωταγωνιστεί.

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να αναμασούμε διαρκώς τις χαμένες ευκαιρίες του χθες. Δηλαδή είναι σοβαρό επιχείρημα το ότι η έδρα του Παν/μιου Θεσσαλίας είναι στο Βόλο, από το 1984; Είναι σοβαρό επιχείρημα ότι δεν έχουμε χιονοδρομικό κέντρο ή ότι τα Μετέωρα είναι στην Καλαμπάκα, όπως έγραφε κάποιος σε ένα σχόλιο του άρθρου;

Το ζητούμενο είναι να σχεδιάζουμε τις ευκαιρίες του αύριο.

Να επενδύσουμε στη γνώση και στην καινοτομία. Να ενισχύσουμε τη σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με την έρευνα και την επιχειρηματικότητα. Να αξιοποιήσουμε τη στρατηγική γεωγραφική θέση της πόλης. Να αναδείξουμε ακόμη περισσότερο τον πολιτιστικό της πλούτο. Να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε οι νέοι άνθρωποι να επιλέγουν να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν εδώ.

Με λίγα λόγια να αφήσουμε την περιγραφή των σκιών και να επιλέξουμε το φως.

Η Λάρισα δεν είναι μια πόλη χωρίς προβλήματα. Δεν ήταν ποτέ και δεν θα γίνει ποτέ, όπως συμβαίνει με όλες τις πόλεις του κόσμου!  Είναι όμως μια πόλη με ισχυρή ταυτότητα, στρατηγική θέση, δυναμική οικονομία και μεγάλες δυνατότητες.

Η Λάρισα δεν έχει ανάγκη από αφηγήματα παρακμής. Έχει ανάγκη από ενότητα, αυτογνωσία και φιλοδοξία.

Και κυρίως έχει ανάγκη να πιστέψει στις δυνάμεις της.

Γιατί η πορεία μιας πόλης δεν καθορίζεται από όσα έχασε στο παρελθόν. Καθορίζεται από όσα είναι αποφασισμένη να κατακτήσει στο μέλλον.

Αυτό είναι το στοίχημα της εποχής μας. Και αυτό είναι το στοίχημα που η Λάρισα μπορεί και… θα κερδίσει, απέναντι στην λογική της παραίτησης στις αφηγήσεις της παρακμής.

Βασίλης Ραούλης