Η ιστορία …130 ετών του Πηλίου και της Ελλάδας στις προθήκες του Δημοτικού Σχολείου Αργαλαστής

Τις πύλες της, τόσο για τους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολείων της Αργαλαστής, όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο, άνοιξε η έκθεση αρχειακού υλικού του Δημοτικού Σχολείου, προσφέροντας ένα ξεχωριστό ταξίδι στη μνήμη και την εκπαιδευτική ιστορία του τόπου.To επιβλητικό πέτρινο κτίριο του Δημοτικού σχολείου Αργαλαστής συμπληρώνει φέτος τα εκατό χρόνια ζωής και η έκθεση ξαναζωντανεύει τις μνήμες του παρελθόντος, τη ζωή στο σχολείο, αναδεικνύει όμως ταυτόχρονα και σημαντικά σημεία της ιστορίας του Πηλίου και εν γένει της Ελλάδας.

Οι κ.κ. Μιχάλης Πούλιος, Διευθυντής του δημοτικού σχολείου Αργαλαστής και Γιάννης Κονιόρδος, ερευνητής- επιμελητής της έκθεσης μίλησαν στο Ράδιο ΕΝΑ 102,5και στον Ηλία Κουτσερή για την προσπάθειά τους αυτή, με τον κ. Πούλιο να επισημαίνει ότι πολλοί ήταν αυτοί που προσέφεραν υλικό και χρόνο με τον χρόνο, όλο και περισσότεροι βλέποντας το άριστο αποτέλεσμα θα ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια.
Ο ίδιος σημείωσε ότι η έκθεση δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα, αν και αυτός είναι ο στόχος και θα γίνει πρόταση στη δημοτική αρχή να βρεθεί ένας χώρος, ώστε η ιστορία του Δημοτικού Σχολείου Αργαλαστής να είναι μόνιμα επισκέψιμη.
«Πιστεύω ότι θα είναι πόλος έλξης για όλους, για τους επισκέπτες, που θα έρθουν να δουν την περιοχή μας, ή μετανάστες να επισκεφθούν τον χώρο αυτό», τόνισε ο Διευθυντής του σχολείου.

Από παλιά τετράδια μέχρι φωτογραφίες και πλάκες με κοντύλι

Ο κ. Κονιόρδος αναφέρθηκε στο αρχειακό υλικό που παρουσιάζεται στις πέντε προθήκες της έκθεσης. Σημείωσε ότι στην έκθεση αναπτύσσεται αρχειακό υλικό, όπως παλιά μαθητολόγια, βαθμολογίες των παιδιών, παλιά ωρολόγια προγράμματα, βιβλία, ενθύμια από δραστηριότητες του σχολείου, από τον σχολικό κήπο, τα συσσίτια μέσω του Ερυθρού σταυρού.
Υπάρχουν ακόμη τεκμήρια από το σχολείο και την επικοινωνία του με την κοινότητα και την κοινωνία, με αλληλογραφία που είχαν με φορείς, όπως με την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών όπου το 50’ παραχωρούσε κινηματογραφικές μηχανές και τα αντίστοιχα προπαγανδιστικά φιλμ, τα οποία τα έδειχναν στο χωριό.
Η τελευταία προθήκη είναι γεμάτη με ενθύμια, όπως πλάκες παλιές, που έγραφαν με κοντύλι, τετράδια, βιβλία και ενθύμια σχολικής ζωής και μπορεί κανείς να δει τις εξελίξεις τι άλλαξε δηλαδή μέσα στον χρόνο.
«Όλα αυτά υποστηρίζονται και μέσα από ένα φωτογραφικό υλικό αναρτημένο στον τοίχο, παλιές φωτογραφίες από τη δεκαετία του ‘30 και ένα βίντεο με 65 φωτογραφίες, οι οποίες εστιάζουν στο σχολείο ως κυψέλη, που πέρασαν γενιές ανθρώπων», επεσήμανε ο κ. Κονιόρδος σημειώνοντας ότι από τα αρχεία του σχολείου αναδεικνύονται και σημαντικές άλλες πληροφορίες, όπως για το δημογραφικό. .
«Σε ένα σχολείο όπου ο μαθητικός πληθυσμός μέσα σε μια 15ετία φθίνει, σημαίνει ότι φθίνει και δημογραφικά η περιοχή. Μπορεί να δει κανείς ότι πχ την χρονιά ‘32-33 ήταν εγγεγραμμένοι στην Α’ τάξη 50 μαθητές και στην τελευταία 25, που σημαίνει ότι έχεις μία διαρροή ανάμεσα, ή πολλά παιδιά επαναλάμβαναν την τάξη», ανέφερε.

Το μαθητολόγιο που έσκισαν οι Γερμανοί και το όνομα του Τάσου Τσαλίκη

Μέσα από το αρχειακό υλικό, τα βιβλία και τα ενθύμια που συγκεντρώθηκαν μαθαίνει κανείς και την ιστορία της περιοχής. Όπως είπε ο κ. Κονιόρδος «μέσα στα βιβλία υπάρχουν αποτυπώσεις ιστορικές που σε εκπλήσσουν. Το μαθητολόγιο του ‘43-44 αναφέρεται σε δύο σημεία, ότι έγινε με βάση παλαιότερα μαθητολόγια, γιατί τον Μάρτιο του 44 το άρπαξαν οι Γερμανοί, όταν έκαναν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, το πήραν και το έσκισαν».
Παράλληλα, υπάρχει μαθητολόγιο από το σχολείο της Μπιρ, μετέπειτα Καλλιθέας, με την υπογραφή του δασκάλου από την Αργαλαστή, Τάσου Τσαλίκη, ο οποίος πήγε στο σχολείο όταν έκλεισε αυτό της Αργαλαστής. Ο Τάσος Τσαλίκης ήταν ένας από τους 200 εκτελεσθέντες της Καισαριανής.

Πηγή: magnesianews.gr