Νικολαΐδης στο ΕΡΤnews Radio 105,8: Τι είπε για την εφηβική κατάθλιψη και την αυτοκτονικότητα – Οι γονείς πρέπει να ακούν χωρίς πίεση και απαιτήσεις

Με αφορμή την τραγωδία που σημειώθηκε στην Ηλιούπολη, όπου δύο 17χρονια ανήλικα κορίτσια έπεσαν από την ταράτσα του 6ου ορόφου πολυκατοικίας, μίλησε στην εκπομπή «Σεμνά και Ταπεινά» με τον Δημήτρη Πετρόπουλο, ο Γιώργος Νικολαΐδης, ψυχίατρος, διευθυντής στη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, εξηγώντας παράλληλα, για το πώς η κατάθλιψη συνδέεται ως ένα βαθμό με την εφηβεία.

Ο κ. Νικολαΐδης, είπε αρχικά, “Αυτό που περισσότερο νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να επισημάνουμε είναι η ανάγκη να υπάρχει μια ατμόσφαιρα, ένα κλίμα μέσα στην οικογένεια που να επιτρέπει στο παιδί να μας ανοιχτεί αν το νιώθει. Δηλαδή, ένα κλίμα που να προσκαλεί το παιδί να μοιραστεί μαζί μας τις ανησυχίες του και τα πράγματα που το ζορίζουν. Και το λέω αυτό όχι μόνο με μια αρνητική σκοπιά ότι ενδεχομένως σε κάποιες οικογένειες δεν υπάρχει αυτή η διαθεσιμότητα η ψυχική, να ακούσουμε το παιδί και τα ζόρια του. Αλλά μπορεί και ένα παιδί να μην μας ανοίγεται επειδή δεν θέλει να μας επιβαρύνει, επειδή νιώθει ότι οι γονείς του είναι πάρα πολύ πιεσμένοι (…)”.

Ως προς τους γονείς και τον ρόλο που πρέπει να έχουν επισήμανε “Εδώ δεν είμαστε μόνο για να μας φέρνεις επιτεύγματα ή επιδόσεις. Αλλά ότι εδώ είμαστε για να μιλήσουμε για το τι σε κάνει ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο. Διότι, ξέρετε, η κοινωνία του ακραίου ανταγωνισμού, των επιδόσεων, οτιδήποτε κι αν χρειαστεί, με οποιοδήποτε κόστος, αυτή κάνει ένα κομμάτι από αυτά τα παιδιά να νιώθουν αυτό που λέει ο στίχος παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς. Ότι δεν την αντέχουν αυτή την κοινωνία που είναι τόσο σκληρά ανταγωνιστική και άτεγκτη“.

Παράλληλα, αναφορικά με το πώς μπορούμε να περιγράψουμε την κατάσταση γενικά στους νέους όσον αφορά τέτοια θέματα ψυχικής υγείας και κατάθλιψης, τόνισε “Έχουν υπάρξει και έρευνες– η πιο τελευταία γνωστή ήταν του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, που περιγράφεται εκεί, ότι όντως ένα κομμάτι των εφήβων στην Ελλάδα βιώνουν και καταθλιπτικά συναισθήματα και έντονα αγχώδη συναισθήματα και έχουν αγωνία γενικότερα για τη ζωή τους και το πώς θα σταδιοδρομήσουν και επαγγελματικά και κοινωνικά πώς θα εξελιχθούν. Θέλω ωστόσο, να τονίσω τη διαφορά ανάμεσα στην κατάθλιψη της εφηβείας ή την κατάθλιψη ως σύμπτωμα μιας κατάστασης στην εφηβεία, της παρ αυτοκτονικότητας, το ότι κάποια παιδιά νιώθουν ανακούφιση με το να κόβονται, να τρέχει το αίμα τους ή να κάνουν παρακινδυνευμένα πράγματα και της αυτοκτονίας. Το τελευταίο είναι αρκετά διαφορετικό πράγμα από τα δύο προηγούμενα”.

Τέλος, δήλωσε χαρακτηριστικά “Δηλαδή, δεν θέλει κάθε έφηβος που κόβεται να πεθάνει, όπως επίσης και κάθε έφηβος που έχει τις μαύρες του και βλέπει τον κόσμο μέσα από μαύρα γυαλιά και για το μέλλον και για τον εαυτό του, δεν έπεται ότι θα προβεί σε ένα τέτοιο διάβημα αυτοχειριασμό. Τα διαθέσιμα στοιχεία για τις αυτοκτονίες, τους θανάτους από αυτοκτονία στις ηλικιακές κατηγορίες της εφηβείας και της νεότητας στην Ελλάδα, ευτυχώς είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση“.

ertnews.gr