Θωμάς Παπαλιάγκας για την 21η Απριλίου: «Η δημοκρατία στο απόσπασμα»

Δήλωση Θωμά Παπαλιάγκα, αναπληρωτή τομεάρχη Θεσμών και Διαφάνειας ΠΑΣΟΚ, ανήμερα της συμπλήρωσης 59 χρόνων από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου:

«Δανείζομαι τον τίτλο του γνωστού βιβλίου του Ανδρέα Παπανδρέου, για να ψάξω το σημερινό μήνυμα της μαύρης επετείου της 21ης Απριλίου. Η “Ελλάς ελλήνων χριστιανών”, που “μπήκε στον γύψο”, πέραν του ότι στέρησε τη δημοκρατία, την ελεύθερη έκφραση και άλλες ελευθερίες από τους Έλληνες, βασάνισε και εξόρισε εκατοντάδες χιλιάδες. Το κολαστήριο της Οδού Μπουμπουλίνας, στο οποίο “χτυπούν απόψε στην ταράτσα τον Ανδρέα” (Λεντάκη), που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, είναι ζωντανό μνημείο των βασανιστηρίων. Ακριβώς πίσω από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ακριβώς στην πίσω πλευρά της πύλης, την οποία γκρέμισε, μαζί με εκατοντάδες φοιτητές το γνωστό τανκ στις 17 Νοέμβρη 1973. Μα τι αντίφαση!

Και δεν ξέρω αν αυτά τα δύο σημεία αποτελούν τελικά ένα ιστορικό τρίγωνο με την κατοικία στην άλλη ακριβώς γωνία, απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο, του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου, του αντιπροέδρου της πρώτης και πρωθυπουργού της δεύτερης κυβέρνησης των δοσιλόγων επί Κατοχής. Όλοι όμως σήμερα αναφέρονται μόνο στον πρωθυπουργό της πρώτης κατοχικής κυβέρνησης, τον στρατηγό Τσολάκογλου, και όχι τον Λογοθετόπουλο της δεύτερης ούτε τον Ιωάννη Ράλλη της τρίτης κυβέρνησης, που είχε και γνωστούς πολιτικούς…Κάποιοι μάλιστα από αυτούς τους πολιτικούς μεσουράνησαν στην πολιτική ζωή του τόπου και μετά την απελευθέρωση της χώρας. Βολικό.

Η σχέση όλων αυτών με το σήμερα; Από πού να ξεκινήσει κανείς; Από τους μύθους ότι η Χούντα “είχε φτιάξει την οικονομία”, ” είχε χαρίσει τα δάνεια στους αγρότες” ή “κοιμόμασταν με τα παράθυρα ανοιχτά”;

Από την αισχρή και ανιστόρητη σύγκρισή της με τη σημερινή εποχή και τη σημερινή δημοκρατία; Όσο μεγάλη κρίση και να περνά η δημοκρατία μας (που περνά), όσο στρεβλά κι αν λειτουργούν ή ελέγχονται οι θεσμοί (πού δεν λειτουργούν καλά και ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό), όσα πολλά και μεγάλα σκάνδαλα και αν υπάρχουν (που υπάρχουν, ας είναι καλά η κυβέρνηση της ΝΔ), μία είναι η ειδοποιός διαφορά: ότι ο λαός μπορεί να μιλάει ελεύθερα και ότι πάντοτε, το πολύ κάθε 4 χρόνια, έρχεται η ώρα της κρίσης. Ο λαός στις εκλογές θα μιλήσει με την ψήφο του και θα διώξει όποιους φαλκιδεύουν τη δημοκρατία, φέρνοντας άλλους που τον εκφράζουν περισσότερο. Με θετική και κριτική ψήφο και όχι με ψήφο διαμαρτυρίας ή αυτοκαταστροφής.

Εδώ είμαστε όλοι μαζί για να τα αλλάξουμε όλα. Και, για να αλλάξουν τα πράγματα, πρέπει να αλλάξουν τα πρόσωπα».