Η γυναίκα που έφερε το pole dance στη Λάρισα μιλά για το πιο παρεξηγημένο άθλημα της εποχής μας (φωτο)

Σε μια εποχή που το pole dance ήταν σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα, πόσο μάλλον στη Λάρισα, η Χρύσα Κόκκαλη μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη Γκιάτα πήραν την πρωτοβουλία να το φέρουν στη Θεσσαλική πρωτεύουσα. Από τα πρώτα διστακτικά βήματα μέχρι τη σημερινή αποδοχή, η Χρύσα μας μιλά στο φιλόξενο Real Dance Studio για τη διαδρομή ενός αθλήματος που εξελίχθηκε, περιθωριοποιήθηκε και τελικά εδραιώθηκε, για τη δική της προσωπική πορεία μέσα σε αυτό, ενώ ενδιαφέροντα είναιτα όσα επισημαίνουν δύο μαθήτριές της για το pole dance.

Συνέντευξη στον Γιάννη Μυλωνά

Αρχικά, να μας συστηθείς, ποια είσαι και πώς ξεκίνησες την ενασχόληση με το pole dance;

Είμαι η Χρύσα Κόκκαλη, ουσιαστικά από μικρή είχα ασχοληθεί με τη ρυθμική γυμναστική και διάφορα τέτοια στυλ, και γενικά μου άρεσαν πάρα πολύ τα ακροβατικά. Δηλαδή, θα με έβλεπες στον δρόμο να περπατάω με τα χέρια, να πηδάω κάγκελα, ήθελα την αδρεναλίνη ανεβασμένη. Γενικά ασχολούμαι με διάφορα είδη χορού, ερασιτεχνικά. Οι σπουδές μου είναι τελείως διαφορετικές. Έχω σπουδάσει βιοχημεία, βιοτεχνολογία, έχω κάνει μεταπτυχιακό στην ιατρική, ξεκίνησα διδακτορικό αλλά δεν το τελείωσα ποτέ.
Μου άρεσε πάντα ο χορός και ό,τι έχει να κάνει με τον αθλητισμό, αλλά το έκανα για εμένα προσωπικά, ερασιτεχνικά. Ο άντρας μου έχει τη σχολή χορού από το 2010, οπότε δύο χρόνια μετά, αφότου είχαμε ανοίξει, του είπα ότι πρέπει να φέρουμε το pole dance. Μου άρεσε, βασικά πιο πολύ για μένα ήθελα να το φέρω (σ.σ. γέλια).

Εσύ ασχολιόσουν από πιο πριν με το pole dance;

Όχι, όχι, καθόλου και γενικά, να ξέρεις, στην Ελλάδα τότε ήταν πολύ περιορισμένο. Το ’10 μπορεί να υπήρχαν μόνο δύο σχολές, μπορεί να ήταν και μόνο στην Αθήνα.

Και γενικά ήταν πολύ περιορισμένο. Υπήρχε και ένας δισταγμός, ας πούμε, όταν ξεκίνησαν τα τμήματα, το κάνανε μόνο ενήλικες και πολύ διστακτικά. Δηλαδή αυτές που τα είχαν βρει λίγο καλύτερα με τον εαυτό τους, να το πω έτσι. Οπότε βρήκαμε μία δασκάλα από τη Θεσσαλονίκη, η οποία πηγαινοερχόταν για τρία χρόνια και έτσι ξεκίνησα να ασχολούμαι σαν μαθήτρια, ήμουν τότε 28 χρονών.
Δεν πρόλαβα να κάνω δύο μήνες, μένω έγκυος στο πρώτο μου παιδί. Γεννάω και λίγους μήνες μετά ξαναξεκινάω, το παίρνω απ’ την αρχή. Δεν προλαβαίνω να κλείσω έξι μήνες, ξαναμένω έγκυος στο δεύτερο παιδί. Γεννάω, ξαναμπαίνω πάλι. Τόσο πολύ μου άρεσε δηλαδή που δεν το άφηνα με τίποτα. Το ξανάπιανα απ’ το μηδέν.

Η διδασκαλία πώς προέκυψε;

Το 2022, λόγω μίας ειδικής συνθήκης. Γενικά δεν ήθελα να «μπλέξω» το πρωινό μου επάγγελμα με αυτό που μου άρεσε, αλλά μία από τις δύο δασκάλες που είχαμε τότε έμεινε έγκυος και, για να βοηθήσω, πήρα κάποιες ώρες και εγώ, έτσι ξεκίνησε αρχικά σαν βοήθεια, αλλά στην πορεία είδα ότι μου άρεσε πολύ, ήταν σαν να συνωμότησε το σύμπαν…

Από το 2012 που πρωτοασχολήθηκες μέχρι και σήμερα, έχουν αλλάξει οι αντιλήψεις της κοινωνίας για το pole dance;

Ζούμε σε άλλη εποχή. Καμία σχέση, δηλαδή τώρα θα έρθει η μαμά που έχει το πέντε χρονών κοριτσάκι και θα με ρωτήσει αν έχουμε pole dance, ενώ τότε ούτε κατά διάνοια δεν περνούσε απ’ το μυαλό της ότι θα μπορεί το παιδάκι της να κάνει αυτό το πράγμα.

Μια προπόνηση pole dance τι περιλαμβάνει και πόσο απαιτητικό είναι για μια κοπέλα που θέλει να ξεκινήσει;

Λοιπόν, έχουμε πάρα πολύ καλή προθέρμανση. Δηλαδή κάνουμε ασκήσεις ευλυγισίας και σίγουρα και ασκήσεις ενδυνάμωσης, αφιερώνουμε απ’ τη μία ώρα το εικοσάλεπτο σίγουρα σε αυτό.

Απαιτητικό γίνεται όσο προχωράς. Γενικά μπορεί κάθε κοπέλα, χωρίς να έχει κάποια ιδιαίτερη, ας πούμε, προηγούμενη επαφή με τη γυμναστική ή μπορεί να έχει κάποια παραπάνω κιλάκια. Μπορούν να το κάνουν όλες. Γιατί τα μαθήματα είναι στημένα να ξεκινάς απ’ την αρχή, από πιο χαμηλό επίπεδο, και να ανεβαίνεις σιγά σιγά. Και μέσα απ’ τα μαθήματα και δυναμώνεις και αποκτάς και λίγο ευλυγισία, αλλά όταν έχεις κάνει κάποια χρόνια, ας πούμε, και θες να ανέβεις παραπάνω, γίνεται πολύ πιο απαιτητικό. Δηλαδή πρέπει να αφιερώσεις ώρες στην ευλυγισία και την ενδυνάμωση. Μετά πρέπει να ακούς και το σώμα σου για να ξεκουράζεσαι, δεν μπορείς να το κάνεις κάθε μέρα.

Πόσα είδη pole dance υπάρχουν και ποιο είναι κατά τη γνώμη σου το πιο υποτιμημένο και ποιο το πιο δημοφιλές;

Ουσιαστικά, σαν δύο γενικές κατηγορίες είναι το αθλητικό pole και είναι και το πιο χορευτικό pole. Εδώ στη σχολή τα έχουμε όλα, τα βασικά τμήματα pole είναι τμήματα που περιλαμβάνουν tricks and combos.

Δηλαδή έρχεσαι και μαθαίνεις κόλπα στο pole dance και είναι το καθαρά αθλητικό pole. Είναι, θα έλεγα σε εισαγωγικά, ένας τύπος ενόργανης γυμναστικής. Μετά υπάρχουν και τα χορευτικά τμήματα, δηλαδή που συνδυάζεις χορό με τον στύλο, το οποίο μπορεί να γίνει είτε με τακούνια είτε χωρίς. Αυτό το πιο extreme είδος, ας πούμε, σαν εικόνα… που μπορεί να προκαλεί μια προκατάληψη απέναντί του, είναι το exotic, που είναι το pole dance με τα ψηλοτάκουνα, τα εικοσάποντα τακούνια. Αλλά αρέσει γενικά πάρα πολύ στις γυναίκες. Νομίζω ότι το κάνουν και βρίσκουν τη θηλυκότητά τους, να το πω κάπως έτσι.

Υπάρχουν άντρες στον χώρο; Πώς αντιμετωπίζονται;

Υπάρχουν άντρες που ασχολούνται και όχι μόνο με το αθλητικό, ακόμα και με το χορευτικό, για τον έξω κόσμο σίγουρα θα είναι σοκαριστική μία εικόνα άντρα να κάνει pole dance με εικοσάποντα… αλλά σίγουρα έχει μαλακώσει ο κόσμος τα τελευταία χρόνια.

Πώς βλέπεις να εξελίσσεται το pole dance στη Λάρισα και κατ’ επέκταση και στην Ελλάδα;

Έχει ανέβει πάρα πολύ το επίπεδο, πλέον έχουν ανοίξει πάρα πολλές σχολές και στη Λάρισα αλλά και σε όλη την Ελλάδα, νομίζω πλέον κάθε πόλη έχει και από μία τουλάχιστον σχολή pole dance. Θεωρώ πως είναι η πιο συναρπαστική γυμναστική που μπορεί να κάνει μία γυναίκα, δεν είναι βαρετή, δεν υπάρχει ρουτίνα, κάθε φορά που τελειώνει ένα μάθημα έχεις μάθει ένα νέο shape, μία νέα πόζα, ένα κόλπο, δηλαδή δεν το βαριέσαι, εγώ ασχολούμαι 7-8 χρόνια εντατικά και έρχομαι με την ίδια λαχτάρα κάθε φορά.

Ανδρονίκη, πες μας εσύ πόσο καιρό ασχολείσαι με το pole dance;

Ξεκίνησα το ’22-’23 με μία φίλη, άρα 3 χρόνια. Εμένα η φίλη μου δίδασκε και με «τσίμπησε» να με πάει σε μάθημα. Και ήταν μετά αυτό που είπε η Χρύσα, γιατί εγώ έχω κάνει όλα τα είδη γυμναστικής, είμαι αθλητικό άτομο, έχω κάνει προπονήσεις, στα πάντα: τένις, μπάσκετ, χάντμπολ, βόλεϊ. Αυτό που λέει η Χρύσα, ότι το pole είναι μοναδικό και ότι δεν βαριέσαι, ισχύει σε μεγάλο βαθμό. Γιατί εγώ, ας πούμε, στο γυμναστήριο βαριόμουν, ενώ εδώ δεν βαριέμαι, άσε που λόγω του καλλισθενικού στοιχείου του pole, σου κάνει απίστευτη γράμμωση.

Ελένη, εσύ πόσο καιρό ασχολείσαι;

Εγώ ασχολούμαι δύο μήνες περίπου. Μου άρεσε σαν άθλημα γενικά και έχω δει αρκετά βίντεο, αλλά ποτέ δεν θα μου περνούσε από το μυαλό να ξεκινήσω κάτι που θέλει πολλή δύναμη, μιας και γενικά δεν αθλούμαι τόσο πολύ, γιατί εμένα δεν μου αρέσει, ας πούμε, το γυμναστήριο σαν γυμναστήριο, ήρθα να το δοκιμάσω λόγω φίλης μου και μου άρεσε και, όντως, όπως είπε η Χρύσα, κάθε φορά μετά την προπόνηση φεύγεις έχοντας φέρει εις πέρας ένα νέο κόλπο ή κάτι καινούριο.

Σε ποια ηλικία μπορεί να ξεκινήσει κανείς pole dance;

Υπάρχουν από έξι χρονών παιδάκια που ξεκινάνε. Υπάρχουν και παιδικά τμήματα, εφηβικά, ενηλίκων, χωρισμένα όπως είπαμε σε αθλητικό και χορευτικό, τα τμήματα χωρίζονται με γνώμονα την ηλικία και το επίπεδο, δηλαδή υπάρχουν τμήματα beginners, intermediate και advanced.

Για να κλείσουμε, θέλω να μου πείτε αν μπορούσατε να αλλάξετε μία αντίληψη του κόσμου για το pole dance, ποια θα ήταν αυτή…

Ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι δεν εμφανιζόμαστε με σορτσάκια, μπουστάκια ή βρακάκια γιατί μας αρέσει να βγαίνουμε γυμνές. Είναι υποχρεωτικό, γιατί πρέπει να έχεις λαβές σε όλο σου το κορμί. Μπορεί να χρειάζομαι λαβή με το μπούτι μου, με τον γοφό μου, με τα πλευρά μου. Οπότε αναγκαστικά υπάρχει αυτό και πρέπει να το ξεπεράσουν. Δηλαδή, όταν βλέπουν pole κάποιοι άνθρωποι, δεν πρέπει να βλέπουν το γυμνό, πρέπει να βλέπουν την κίνηση και την πόζα.

Φωτογραφίες: Γιάννης Μυλωνάς