Το μοναδικό δισκοπωλείο της Θεσσαλίας βρίσκεται στον Βόλο: Ο τελευταίος «ναός» του βινυλίου (φώτο)

Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται με ένα «κλικ», στον Βόλο επιμένει να χτυπά η καρδιά του αναλογικού ήχου. Εκεί, σε έναν μικρό αλλά γεμάτο ιστορίες χώρο, λειτουργεί το τελευταίο δισκοπωλείο της Θεσσαλίας – ένας αυθεντικός «ναός» για τους λάτρεις του βινυλίου.

Πίσω από τον πάγκο βρίσκεται ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος, ένας άνθρωπος που δεν είδε ποτέ τη μουσική ως προϊόν, αλλά ως τρόπο ζωής. Από το 1978, όταν ίδρυσε το Intris Center, μέχρι σήμερα, συνεχίζει με πείσμα να κρατά ζωντανή μια ολόκληρη κουλτούρα που για πολλούς έχει περάσει στο παρελθόν.

«Το 2000 στον Βόλο υπήρχαν 15 δισκοπωλεία. Σήμερα έμεινα μόνος. Δεν το έβαλα κάτω ποτέ», λέει χαρακτηριστικά, αποδίδοντας την επιμονή του στην αγάπη του για τη μουσική και –όπως ο ίδιος λέει– «στο πείσμα του ροκά».

Το κατάστημα, που από το 2018 βρίσκεται στη συμβολή των οδών Σωκράτους και Τοπάλη, φιλοξενεί έναν πραγματικό θησαυρό: πάνω από 30.000 μουσικά τεκμήρια. Δίσκοι βινυλίου από κάθε εποχή, σπάνιες κυκλοφορίες, ιδιωτικές συλλογές και κομμάτια που δύσκολα βρίσκει κανείς ακόμη και στο διαδίκτυο.

Παράλληλα, ο χώρος δεν περιορίζεται μόνο στην πώληση. Λειτουργεί και ως σημείο αναφοράς για την επισκευή και συντήρηση παλαιού εξοπλισμού, όπως τα πικάπ, κρατώντας ζωντανή μια τεχνογνωσία που σπανίζει. Στα ράφια του μπορεί κανείς να βρει επίσης CD, ηχεία, ενισχυτές και κάθε είδους αξεσουάρ για τους φίλους του ήχου.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που περνούν την πόρτα του όχι μόνο για να αγοράσουν, αλλά για να μάθουν. Μαθητές και φοιτητές αναζητούν πληροφορίες για τη μουσική και την ιστορία της, ενώ συλλέκτες –κυρίως από Αθήνα και Θεσσαλονίκη– διατηρούν μια σταθερή σχέση με το κατάστημα.

Και αν οι τοίχοι μπορούσαν να μιλήσουν, θα διηγούνταν ιστορίες μεγάλων ονομάτων που πέρασαν από εκεί: από τον David Gilmour των Pink Floyd μέχρι θρύλους του ελληνικού τραγουδιού όπως ο Στράτος Διονυσίου, ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Στον Βόλο, το βινύλιο δεν είναι απλώς μια ρετρό τάση. Είναι μνήμη, ταυτότητα και –χάρη σε ανθρώπους σαν τον Αλέξανδρο Παπαδόπουλο– μια ζωντανή εμπειρία που συνεχίζει να γυρίζει… στις σωστές στροφές