Σ. Σέρμπος στο ΕΡΤnews Radio 105,8 για αδιέξοδο Τραμπ: Για τους μεν Ευρωπαίους λείπει η στρατηγική εξόδου, για το εσωτερικό των ΗΠΑ λείπει ένα αφήγημα

«Ο εγκλωβισμός του συνίσταται στο εξής δίλημμα. Από τη μια βλέπει ότι έχει λόγους, στρέφοντας το ενδιαφέρον του στο εσωτερικό της Αμερικής, να επισπεύσει τη λήξη αυτού του πολέμου. Από την άλλη πλευρά, δείχνει ότι έτσι όπως έχει μπλέξει με Στενά του Ορμούζ δεν είναι τόσο εύκολο να αποδεσμευτεί, τουλάχιστον χωρίς να χάσει κάτι και ο ίδιος» επισήμανε αναφερόμενος στον Πρόεδρο Τραμπ, ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Δημοκρίτειο και Σύμβουλος του Πρωθυπουργού σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Σωτήρης Σέρμπος, σε συνέντευξή του στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και την Μαρία Γεωργίου.

Σημείωσε μάλιστα ότι το πράγμα πολλές φορές γίνεται πιο σύνθετο, λαμβάνοντας υπόψη τον παρορμητικό τρόπο που λειτουργεί ο Αμερικανός Πρόεδρος, στερώντας του και μια αναγκαία συνοχή.

«Άρα, τι έχει συμβεί εδώ πέρα; Ενώ το Ιράν δεν έχει πυρηνικά όπλα και είναι ένας από τους λόγους που γίνεται αυτός ο πόλεμος, για να μην αποκτήσει πυρηνικό όπλο, δεν είναι το μόνο, είναι και το πρόγραμμα των βαλλιστικών πυραύλων από κοινού και με τον γεωπολιτικό περιφερειακό του ρόλο που αφορά τον ρόλο των πληρεξουσίων στην περιοχή.

Αυτό όμως που θέλω να τονίσω είναι ότι ουσιαστικά το «πυρηνικό όπλο» του Ιράν στην περιοχή, παρόλο που έχει χάσει σε όλα τα μέτωπα από την 7η Οκτωβρίου έως σήμερα, το δικό του πυρηνικό όπλο, είναι τα Στενά του Ορμούζ, γιατί το καθεστώς αισθάνεται και ορθά, ότι βρίσκεται σε ένα survival mode, δηλαδή σε μία συνθήκη που τίθεται εν αμφιβόλω η επιβίωσή του. Αυτό ενδεχομένως να μην είχε συμβεί από την πλευρά του καθεστώτος, εάν δεν ήταν ένας από τους διακηρυγμένους στόχους του Αμερικανού προέδρου και της αμερικανικής διοίκησης η ανατροπή του καθεστώτος, δηλαδή ότι θα πάμε, θα ελευθερώσουμε τον ιρανικό λαό κλπ. Το οποίο, ποιος δεν θα το ήθελε αν ήταν τόσο απλό» συνέχισε ο κ. Σέρμπος.

Θα έπρεπε να έχει προβλεφθεί, σημείωσε, το ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, άρα και το πώς θα αντιδράσει η Αμερική κυρίως πάνω σε μία, σε μία τέτοια εξέλιξη.

«Άρα, εγώ θεωρώ ότι εδώ λίγο γυρνάμε και λίγο στο εσωτερικό της Αμερικής και θα δείτε γιατί του έχει κοστίσει αυτό. Ήταν λάθος καταρχήν, ανεξάρτητα αν θέλεις να κάνεις μια προσπάθεια μήπως πέσει και το καθεστώς, να το λες με τόσο επίσημο τρόπο διακηρυγμένα. Αυτό θα είχε βάση στην περίπτωση που το καθεστώς βρισκόταν πολύ κοντά σε μία πτώση του, άρα λες έρχομαι και εγώ να του δώσει τη χαριστική βολή. Είμαι βέβαιος όμως ότι τα intelligence, γιατί είναι και ένας πληροφοριακός πόλεμος όλο αυτό και είναι κάτι που μας λείπει σε εμάς ως αναλυτές, κρίσιμες πληροφορίες, γνώριζαν επί του πεδίου ότι δεν υπάρχει μία τέτοια συνθήκη που να έχει διαμορφωθεί τώρα. Μπορεί να διαμορφωθεί αργότερα, μπορεί μετά από κάποιο διάστημα, αλλά σίγουρα ο αποκεφαλισμός και με τον τρόπο που έγινε της ηγεσίας – και το πόσο διάτρητο ήταν το καθεστώς, ήταν η πρώτη μέρα των βομβαρδισμών που αποκεφαλίστηκε, πέρα από τον Χαμενεΐ και μία μεγάλη ομάδα και τα επόμενα 24ωρα, του καθεστώτος – δεν είναι αρκετό για να πας σε μία αλλαγή. Αυτό πιστεύω ότι οι Αμερικανοί ιθύνοντες το γνώριζαν πάρα πολύ καλά. Δεν είναι μια άγνωστη χώρα το Ιράν. Άρα αυτό ήταν λάθος που έγινε. Το δεύτερο λάθος. Και έρχομαι στο αρχικό σας ερώτημα που μου θέσατε αν υπάρχει κάποιο αδιέξοδο για τον πρόεδρο Τραμπ. (…)

Η απάντηση της Ευρώπης σχετίζεται και με τα όσα λέγαμε νωρίτερα. Πρώτον, υπάρχει η κριτική ότι είναι ένας πόλεμος της μονομέρειας, δηλαδή οι Αμερικανοί μόνο μαζί με τους Ισραηλινούς είχαν συζητήσει, συμφωνήσει σε χρονοδιαγράμματα, δεν είχαν ενημερώσει. Το δεύτερο όμως που ανησυχεί πολύ τους Ευρωπαίους είναι αυτό που λέγαμε και μαζί. Δηλαδή ποιο είναι το exit strategy, ποια είναι η στρατηγική εξόδου;

Ποιοι είναι οι στόχοι του πολέμου, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να αρκεστεί σε αυτό. Δηλαδή, πρέπει να δει δημιουργικά πώς μπορεί να έχει ρόλο στη διαχείριση αυτής της κρίσης. Γιατί πάντοτε πρέπει να έχουμε υπόψιν μας και την επόμενη μέρα και την εγγύτητα της γεωγραφίας που συνεχίζει να έχει η Ευρώπη. Και θα με θυμηθείτε σε αυτό, όταν αργότερα θα βρεθούν όλες οι πλευρές σε ένα τραπέζι διαπραγμάτευσης. Αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχουν πολλά ανοικτά ζητήματα.

Πάω όμως στο κρίσιμο, στον εγκλωβισμό του κ. Τραμπ. Ότι από τη μια πρέπει να βρει κάποιο τρόπο να ανοίξει τα Στενά για να μην υποστεί και ο ίδιος ζημιές. Το δεύτερο όμως κομμάτι είναι ότι πρέπει να το κάνει και σχετικά γρήγορα και να το δίλημμα, διότι το εσωτερικό της Αμερικής μην το υποτιμάτε καθόλου. Και εδώ έχουμε δύο ζητήματα. Ένα που αφορά την οικονομία, δηλαδή ότι, εχθές που έβλεπα τα στοιχεία, τα ομόλογα τα δεκαετή από το 4 πήγαν στο 4,3, είναι μια αύξηση 10%. Αυτό επηρεάζει το θέμα των στεγαστικών και ενυπόθηκων δανείων που ήδη έχουν ανέβει από το 6 στο 7,5. Θα πει κάποιος τι μας αφορούν αυτά; Αφορούν τον μέσο Αμερικανό πάρα πολύ. Μεταξύ άλλων, είναι και πληθωρισμός. Είναι ότι έχεις έναν Τραμπ που θέλει να μειώσει τα επιτόκια μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές και με τη νέα διοίκηση της FED, άρα απομακρύνεται το ενδεχόμενο. Αυτά μετράνε για τους Αμερικανούς. Και μετράει και κάτι άλλο, είναι ο πρώτος πόλεμος που ξεκινάει, που έχουμε τόσο χαμηλό ποσοστό υποστήριξης γύρω από τον Πρόεδρο στο 35-37.

Αυτό είναι σημαντικό. Δηλαδή προχθές που είδα τα στοιχεία είχαμε 57% εναντίον. Επίσης έβλεπα μια άλλη δημοσκόπηση πολύ ενδιαφέρουσα που έλεγε 65% των Αμερικανών θεωρεί ότι δεν τους έχει εξηγηθεί πού πάμε, τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε. Άρα, έλειψε ένα αφήγημα σε επίπεδο στρατηγικής επικοινωνίας, μια ιστορία που έπρεπε να πει όχι μόνο ο Πρόεδρος με ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο το οποίο επικοινωνείται στον απλό άνθρωπο, ειδικά όταν έχεις ένα κομμάτι της αντιπολίτευσης μέσα από το ίδιο το ρεπουμπλικανικό κομμάτι της MAGA, εσωτερική αντιπολίτευση, που σαφέστατα είναι εναντίον, ήδη κινητοποιείται» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σέρμπος, σημειώνοντας τις αραιωμένες πλέον εμφανίσεις του αντιπροέδρου Βανς.

«Άρα από τη μια λες, να το συντομεύσω, για παράδειγμα, μέσα στις επόμενες δύο βδομάδες, πιστεύω γι’ αυτό έγινε και η μετάθεση του ραντεβού του με τον Σι Τζινπίνγκ, δηλαδή ήταν ένα πρώτο ορόσημο που ο Τραμπ ήθελε να έχει κλείσει το μέτωπο ή να βάλει ζητήματα και με την Κίνα. Άρα, από τη μια λες θέλω να το τελειώσω γιατί βλέπω ότι πλέον αυτό θα έχει κόστος και για μένα. Από την άλλη η ενεργοποίησε, επαναλαμβάνω, το καθεστώς σε επίπεδο επιβίωσης, που θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο, αυτές οι αναφορές για το καθεστώς, για τον εκδημοκρατισμό. Και θυμίζω ότι αυτή τη στιγμή έχουν ενεργοποιηθεί και τα πιο ακραία στοιχεία από την άλλη πλευρά γιατί δίνουν όντως τον αγώνα επιβίωσης για τον οποίο προετοιμάζονταν.

Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία, αν μπορώ να σταθώ σε κάτι, είναι ότι δεν συμφέρει καμία πλευρά, ούτε το Ιράν, ούτε την Κίνα, ούτε τις χώρες του Κόλπου, όλο αυτό να δεχτεί, επαναλαμβάνω μία κλιμάκωση. Το θέμα είναι πώς θα βρεθούν όλοι σε ένα τραπέζι διαπραγμάτευσης αργότερα και εκεί θα πρέπει να διεκδικήσει κάποιο ρόλο η Ευρώπη. Αλλιώς, αν απλώς τελειώσει ένας πόλεμος, ό, τι και να διακηρύξουν Ηνωμένες Πολιτείες, αντιλαμβάνεστε, δεν έχουμε λύσει τίποτα. Αντιθέτως, μένουν πολλά περισσότερα ζητήματα ανοικτά για την περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας» είπε καταλήγοντας.

ertnews.gr