Γιάννης Γαλλιός από τη προσυνεδριακή εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ στη Λάρισα: «Λέμε ναι στη διαφορετικότητα, αλλά με ενότητα»

Στον απόηχο της προσυνεδριακής εκδήλωσης του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ στη Λάρισα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν τα λεγόμενα του αναπληρωτή γραμματέα του Δικτύου Συνταξιούχων της παράταξης, Γιάννη Γαλλιού.

Μεταξύ άλλων στάθηκε με τρόπο γλαφυρό στις στοχεύσεις που πρέπει να έχει το κόμμα, στέλνοντας ηχηρά μηνύματα ενότητας, ενόψει των επόμενων εκλογών… όποτε και αν γίνουν αυτές όπως αναφέρει ο ίδιος.

Δείτε αναλυτικά τα όσα ανέφερε:

«Ξεκινάω από το πρώτο κομβικό σημείο: διεύρυνση κατά την κρίση μου σημαίνει η διασφάλιση του όρου ΠΑΣΟΚ και η διείσδυση στους όμορους πολιτικοϊδεολογικούς χώρους. Συμπαράταξη σημαίνει ότι όσοι κατά καιρούς αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ, αναφέρομαι στην πολιτική φύλα του 2009, και αποφάσισαν να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ τώρα κάνοντας την αυτοκριτική τους, είναι ευπρόσδεκτοι και καλοδεχούμενοι.

Τους καλωσορίζουμε χωρίς όρους, προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα. Είναι αυτό που είπε πρόσφατα ο επικεφαλής της επιτροπής διεύρυνσης και συμπαράταξης, ο Κώστας Καζαντζίδης, στην Αθήνα σε συνεδρίαση της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου: “Θέλουμε ένα μεγάλο, εύρωστο, δυνατό και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ, και όχι ένα μικρό ΠΑΣΟΚ κομμένο και ραμμένο στα κομματικά μέτρα κάποιων”.

Και όπως λένε και στο χωριό μου: “Μικρό μαγαζί, ελεγχόμενο μαγαζί”. Αυτή η λογική έληξε, τελείωσε, με απόφαση του κόμματος. Και περνάω τώρα στο δεύτερο κομβικό σημείο περί ενότητας. Όλοι μας, μη εξαιρουμένου, οφείλουμε να προτάξουμε ένα συνεκτικό “εμείς” και να αποφύγουμε ένα ατελέσφορο και αρρωστημένο “εγώ”. Να προτάξουμε ένα συνεκτικό “εμείς”, που σημαίνει μαζί.

Μπορούμε να είμαστε μαζί. Μπορούμε να προχωρήσουμε μαζί, κρατώντας τον ίδιο βηματισμό μέχρι τον τελικό μας προορισμό, που δεν είναι ο άλλος από τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Λέμε ναι στην ενότητα, έστω και με διαφορετικότητα, όμως ενότητα. Εξάλλου, η ενότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Και στο σημείο αυτό, θέλω να επισημάνω με έμφαση το εξής: στο συνέδριο μας πρέπει να ακουστούν όλες οι φωνές, προτάσεις, ιδέες και απόψεις. Στο συνέδριο πρέπει και μπορεί να ανθίσουν όλα τα λουλούδια. Και το συνέδριο θα αποφασίσει ποιες απόψεις, ιδέες και προτάσεις είναι πλειοψηφικές και δεσπόζουσες, άρα πρέπει όλοι να τις σεβαστούμε απολύτως και να ισχύουν έναντι όλων ανεξαιρέτως.

Κλείνοντας, θέλω να τονίσω με έμφαση: προσοχή να μη δημιουργηθεί κόμμα μέσα στο κόμμα. Αυτό θα αποτελούσε τον Δούρειο Ίππο του κόμματος, και μεσοπρόθεσμα τη συρρίκνωση του κόμματος, και μακροπρόθεσμα ενδεχομένως και τη διάλυση του. Τέλος, ως κατακλείδα, η λέξη-κλειδί είναι το “μαζί”. Όμως, το “μαζί” χτίζεται με όλα τα δυνατά “θέλω” και όχι με τα “εγώ” του. Από πλευράς μου είμαι επιφυλακτικά αισιόδοξος».