50 χρόνια Θεσσαλικό Θέατρο: Πάνω από 100 ηθοποιοί πέρασαν από τη Λάρισα στα πρώτα τους βήματα και έκαναν καριέρα

Ο τίτλος θα μπορούσε να θεωρηθεί οριακά παραπλανητικός. Το Θεσσαλικό Θέατρο γιορτάζει τα 50 του χρόνια από την ίδρυσή του το 1975, αυτό είναι γεγονός. Τα χρόνια όμως που ερευνήθηκαν για να διαπιστωθεί ο αριθμός των ηθοποιών που πέρασαν από αυτό στα πρώτα βήματα της καριέρας του και στην πορεία καθιερώθηκαν στο χώρο είναι τα μισά. Η έρευνα σταματά το 2001.

Της Εύης Μποτσαροπούλου

Αφενός ήταν πολύ μεγάλος ο όγκος, αφετέρου η αρχή του 20^ου αιώνα, κατά ένα περίεργο τρόπο, εξακολουθεί να μην μου φαίνεται μακρινή και εκ τρίτου από εκεί και έπειτα είναι οριακά νωρίς για να μιλάμε για επιτυχημένες καριέρες.

Το Θεσσαλικό Θέατρο υπήρξε ένα φυτώριο ηθοποιών που αργότερα έγιναν γνωστοί στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Αυτό ήταν αντιληπτό, γνωστό. Το τελικό νούμερο όμως με εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Μιλάμε για 112 στην πραγματικότητα ανθρώπους. Για 112 πορείες, καριέρες, ζωές… που το Θεσσαλικό Θέατρο συνέβαλε στην εξέλιξη τους.

Το ψηφιακό αποθετήριο του Θεσσαλικού Θεάτρου υπήρξε εξαιρετικός βοηθός. Από το 1975 μέχρι το 2001 έγιναν 90 παραστάσεις. Μέσα σε αυτά τα χρόνια 54 ηθοποιοί ξεκίνησαν από τη Λάρισα και έκαναν τεράστια καριέρα. Άλλοι 58 ακολούθησαν αξιόλογες πορείες στο χώρου του θεάτρου.

Πριν περάσω στην καταγραφή των ονομάτων, θέλω να καταλάβω. Θέλω να ερμηνεύσω πως είναι δυνατόν από τρεις Λαρισαίους, την Άννα Βαγενά, τον Κώστα Τσιάνο και τον Γιώργο Ζιάκα, που ζούσαν και δούλευαν στην Αθήνα και είχαν το όραμα της επιστροφής και της αποκέντρωσης δημιουργήθηκε κάτι τόσο μεγάλο που καθόρισε τις ζωές τόσων πολλών ανθρώπων.

Η ιστορία…

Το Θεσσαλικό Θέατρο ιδρύθηκε το 1975, με σκοπό να φτάσει τη σύγχρονη ελληνική και παγκόσμια δραματουργία μέχρι την τελευταία γωνιά της Θεσσαλίας. Και πράγματι το έκανε.

Το Νοέμβριο του 1975 το καταστατικό της Θεσσαλικής Πνευματικής Πορείας κατατίθεται στο Πρωτοδικείο και το πρώτο Περιφερειακό Θέατρο στην Ελλάδα είναι πια γεγονός. Έχει 152 ιδρυτικά μέλη· ανάμεσά τους είναι ο Μάνος Χατζηδάκις, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος και πολλοί φυσικά Λαρισαίοι. Ο σκοπός ήταν φέρει σε επαφή τον κάτοικο της Περιφέρειας και των απομακρυσμένων χωριών με τη θεατρική τέχνη. Και το κατάφερε. Τα πρώτα μάλιστα 8 χρόνια χωρίς καμία επιχορήγηση κρατική ή δημοτική.

Η χρονιά ορόσημο είναι το 1883. Το Υπουργείο Πολιτισμού δημιουργεί τα πρώτα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα πατώντας πάνω στο δικό μας μοντέλο. Το Θεσσαλικό από τότε γίνεται ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Το πρώτο στην Ελλάδα. Επιχορηγείται πια από τον Δήμο και το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 1992 αποκτά και τη δική του στέγη, το Θέατρο του Μύλου.

Η πρώτη παράσταση το 1975 ήταν Η αυλή των θαυμάτων και παίχτηκε στην αίθουσα του Δημοτικού Ωδείο Λάρισας. Στη δική του σκηνή, το 1992 πια, η πρώτη παράσταση ήταν το έργο Πόθοι κάτω από τις λεύκες.

Το φυτώριο…

Δεν είναι περίεργο.

Σε αυτό συμπέρασμα καταλήγει κανείς παρακολουθώντας την ιστορία του Θεσσαλικού Θεάτρου και παρατηρώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του… Μιλάμε για ένα θέατρο υψηλών απαιτήσεων με αρχαίο δράμα, κλασικό και σύγχρονο έργο. Για ένα θέατρο που είχε συνεχή τριβή με το κοινό σε περιοδείες σε πόλεις και χωριά. Για ένα θέατρο όπου οι μεγάλοι ρόλοι προσφέρονταν σε νέους ηθοποιούς. Για ένα θέατρο ensamble… οι νέοι ηθοποιοί μάθαιναν τα πάντα, ρόλους αλλαγές, αντοχή· μαθαιναν να παίζουν παντού… σε πλατείες, χωριά, αυλές, κλειστά θέατρα… χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Αν άντεχες στο Θεσσαλικό, άντεχες παντού. Έτσι λέγανε κάποιοι. Και ότι λειτούργησε άτυπα ως δραματική σχολή. Υπερβολές; Δεν ξέρω.

Τα μεγάλα ονόματα…

Με το που συμπληρώθηκε η πρώτη πενταετία, μέχρι το 1991, είχαν παίξει ήδη 15 ηθοποιοί που έγιναν πολύ γνωστοί στην πορεία. Δεν περιλαμβάνω την Άννα Βαγενά και τον Κώστα Τσιάνο. Τους αναφέρω με σειρά εμφάνισης…

Νένα Μεντή, Γιώργος Ακριτίδης, Γιώργος Ζωγράφος, Ελένη Γερασιμίδου, Λάκης Λαζόπουλος, Παύλος Κοντογιαννίδης. Δήμητρα Χατούπη, Δημήτρης Κολοβός, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Γιάννης Βούρος, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Αλίκη Αλεξανδράκη. Θέμης Μπαζάκα, Γιάννης Μποσταντόγλου (Μποστ), Άννα Χατζησοφιά

Μέχρι το 1987…

Κώστας Μπάσης, Πάνος Σκουρολιάκος, Γιάννης Κακλέας, Θοδωρής Γκόνης, Μαρία Κανελοπούλου, Άννα Κοκκίνου, Μιχάλης Αεράκης, Νίκος Γαλιάτσος, Ιωάννα Γκαβάκου, Μανώλης Μπαλής, Ρίκα Βαγιάννη, Σπύρος Παπαδόπουλος, Τάκης Βαμβακίδης, Κώστας Αρζόγλου, Στέλιος Μάινας, Σοφία Ολυμπίου, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Ελένη Φιλιππά

Το 1988 είναι μια καθοριστική χρονιά. Ανεβαίνει η Ηλέκτρα. Από τότε μέχρι το 2001…

Λυδία Κονιόρδου, Δημήτρης Οικονόμου, Τατιάνα Παπαμόσχου, Μελίνα Βαμβακά, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Μιχάλης Ρέππας, Θανάσης Παπαθανασίου, Σταμάτης Φασουλής, Γεράσιμος Γεννατάς, Νατάσσα Μανίσαλη, Ρήγας Αξελός, Ανέζα Παπαδοπούλου, Νίκος Αρβανίτης, Δημήτρης Γεωργαλάς, Αντώνης Λουδάρος, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Ευαγγελία Μουμούρη, Θάλεια Προκοπίου, Κωνσταντίνα Τάκαλου

Τα ονόματα…

Εκτός από τα πρώτα ονόματα υπάρχουν και πολλοί άλλοι άνθρωποι που ασχολήθηκαν σταθερά με το θέατρο ή την τηλεόραση…

Θεόδωρος Ντόβας, Κώστας Τσουβαράς, Σεραφείμ Ντίνας, Μανλωλης Πουλιάσης, Θάνος Κανέλλης, Αννίτα Γαβριήλ, Κατερίνα Λιναρδή, Καίτη Τριανταφύλλου, Μαρία Αναστασίου, Τζίνα Δράκου, Άντα ΧριστίδουΓιώργος Βερτσώνης, Κούρια Σουβλή, Δημήτρης Πετράτος, Μανωλης Πουλιάκης, Κίμων Ρηγόπουλος, Δημήτρης Σειτάνης, Αργύρης Βολιώτης, Πέρη Παραβού, Γιώργος Χονδρολιάς, Ανδρέας Μαυρογάνης, Βασίλης Κουρής, Γιάννης Θωμάς, Ασπασία Τζιτζικάκη, Κώστας Αθανασόπουλος, Κάιτη Μανωλιδάκη, Σταύρος Μέρμηγκας, Ντίνα Αβαλιανού, Μαίρη Χηναρη, Ντίνος Κωνσταντόπουλος, Παύλος Ορκόπουλος, Ευγενία Αποστόλου, Μανωλης Μαυροματάκης, Νίκος Αλεξίου, Μλινα Χριστοφορίδου, Ηλέκτρα Γεννατά, Βαρβάρα Λαζαρίδου, Γεωργία Καλέγρη, Κίμων Ρηγόπουλος, Δημήτρξς Φραγκιόγλου, Γιώργος Ψυχογιός, Εμμανουέλα Αλεξίου, Ανδρέας Τσάτσαρης, Δημήτρης Δακτύλας, Τζένη Σκαρλάτου, Τζούλη Σούμα, Νλικος Σταυρακούδης, Θανάσης Σαράντος, Αντώνης Μπαρμπούνης, Μιχάλης Έλληνας, Θοδωρής Προκοπίου, Κώστας Μπακιρόπουλος, Μαίρη Σαουσοπούλου