«Ένας δρόμος, μια ιστορία»: Ταξίδι στο παρελθόν της Ελασσόνας με τον Ανδρέα Γκανάτσιο

Πόσα γνωρίζουμε πραγματικά για τους δρόμους της πόλης μας; Κάθε δρόμος που περπατάμε καθημερινά κρύβει πίσω του μνήμες, ονόματα και στιγμές που διαμόρφωσαν την ταυτότητα του τόπου μας.

Σήμερα, φιλοξενούμε στη σελίδα μας την έναρξη μιας νέας προσπάθειας με τίτλο «Ένας δρόμος, μια ιστορία», μέσα από τη ματιά του Ανδρέα Γκανάτσιου.

Με σπάνιο φωτογραφικό υλικό που ζωντανεύει την αρχιτεκτονική και τους ανθρώπους μιας άλλης εποχής—από το παλιό πέτρινο γεφύρι μέχρι τα αρχοντικά μακεδονικού ρυθμού—το αφιέρωμα αυτό αποτελεί μια ζωντανή πρόσκληση σε όλους τους αναγνώστες να μοιραστούν τις δικές τους αναμνήσεις.

«Ένας δρόμος, μια ιστορία»_001_Ελασσόνα_6ης Οκτωβρίου: Του Ανδρέα Γκανάτσιου

“Σήμερα εγκαινιάζουμε μια ακόμα νέα στήλη με όνομα «Ένας δρόμος, μια ιστορία», για να μάθουμε τόσο τους δρόμους μας όσο και τις όποιες ιστορίες τους, αρχίζοντας από την Ελασσόνα και τον δρόμο που μπαίνει στην πόλη από τον οδικό άξονα Κοζάνης – Κατερίνης.

Το όνομα του ο δρόμος το πήρε από την ιστορική επέτειο της 6ης Οκτωβρίου 1912 και τους Βαλκανικούς Πολέμους, πράγματα γνωστά (στα οποία φυσικά θα επανέλθουμε όταν θα πλησιάζει ο ανάλογος καιρός του χρόνου).

Τα χαρακτηριστικά αυτού του δρόμου είναι τουλάχιστον δύο: αφενός ότι μπαίνοντας στην πόλη βλέπεις πάνω δεξιά το μοναστήρι της Παναγίας Ολυμπιώτισσας και κάτω δεξιά σου το πέτρινο γεφύρι και το παλιό ωδείο (για το κτήριο αυτό θα κάνουμε ξεχωριστό αφιέρωμα) κι αφετέρου ότι (σύμφωνα με πληροφορίες) κατά τις δεκαετίες ‘60-’70 ήταν η απογευματινή βόλτα που έκαναν οι Ελασσονίτες μέχρι το κέντρο διασκέδασης «Παράδεισος» (δίπλα στο στρατόπεδο) και πίσω.

Στις φωτογραφίες βλέπουμε τον παλιό δρόμο και τους ανθρώπους που έκαναν την βόλτα τους, το κομμάτι που βλέπουμε το παλιό γεφύρι (χαρακτηριστική στην παλιά ασπρόμαυρη η επιγραφή στα αγγλικά «TALK KILLS»), καθώς και τα αντίστοιχα σημεία βγαίνοντας από την πόλη. Η τελευταία παλιά κι εντυπωσιακή φωτογραφία μάς δείχνει (από το ύψος του Δημαρχείου) τον δρόμο σε όλη του την παλιά ανάπτυξη κι αν προσέξετε θα δείτε στη δεξιά πλευρά, πίσω από το οδοντιατρείο του Μαντάρα, τα τότε αρχοντικά σε μακεδονικό ρυθμό.

Εννοείται ότι κάθε παρατήρηση – επεξήγηση – ερώτηση – ανάμνηση – φωτογραφία από καταστήματα – σπίτια – ανθρώπους – γεγονότα κι ότι άλλο, είναι όλα καλοδεχούμενα κι απαραίτητα”.