ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Εγκαινιάζεται η έκθεση «Memento Sedere» στη Λάρισα – Μαμάκος: «Μας καλεί να αναλογιστούμε πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος» (φώτο – βίντεο)
Λίγες ώρες πριν ανοίξει τις πύλες της στο κοινό, η έκθεση σύγχρονης τέχνης «Memento Sedere» συστήθηκε επίσημα στη Λάρισα, μέσα από συνέντευξη τύπου που παραχωρήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας. Πρόκειται για μια εικαστική πρόταση με ελεύθερη είσοδο, η οποία εγκαινιάζεται αύριο, Σάββατο 31 Ιανουαρίου, στις 19:00, και εγκαινιάζει παράλληλα έναν νέο κύκλο εκθέσεων με επίκεντρο δημιουργούς του τόπου. Τρεις Λαρισαίοι εικαστικοί –η Ελένη Καλαμπαλίκη, ο Γιάννης Πέτρου και η Θεοδώρα Τσιάτσιου– συνομιλούν μέσα από έργα που πραγματεύονται τη μνήμη, τον χρόνο, τη φθορά και την ανθρώπινη ανάγκη για παύση και αναστοχασμό, υπό την επιμέλεια της Νικολέτας Τζάνη.
To παρών έδωσε ο Δήμαρχος Λαρισαίων, Θανάσης Μαμάκος, αναφέροντας τα εξής: «Σας καλωσορίζω στη σημερινή μας συνέντευξη τύπου για την έκθεση που εγκαινιάζεται αύριο Σάββατο με τίτλο «Memento Sedere», η οποία ουσιαστικά ανοίγει την αυλαία μιας σειράς εκθέσεων που έχουν προγραμματιστεί για το επόμενο διάστημα, με επίκεντρο δημιουργούς του τόπου μας. Τρεις Λαρισαίοι εικαστικοί λοιπόν, η Ελένη Καλαμπαλίκη, ο Γιάννης Πέτρου και η Θεοδώρα Τσιάτσιου, που ζουν και δραστηριοποιούνται στη Λάρισα, δοκιμάζονται και δοκιμάζουν το κοινό σε μια ιδιαίτερη διαδικασία διαλόγου.
Η κυρία Τζάνη, επιμελήτρια της έκθεσης αυτής, είναι εδώ για να μιλήσει πιο διεξοδικά για το νέο εγχείρημα της πινακοθήκης μας, όπως και οι υπόλοιποι που θα πάρουν τον λόγο: η κυρία Χειμαδρίτου, ο κύριος Παπανικολάου και βεβαίως οι εικαστικοί που εκθέτουν τα έργα τους. Η έκθεση αυτή λοιπόν, με κεντρικό θεματικό πυρήνα τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για μια στάση, για μια παύση, κόντρα στους φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας υπό τους οποίους ζούμε και λειτουργούμε σήμερα, μας καλεί να αναλογιστούμε το πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος, πόσο γρήγορα περνά, πώς μέσα σε δευτερόλεπτα ανατρέπονται ζωές ολόκληρες. Το ζήσαμε αυτό με τον πιο τραγικό τρόπο τις προηγούμενες ημέρες… να σκεφτούμε πώς αξιοποιούμε τον χρόνο για να γινόμαστε καλύτεροι για τους εαυτούς μας, αλλά κυρίως για τους γύρω μας.
Πιο γνωστικοί λοιπόν: η δημοτική μας πινακοθήκη, μέσα στους πολλαπλούς ρόλους που επιτελεί για την ανάδειξη του πολιτιστικού μας πλούτου και την αλληλεπίδραση με το κοινό, ανοίγει δρόμους γνώσης αλλά και δρόμους επαναπροσδιορισμού των ορίων της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Να ευχαριστήσω θερμά την καλλιτεχνική μας επιτροπή στο πρόσωπο του προέδρου, του Χρήστου Παπανικολάου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή οραματίστηκε αυτή την έκθεση και σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της καλλιτεχνικής επιτροπής, την αντιπρόεδρο της πινακοθήκης μας και με τους υπηρεσιακούς και την επιμελήτρια και τα στελέχη, τα διοικητικά, κατορθώσαμε να έρθουμε σε μια αγαστή συνεργασία και με τους εικαστικούς και να κάνουμε αυτό το αποτέλεσμα που θα απολαύσουμε εμείς σήμερα και το κοινό αύριο.
Να ευχαριστήσω θερμά την επιμελήτρια της έκθεσης, τη Νικολέτα Τζάνη, καθώς και όλο το προσωπικό για την προσήλωση στο έργο και τους στόχους της πινακοθήκης μας. Να θυμίσω ότι η πινακοθήκη μας, το μουσείο μας, αποτελεί έναν κορυφαίο θεσμό πολιτισμού όχι μόνο για την πόλη, όχι μόνο για τη χώρα μας.
Έχει διεθνή εμβέλεια και νομίζω ότι το να μπορέσουμε να δώσουμε χώρο και βήμα σε δημιουργούς του τόπου μας αποτελεί όχι απλά υποχρέωση μας, άλλα κάτι πολύ παραπάνω από μια νέα έκθεση, γι’ αυτό και θέλουμε αυτό να αποτελέσει έναν κύκλο εκδηλώσεων με καλλιτέχνες και δημιουργούς του τόπου μας. Και νομίζω ότι το αποτέλεσμα που θα απολαύσουμε αρχής γενομένης αύριο θα είναι κάτι εξαιρετικό και θα αποτελεί προϊον πολύ καλών εξελίξεων και για τη συνέχεια του χρόνου».
Σειρά πήραν οι δημιουργοί, αρχής γενομένης της Ελένης Καλαμπαλίκη: «Πάρα πολύ περήφανη που είμαι ανάμεσα στην συγκεκριμένη παρέα, η οποία μπόρεσε να δημιουργήσει ένα θαύμα. Καταρχήν, τον Δήμαρχο που στηρίζει με τόσο εξαιρετικές πρωτοβουλίες, την πινακοθήκη που μπορεί να οραματιστεί μέσω της Καλλιτεχνικής Επιτροπής τέτοιου είδους εγχειρήματα, τους καλλιτέχνες οι οποίοι είναι ικανοί να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν τέτοιου είδους εικαστικές αποτυπώσεις.
Η ειδική μου εργασία είναι δισδιάστατη, είναι ζωγραφική, υπάρχει η μορφή της καρέκλας ως σημείο αναστοχασμού και ανασυγκρότησης, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό σήμερα και πάντα υπάρχει το στοιχείο της μνήμης μέσα από την αποτύπωση της ανθρώπινης παρουσίας, η οποία ανασυγκροτείται και αναδημιουργείται, κάτι πάρα πολύ σημαντικό, γι’ αυτό και οι διαστάσεις των έργων μου είναι τόσο μεγάλες.
Με πολλή χαρά περιμένουμε όλο το κοινό της Λάρισας να έρθει αύριο εδώ και να επικοινωνήσει μαζί μας, γιατί ουσιαστικά αυτού του είδους τα εγχειρήματα και η τέχνη έχουν ως απώτερο σκοπό την επικοινωνία».
Ακολούθως, η Θεοδώρα Τσιάτσιου: «Καλημέρα και από μένα. Θα ήθελα αρχικά να μιλήσω πρώτα για τη δουλειά μου. Η εικαστική ενότητα που παρουσιάζω εξετάζει πώς το σύγχρονο άτομο στέκεται και τοποθετείται μέσα στον κόσμο που διαμορφώνει. Κεντρικός άξονας είναι η καρέκλα, ένα καθημερινό αντικείμενο που αποδομείται και μετατρέπεται σε πεδίο έντασης, φθοράς και μνήμης, όχι ως ανάπαυση αλλά ως χώρος κατοίκησης της εμπειρίας. Το σώμα απουσιάζει ως ενιαία μορφή και υπονοείται μέσα από ίχνη, παραμορφώσεις και τραύματα της ύλης. Πρόκειται για δομές που δεν αφηγούνται ιστορίες, αλλά τον άνθρωπο που θα τις ενεργοποιήσει.
Ο θεατής καλείται να τοποθετήσει τον εαυτό του μέσα σε αυτές τις δομές, και αυτή είναι η πρόταση και η πρόσκληση που κάνω στους θεατές αύριο. Όταν έρθουν επισκέπτες στην έκθεση, θα ήθελα να συνομιλήσουν κάτω από αυτό το πρίσμα με τα έργα μου.
Το Memento Sedere λειτουργεί ως ευθύνη να παίρνουμε θέση μέσα στον κόσμο, όχι ως άνεση αλλά ως ρίσκο, και ως ρίσκο με ευθύνη και έκθεση. Θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τους δύο καλλιτέχνες, την κυρία Καλαμπαλίκη και τον κύριο Πέτρου, για την άψογη συνεργασία που είχαμε, για τη διαδρομή όλη αυτή που πιστεύω ότι και οι τρεις μας την απολαύσαμε, την επιμελήτρια της έκθεσης, κυρία Τζιάνη, που μέσα από όλη αυτή τη συνεργασία, χτίστηκε μία ουσιαστική σχέση.
Υπήρξε χώρος για σκέψη, αλλαγές, κατανόηση και ήταν μία διαδρομή που πραγματικά απόλαυσα. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον πρόεδρο της δημοτικής πινακοθήκης και δήμαρχο της πόλης, κύριο Θανάση Μαμάκο, καθώς και τον πρόεδρο και τα μέλη της καλλιτεχνικής επιτροπής για την πρόσκληση και τη φιλοξενία της έκθεσης. Σας ευχαριστώ».
Τέλος, ο Γιάννης Πέτρου: «Θα ήθελα κι εγώ να ευχαριστήσω από την πλευρά μου τη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας και τον Πρόεδρο της Καλλιτεχνικής Επιτροπής, που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία να συμμετάσχω σε αυτό το εγχείρημα. Μετά θα ήθελα να ευχαριστήσω την επιμελήτρια, η οποία μου έκανε την τιμή να μου δώσει την ευκαιρία να συνδεθώ με το πνεύμα και τη φιλοσοφία της έκθεσης.
Και στο τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τις δύο συναδέλφους, οι οποίες πραγματικά δημιούργησαν ένα πολύ ενδιαφέρον πεδίο συνομιλίας αυτούς τους τρεις μήνες που προετοιμαζόμαστε για την έκθεση. Και πραγματικά, ενώ τις γνωρίζω χρόνια, ήρθαμε πάρα πολύ κοντά, και πνευματικά αλλά και ανθρώπινα. Εγώ ένα πράγμα μόνο θέλω να πω, ότι αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός.
Την εποχή του ΑΙ, της ψηφιακής αντιμετώπισης φιλοσοφικών αλλά και ανθρώπινων προβλημάτων, εμείς ακόμα μπορούμε να δείχνουμε τη δουλειά μας, να κάνουμε χειροναξία, δηλαδή να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας, να χρησιμοποιούμε υλικά, φθαρτά και να δίνουμε προβληματισμούς και σε εσάς αλλά και σε εμάς τους ίδιους, απέναντι σε φιλοσοφικά προβλήματα, ακόμα και σε ανθρώπινα καθημερινά θέματα, τα οποία για μένα δεν πρέπει να λύνονται με ψηφιακό τρόπο, αλλά μόνο με αγάπη, με συζήτηση και με ενδιαφέρον».
Στον απόηχο της οπτικής των καλλιτεχνών, ενδιαφέρον διατηρούν τα λόγια της επιμελήτριας, Νικολέτας Τζάνη: «Καλησπέρα κι από εμένα. Η έκθεση διερευνά τη σύνδεση ανάμεσα στο κάθισμα σε οποιαδήποτε μορφή και την εικαστική υπενθύμιση της θνητότητας, το λεγόμενο Memento Mori. Από τη σύζευξη λοιπόν των δύο εννοιών προκύπτει ο ευρηματικός τίτλος στα λατινικά, «Memento Sedere».
Αξίζει να σημειωθεί εξαρχής ότι η επιμελητική πρόταση, μέσα από την οπτική της καρέκλας, δεν εστιάζει στο θάνατο ως τελικό γεγονός, αλλά στην αργή, ανεπαίσθητη παρουσία του μέσα στο καθημερινό. Μια υπενθύμιση όμως που μπορεί να πυροδοτήσει μνήμες, νέες ανάγκες, κυρίως τύψεις για ζωή με πραγματικό νόημα.
Για την εξέλιξη και υλοποίηση της θεωρητικής αυτής προσέγγισης κλήθηκαν τρεις αξιόλογοι Λαρισαίοι με πλούσιο έργο και σημαντική πορεία στον χώρο των εικαστικών τεχνών: η Ελένη Καλαμπαλίκη, ο Γιάννης Πέτρου και η Θεοδώρα Τσιάτσιου. Οι τρεις τους, μέσω τωνι κανοτήτων τους, κατάφεραν να μετασχηματίσουν το ορατό και το καθημερινό σε πεδία νοήματος, μνήμης και υπαρξιακής εμβάθυνσης. Μέσα από τη χρήση συμβολικών μοτίβων όπως το Memento Mori ή μέσα από την επανερμηνεία απλών αντικειμένων όπως το κάθισμα, αλλά και μέσα από διαφορετικές τεχνικές και στυλ, οι τρεις καλλιτέχνες κατόρθωσαν να γεφυρώσουν τη λογική με το φαντασιακό, την υλικότητα με την πνευματική διάσταση, ανακαλώντας την αίσθηση του θαυμαστού στον θεατή.
Με τη δημιουργία έργων που ανακινούν μνήμες, αναδεικνύουν τη φθορά ή υπογραμμίζουν τη διαχρονικότητα θεμελιωδών υπαρξιακών ερωτημάτων. Οι εικαστικοί διαμόρφωσαν τους χώρους εκείνους όπου ο θεατής δεν αντιμετωπίζει απλώς ένα αντικείμενο, αλλά μια πυκνότητα νοημάτων που υπερβαίνει την υλικότητα του».
Δείτε φωτογραφίες:
Newsroom onlarissa.gr / φώτο – βίντεο: Βασίλης Καραλούλης / onlarissa.gr
Ελάτε στην ομάδα μας στο viber για να ενημερώνεστε πρώτοι για τις σημαντικότερες ειδήσεις
