Το ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος

Στις 27 Ιανουαρίου 1945, με την απελευθέρωση του Άουσβιτς–Μπιρκενάου από τον Κόκκινο Στρατό, ο κόσμος ήρθε αντιμέτωπος με την αλήθεια ενός εγκλήματος που σημάδεψε ανεξίτηλα την ανθρώπινη Ιστορία. Ένα έγκλημα που αποκάλυψε μέχρι πού μπορεί να φτάσει η οργανωμένη μισαλλοδοξία όταν συναντά την κρατική ισχύ, την τεχνοκρατική ψυχρότητα και την ιδεολογική τύφλωση. Έξι εκατομμύρια άνθρωποι εξοντώθηκαν συστηματικά στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου — μεταξύ αυτών πάνω από 60.000 Έλληνες Εβραίοι.

Η Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος δεν είναι μια τυπική επέτειος. Είναι προειδοποίηση. Υπενθυμίζει ότι ο φασισμός δεν έρχεται απότομα, αλλά ωριμάζει μέσα από την κανονικοποίηση του μίσους, την ανοχή σε ρατσιστικούς υπαινιγμούς και την υποτίμηση του «Άλλου». Και υπενθυμίζει ότι η λήθη είναι συνενοχή.

Σήμερα, 81 χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μεγαλειώδη αντιφασιστική νίκη των λαών βλέπουμε ξανά την άνοδο ακροδεξιών και νεοναζιστικών ρευμάτων στην Ευρώπη και διεθνώς. Βλέπουμε απολογητές του ναζισμού να μιλούν για «αναθεώρηση» της ιστορίας, να παρουσιάζονται ως δήθεν «αντισυστημικοί» και να κρύβουν τον φανατισμό τους πίσω από δημοκρατικά περιτυλίγματα. Βλέπουμε την εργαλειοποίηση του φόβου και της φτώχειας για να χτιστούν νέα τείχη μίσους.

Στην Ευρώπη ακούγονται πάλι φωνές πολέμου. Η επαναστρατικοποίηση, η καχυποψία ανάμεσα σε κράτη και η εξοικείωση με τη ρητορική ισχύος υπονομεύουν όσα κερδήθηκαν με οδύνη μετά το 1945. Λαοί που βίωσαν την τραγωδία του πολέμου και τη φρίκη του ναζισμού βλέπουν ξανά τον κίνδυνο να αναδύεται.

Εδώ βρίσκεται το δικό μας ιστορικό καθήκον: να υψώσουμε τη φωνή της ειρήνης. Όχι ως ευχή, αλλά ως πράξη πολιτική, ηθική και δημοκρατική. Γιατί κανένας ευρωπαϊκός λαός δεν έχει τίποτε να κερδίσει από την επιστροφή στους ανταγωνισμούς, στους εξοπλισμούς και στην ιδεολογία της σύγκρουσης. Οι λαοί πρέπει να ζήσουν ειρηνικά — για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά η κόλαση του Ολοκαυτώματος.

Ο αντιφασισμός δεν είναι επέτειος: είναι καθημερινή πράξη υπεράσπισης της Δημοκρατίας.
Ο αντισημιτισμός δεν είναι «άποψη»: είναι έγκλημα στη συλλογική μνήμη.
Η μισαλλοδοξία δεν είναι «διαφορετικότητα»: είναι απειλή για όλους.

Τιμούμε τα θύματα του Ολοκαυτώματος — ανάμεσά τους τους 60.000 Έλληνες Εβραίους που χάθηκαν και τους 235 Λαρισαίους Εβραίους που δεν γύρισαν ποτέ.

Δεσμευόμαστε ότι δεν θα επιτρέψουμε στον φασισμό να σηκώσει ξανά κεφάλι.

Η μνήμη είναι όπλο.
Η λήθη είναι συνενοχή.
Ο αγώνας είναι καθήκον.
Η ειρήνη είναι υποχρέωση.