Λάρισα: Με λαμπρότητα η κοπή πίτας του Θεσσαλικού Θεάτρου – Μαμάκος: «Η φετινή χρονιά σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό της πόλης» (φώτο – βίντεο)

Σε μία πολύ όμορφη εκδήλωση και παρουσία πλήθους τοπικών φορέων πραγματοποιήθηκε στον Μύλο του Παππά η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Θεσσαλικού Θεάτρου στη χρονιά συμπλήρωσης μισού αιώνα από την ίδρυση του.

Δε θα μπορούσε λοιπόν να απουσιάζει η τοποθέτηση της νέα προέδρου, Ελένης Σιαματά – Μπούτλα, η οποία έτυχε να κερδίσει και το ένα από τα τέσσερα φλουριά: «Να ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία σε όλους. Να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο Λαρισαίων για την τιμή που μου έκανε να με επιλέξει ως πρόεδρο του Θεσσαλικού Θεάτρου. Να ευχαριστήσω τον κ. Τζατζάκη, απερχόμενο πρόεδρο για τη συμβολή και το έργο του αυτά τα δύο χρόνια. Παραλαμβάνοντας το τιμόνι θέλω και εγώ να φανώ αντάξια των προσδοκιών τους. Κομβική χρονιά η φετινή, γιατί συμπληρώνονται 50 χρόνια από το έτος τις ίδρυσης».

Το παρών έδωσε και ο Δήμαρχος Λαρισαίων, Θανάσης Μαμάκος, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Με μεγάλη χαρά βρισκόμαστε στην κοπή πίτας του Θεσσαλικού Θεάτρου σε μία κομβική στιγμή γιατί φέτος συμπληρώνονται τα 50 χρόνια από την ίδρυση του. Ένας μεγάλος κύκλος δράσεων βρίσκεται σε εξέλιξη και με τις δράσεις που έχουν προγραμματιστεί, αλλά και με μία σειρά άλλων που έχουν να κάνουν με εκθέσεις, σεμινάρια κλπ που θα αποτελέσουν σημεία αναφοράς για αυτή την κομβική επέτειο του μισού αιώνα. Νομίζω ότι με την αλλαγή που έγινε στο θέμα της προέδρου αποδεικνύουμε έμπρακτα ότι η διοίκηση έχει συνέχεια. Να ευχηθώ καλή χρονιά, υγεία και δύναμη στις οικογένειες όλων. Νομίζω ότι η φετινή χρονιά θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό της πόλης μας».

Εκεί και η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Ευαγγελία Λιακούλη, με τον αν μη τι άλλο όμορφο, αλλά και ουσιαστικό λόγο της: «Για να έχουμε στο 2026 το δίκαιο του εγώ, το οποίο δεν σέβεται ούτε τους διεθνείς κανόνες, που εμείς νομίζαμε οι ανόητοι ότι τους κατακτήσαμε και εμπεδώσαμε. Λέγαμε ότι εμπεδώσαμε και τη δημοκρατία, ε; Φανταστείτε. Μεγάλη φράση του Τσάτσου.

Τέλος πάντων, μαθητές καλοί δεν ήμασταν, αλλά αν σταματήσει το θέατρο να διδάσκει, σημαίνει ότι δεν υπάρχει και ελπίδα να γίνουμε. Υπό αυτή την έννοια, το μεγάλο σχολείο του θεάτρου, μόνο σε αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους που έδωσαν την ψυχή τους, η οποία δεν έχει μια άλλη έκταση και ένα άλλο βάθος. Και το μυαλό τους μπορεί να είναι πολύ πιο ελεύθερο από το δικό μας. Έτσι, κάθε φορά που σχετίζομαι με τους ανθρώπους, είτε είναι επαγγελματίες στο θέατρο είτε είναι ερασιτέχνες, με μαγεύει αυτό το ότι έχουν μια έκταση και στη ματιά και στην ψυχή και στο μυαλό.Το χρειαζόμαστε αυτό. Χρειαζόμαστε να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Έχουμε αποτύχει σε πάρα πολλά πράγματα.

Η ανθρωπότητα δοκιμάζεται σκληρά. Να ανοίξεις μόνο το δελτίο ειδήσεων φτάνει για να πάρεις ψυχοφάρμακα. Και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια μας και να κάνουμε περισσότερη δουλειά σε πολλά επίπεδα. Σε ό,τι αφορά το Θεσσαλικό Θέατρο, όπως είπε και ο αγαπητός φίλος Θανάσης, δήμαρχος πια, βρίσκεται στο πιο τρυφερό μέρος της καρδιάς μας. Εγώ τις παραστάσεις του πάντοτε τις κρατάω μέσα σαν πολύτιμο, πλούσιο υλικό, το οποίο κάθε φορά το μηρυκάζω, το ξαναβγάζω, το ξαναθυμάμαι.

Θέλω να μου δίνεται η ευκαιρία να βοηθάω σε αυτό. Θέλω το Θεσσαλικό Θέατρο να ανοίξει ακόμη περισσότερο, να συνεργαστεί και με ερασιτεχνικά σχήματα τα οποία γνώρισα από κοντά μέσα από τη δουλειά μου και είναι εξαιρετικά και έχουν τεράστιες δυνατότητες. Βλέπω εκεί πάνω, δεν μπορώ να μην πω για το θεατρικό εργαστήρι του Δήμου Κιλελέρ, είναι και η γενέτειρα μου αυτή, ε;

Με αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους, τον Άκη Μητσούλη, όπως και την Κυριακή Σπανού, την οποία βλέπω και αγαπώ, όπως όλους τους ανθρώπους που υπηρέτησαν το χώρο με πολλή αγάπη. Είμαστε δίπλα και μαζί. Αν είμαστε κάπου χρήσιμοι και εμείς, να ξέρετε ότι θα δώσουμε την χαρά μας, τη ψυχή μας, τη δύναμη μας για να συνεισφέρουμε σε αυτό το κομμάτι της πόλης που πρέπει να το κρατήσουμε ζωντανό».

Δείτε φωτογραφίες:

Newsroom onlarissa.gr / φώτο – βίντεο: Γιάννης Μυλωνάς / onlarissa.gr