«Ο αθόρυβος ρόλος της Νοσηλευτικής στο σύστημα υγείας»

Όταν γίνεται λόγος για το σύστημα υγείας, η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται συνήθως στους γιατρούς, στις διαγνώσεις και στις ιατρικές πράξεις. Πρόκειται, χωρίς αμφιβολία, για έναν καθοριστικό και αναντικατάστατο ρόλο. Ωστόσο, η υγεία δεν εξαντλείται εκεί. Στην καθημερινότητα των νοσοκομείων και των δομών φροντίδας, υπάρχει ένας ρόλος λιγότερο ορατός αλλά εξίσου ουσιαστικός: αυτός της Νοσηλευτικής.

Οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες αποτελούν τον σταθερό σύνδεσμο ανάμεσα στον ασθενή και το σύστημα υγείας. Είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται διαρκώς δίπλα στον ασθενή, παρακολουθούν την πορεία του, φροντίζουν για τις βασικές του ανάγκες και συχνά γίνονται το πρώτο πρόσωπο εμπιστοσύνης σε στιγμές αγωνίας. Η Νοσηλευτική δεν αφορά μόνο τεχνικές γνώσεις και διαδικασίες, αφορά την ανθρώπινη φροντίδα, την επικοινωνία και την αξιοπρέπεια.

Παρά τη σημασία του επαγγέλματος, στη συλλογική συνείδηση εξακολουθούν να υπάρχουν στερεότυπα που το υποβαθμίζουν. Η Νοσηλευτική συχνά αντιμετωπίζεται ως «βοηθητικός» ρόλος, ως συμπλήρωμα της ιατρικής πράξης, και όχι ως αυτόνομη επιστημονική και επαγγελματική ιδιότητα. Αυτή η αντίληψη δεν αδικεί μόνο τους επαγγελματίες του χώρου, αλλά και τους ίδιους τους ασθενείς, καθώς υποτιμά μια κρίσιμη διάσταση της φροντίδας υγείας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η οπτική της νέας γενιάς που επιλέγει να σπουδάσει Νοσηλευτική. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες έρχονται από νωρίς σε επαφή με την πραγματικότητα των δομών υγείας και αντιλαμβάνονται στην πράξη πόσο απαιτητικός και υπεύθυνος είναι αυτός ο ρόλος. Μαθαίνουν ότι η υγεία δεν είναι μόνο θεραπεία, αλλά και παρουσία, στήριξη και καθημερινή φροντίδα. Παράλληλα, γίνονται μάρτυρες των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το δημόσιο σύστημα υγείας και της ανάγκης για επαρκή στελέχωση και ουσιαστική αναγνώριση του νοσηλευτικού έργου.

Σε μια εποχή που το Εθνικό Σύστημα Υγείας δοκιμάζεται, η συζήτηση για τη Νοσηλευτική αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η αναβάθμιση της ποιότητας της υγείας περνά και μέσα από την ενίσχυση και την κοινωνική αναγνώριση του νοσηλευτικού επαγγέλματος. Η υγεία είναι συλλογική υπόθεση και απαιτεί σεβασμό σε όλους όσοι την υπηρετούν καθημερινά, συχνά αθόρυβα αλλά ουσιαστικά.

Ίσως, τελικά, ήρθε η στιγμή να επαναπροσδιορίσουμε τι εννοούμε όταν μιλάμε για φροντίδα υγείας και να αναγνωρίσουμε ότι χωρίς τη Νοσηλευτική, το σύστημα απλώς δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Ράντου Γεωργία – Φοιτήτρια Νοσηλευτικής, Λάρισα