Ολοένα και λιγότερα παιδιά λένε τα κάλαντα – Ένα έθιμο που σβήνει με τον χρόνο

ισθητά μειωμένος είναι τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των παιδιών που βγαίνουν στους δρόμους του Βόλου για να πουν τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, ένα φαινόμενο που καταγράφεται αντίστοιχα και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Το παραδοσιακό έθιμο, που για δεκαετίες αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της παραμονής των Χριστουγέννων, φαίνεται πλέον να φθίνει, αλλάζοντας την εικόνα και τον ήχο των γιορτινών ημερών.

Κάτοικοι της πόλης σημειώνουν ότι οι παιδικές φωνές στις γειτονιές έχουν μειωθεί αισθητά, με τα κουδουνίσματα των τριγώνων να ακούγονται ολοένα και πιο σπάνια. Οι λόγοι είναι πολλοί: οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, η αυξημένη ανασφάλεια των γονέων, η ενασχόληση των παιδιών με την τεχνολογία, αλλά και οι διαφορετικοί ρυθμοί της σύγχρονης καθημερινότητας.

Το έθιμο των καλάντων έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική παράδοση. Η λέξη «κάλαντα» προέρχεται από τις λατινικές calendae, τις πρώτες ημέρες κάθε μήνα στη Ρωμαϊκή εποχή. Στον ελλαδικό χώρο, τα κάλαντα συνδέθηκαν με τις μεγάλες χριστιανικές γιορτές και ιδιαίτερα με τα Χριστούγεννα, αποτελώντας έναν τρόπο αγγελίας της Γέννησης του Χριστού και μεταφοράς ευχών για υγεία, καλοτυχία και ευημερία. Τα παιδιά, κρατώντας τρίγωνα ή άλλα αυτοσχέδια όργανα, περιόδευαν στα σπίτια, ανταλλάσσοντας ευχές με κεράσματα ή μικρά χρηματικά δώρα.

Παρά τη φθίνουσα παρουσία τους, πολλοί υποστηρίζουν ότι τα κάλαντα εξακολουθούν να έχουν έντονη συμβολική αξία, καθώς μεταφέρουν στοιχεία συλλογικότητας, επικοινωνίας και επαφής μεταξύ των ανθρώπων. Σε ορισμένες γειτονιές και σχολεία, γίνονται προσπάθειες αναβίωσης του εθίμου, ώστε οι νεότερες γενιές να γνωρίσουν και να διατηρήσουν αυτή την παράδοση.

Ωστόσο, η εικόνα στον Βόλο παραμένει ενδεικτική μιας γενικότερης αλλαγής: οι γιορτές συνεχίζουν να έρχονται, αλλά τα κάλαντα, όπως τα γνώρισαν οι παλαιότεροι, ακούγονται πλέον όλο και πιο σπάνια.

Πηγή: thenewspaper.gr