Η απορρύθμιση της … απορρύθμισης

Σε λίγες ημέρες αναλαμβάνουν και επίσημα οι νέες δημοτικές αρχές, που προέκυψαν από τις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ευχή όλων να πετύχουν στο έργο τους, για το καλό των τοπικών κοινωνιών.

Ζητούμενο η προσαρμογή τους στο νέο πολιτικό περιβάλλον, που προέκυψε από  τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ( η κυβερνητική πολιτική πάντοτε επηρεάζει τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης), αλλά και η αφομοίωση των νέων δεδομένων που δημιούργησε στο χώρο αυτό η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της νέας Κυβέρνησης, που προσπάθησε να επιλύσει το πρόβλημα της «κυβερνησιμότητας» των δήμων,  με κριτήρια όμως εντελώς διαφορετικά από αυτά με τα οποία κλήθηκαν να ψηφίσουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές οι πολίτες.

Η απορρύθμιση που εισήγαγε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ο «Κλεισθένης» αντιμετωπίστηκε με  απορρύθμιση της δημοκρατικής έκφρασης των πολιτών, με ρυθμίσεις που οδηγούν σε «δοτά» όργανα και μεταφορά αρμοδιοτήτων, που μπορεί να λύνουν τα χέρια των εκλεγμένων δημάρχων, αλλά την ίδια στιγμή υποβαθμίζουν το ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου, δημιουργούν τεχνητές πλειοψηφίες και στην ουσία, γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τη θέληση των πολιτών.

Σε ορισμένες δε περιπτώσεις, όπως στη διαδικασία ψήφισης και καταψήφισης του Προϋπολογισμού, η νομοθετική προσέγγιση της νέας Κυβέρνησης είναι του τύπου «απαγορεύεται η διαφωνία», καθώς πλέον η καταψήφιση του προϋπολογισμού δεν μπορεί να είναι «μερική» αλλά απαιτείται ολοκληρωμένη εισήγηση … βασισμένη στα στοιχεία των οικονομικών υπηρεσιών του Δήμου (!) , που οδηγεί ουσιαστικά – με τη συμβολή και της σχετικής νομοθετικής ασάφειας – στην ακύρωση της αρνητικής ψήφου.

Άλλες περιπτώσεις προκαλούν δικαιολογημένες απορίες για την αναγκαιότητα νομοθέτησης τους, όπως για παράδειγμα η αλλαγή της αρμοδιότητας της Οικονομικής Επιτροπής για τον εξώδικο συμβιβασμό. Μέχρι σήμερα, για ποσά μέχρι 30.000€ αρμόδια ήταν η οικονομική επιτροπή ενώ για μεγαλύτερα, το Δημοτικό Συμβούλιο. Με το νόμο της Κυβέρνησης της Ν.Δ., η αρμοδιότητα της οικονομικής επιτροπής – που συγκροτείται πλέον όχι αναλογικά, αλλά με δοτή πλειοψηφία της παράταξης του εκλεγμένου Δημάρχου- ανέρχεται στις 60.000€. Στην πράξη θα φανεί αν ο πραγματικός στόχος της ρύθμισης είναι αυτός που μπορεί κάποιος να φανταστεί…

Αντίστοιχο πρόβλημα θα υπάρχει και με τη δυνατότητα αναθέσεων που προβλέπεται για την οικονομική επιτροπή, η οποία με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς της, μετατρέπεται σε ένα όργανο, που επιβάλλεται στο Δημοτικό Συμβούλιο (!), σε θέματα που δεν θα έπρεπε.

Η εικόνα που δημιουργείται ( μένει να τη δούμε και στην πράξη) είναι μιας πολύ πρόχειρης προσπάθειας να αντιμετωπιστεί η απορρύθμιση που δημιουργούσε ο «Κλεισθένης» (και για την οποία πολλές φορές γράψαμε) , με μια επιπλέον απορρύθμιση βασικών λειτουργιών της Αυτοδιοίκησης.

Μπορεί δύο αρνήσεις να ισοδυναμούν με μια κατάφαση αλλά στην προκειμένη περίπτωση , δύο απορρυθμίσεις ισοδυναμούν με πρόβλημα δημοκρατίας, που ξεπερνά κατά πολύ το φόβο για ακυβερνησία των Δήμων.

Η σίγουρη απάντηση στα προβλήματα δημοκρατικής αντιπροσώπευσης μπορεί να δοθεί μέσα από συνεργασίες, που θα οδηγήσουν σε ουσιαστικές δημοτικές πλειοψηφίες.

Μένει να φανεί στην πράξη, αν η «συνεργασία», η «συνέργεια» και η «συναπόφαση», που χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον στην προεκλογική περίοδο, ήταν λέξεις με πραγματικό νόημα ή απλά, λέξεις της … ανάγκης.

ΥΓ.

Αν εξαιρέσει κάποιος τη συζήτηση στη Βουλή και τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν από μέρος της αντιπολίτευσης, προξενεί εντύπωση η σιωπή των ανθρώπων της Αυτοδιοίκησης (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), για τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Και ειδικά όσων είχαν στηρίξει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον «Κλεισθένη»… Ίσως να φταίει το καλοκαίρι…  Ίσως τα «καλά και συμφέροντα»….

Βασίλης Ραούλης