Η νέα ημέρα στην Ισπανία

Δημοσιεύθηκε στις: 7 Ιουνίου 2018, 08:55

Ο σοσιαλιστής PedroSanchez ορκίστηκε πρωθυπουργός της Ισπανίας, ύστερα από την υπερψήφιση πρότασης δυσπιστίας στην κεντροδεξιά κυβέρνηση του MarianoRajoy.

Αξιοσημείωτο είναι ότι κανένας δεν ήταν σε θέση να προβλέψει την τροπή που πήραν τα γεγονότα τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Ύστερα από ετυμηγορία του Ισπανικού Εθνικού Δικαστηρίου, το Λαϊκό Κόμμα (PartidoPopular – PP) υποχρεώθηκε να πληρώσει πρόστιμο σχεδόν 300.000€ καθώς και καταδικάστηκαν 29 κατηγορούμενοι-οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος, αθροιστικά, σε 351 χρόνια φυλάκισης, για εμπλοκή στο σκάνδαλο διαφθοράς, το μεγαλύτερο στη σύγχρονη ιστορία.

Οι σοσιαλιστές όμως, δεν κέρδισαν την εξουσία επειδή κατάφεραν να πείσουν, αλλά επειδή η προηγούμενη, πλέον, κυβέρνηση έδειξε μια παντελή ανικανότητα να αντιμετωπίσει ζητήματα και πρακτικές διαφθοράς. Ο PedroSanchez συγκεκριμένα, παρότι είναι ο αρχηγός των σοσιαλιστών από το 2014, με μια μικρή διακοπή, έχει αναλωθεί περισσότερο στο να αντιμετωπίσει τους πόλους εντός του κόμματός του παρά να ασκήσει αντιπολίτευση.

Είναι όμως και ένας πολιτικός, που στα δύσκολα βγήκε κερδισμένος. Το 2016 ύστερα από μια διαφοροποίηση του κόμματος του σε μια ψηφοφορία παραιτήθηκε από τη θέση του. Μερικούς μήνες αργότερα ήταν ανάμεσα στους υποψήφιους διεκδικητές για την θέση του Γενικού Γραμματέα, και προς έκπληξη πολλών κατάφερε και νίκησε το φαβορί, SusanaDiaz, εξασφαλίζοντας εκ νέου την αρχηγία.

Στα θέματα κυβερνητικής πολιτικής, ο πρώτος κυβερνητικός στόχος του Sanchez θα είναι ο αυτονόητος. Η πάταξη της διαφθοράς. Το ίδιο το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει εμπλακεί σε μια υπόθεση διαφθοράς στην Ανδαλουσία. Έτσι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα για εξέχοντα στελέχη των σοσιαλιστώνακόμα και να φυλακιστούν. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα πρέπει να αποδείξει ότι δεν έχει καθόλου ανοχή στη διαφθορά, ακόμη και όταν αυτή αφορά τα δικά του στελέχη.

Η επόμενη πολιτική που θα κυνηγήσει, υποθέτω, θα έχει να κάνει με την αγορά εργασίας. Η κυβέρνηση Rajoy έκανε μια μεταρρύθμιση του εργατικού δυναμικού το 2012, η οποία ήταν αρκετά σκληρή. Ο Sanchez όμως την έχει χαρακτηρίσει ως εξαιρετικά αυστηρή και θα είναι μια ευκαιρία να «διορθώσει» τα κακώς κείμενα της προηγούμενης κυβέρνησης.

Δεν πρέπει όμως, σε καμία περίπτωση, να θεωρούμε ότι η διακυβέρνηση της Ισπανίας θα αποδειχθεί εύκολη υπόθεση. Οι σοσιαλιστές εξακολουθούν να έχουν μόλις 84 βουλευτές στους 350.

Ένας επιπλέον σκόπελος στην προσπάθειά του, είναι το γεγονός ότι δεν είναι ο ίδιος βουλευτής, καθώς είχε παραιτηθεί το 2016 εν μέσω σκληρών διαφωνιών με το κόμμα του, και δεν μπορεί να επανέλθει μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο Sanchez είναι το συγκυβερνών κόμμα των Podemos. Μπορεί τα δύο κόμματα να τα ένωσε η μάχη κατά της κεντροδεξιάς κυβέρνησης Rajoy, ωστόσο στα υπόλοιπα ζητήματα τους χωρίζει πολιτική άβυσσος. Θα φανεί στην πορεία των πραγμάτων η δυνατότητα των δύο κομμάτων να συνυπάρξουν στην κυβέρνηση.

Αυτό όμως είναι και ο ρυθμιστικός παράγοντας. Θα αντέξει ο συνασπισμός αυτός μέχρι το 2020 που πρόκειται να πραγματοποιηθούν οι επόμενες εθνικές εκλογές ή θα καταρρεύσουν και θα οδηγηθεί η Ισπανία σε πρόωρες κάλπες; Προσωπικά εκτιμώ το δεύτερο, ωστόσο η ιστορία δίνει πάντα την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.

Μαρία Μπάτζιου
Διεθνείς Σχέσεις

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ