Απόστολος ΡάιδοςΛΑΡΙΣΑ

Από τις αυταπάτες του μνημονίου, στις αυταπάτες των απευθείας αναθέσεων…

Η δημοτική αρχή Λάρισας αφουγκραζόμενη το κύμα της εποχής, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία ενός θεματικού πάρκου για την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Λαμπρά ως εδώ. Κι αν δει κανείς τις πρώτες εικόνες από το αποτέλεσμα μίας δουλειάς μόλις μερικών μηνών, μόνον κολακευτικά σχόλια έχει να πει.

Μία επιλογή σε ένα εξαιρετικό σημείο της πόλης, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία της και μία χρονική περίοδος όπου η Λάρισα ανέκαθεν υστερούσε ως πιθανός τουριστικός προορισμός.

Έπραξε το αυτονόητο λοιπόν ο κ. Καλογιάννης και οι συν αυτώ συνεργάτες. Εμπνεύστηκαν, σχεδίασαν και εκτέλεσαν ένα σχέδιο για ένα θεματικό πάρκο που ουδεμία σχέση έχει με τις προχειρότητες του παρελθόντος, ενώ σ’ αυτό πρόσθεσαν τον παλμό της κοινωνίας, με μία σειρά εξαιρετικών εκδηλώσεων και δράσεων.

Οι καταγγελίες σύσσωμης της αντιπολίτευσης, με κοινή ανακοίνωση, για το θέμα των απευθείας αναθέσεων, εγείροντας σωρεία ζητημάτων για την επιλογή αυτή της δημοτικής αρχής, ήρθαν να λεκιάσουν για λίγο (;) τη λαμπρή αυτή προσπάθεια.

Είναι άραγε τα κίνητρά τους τόσο κοντά στα όρια της μικρότητας, όπως ισχυρίζεται η δημοτική αρχή; Θέλουν να “κοντύνουν” αυτή την εξαιρετική προσπάθεια που ξεκίνησε στο πάρκο του Αλκαζάρ τυφλωμένοι από φθόνο και υποκινούμενοι από μικροπολιτικά συμφέροντα;

Θα μπορούσε κάλλιστα κανείς να στηρίξει αυτό το επιχείρημα, εάν δεν υπήρχε αυτό το πλούσιο σε “επαναστατικού τύπου” δηλώσεις, παρελθόν, τόσο του νυν δημάρχου, όσο και κορυφαίων συνεργατών του, όταν θήτευαν στην αντιπολίτευση του δήμου.

Τότε δηλαδή που οι απευθείας αναθέσεις ξορκίζονταν ως σκοτεινά όργανα διαπλοκής για τη δημοτική αρχή Τζανακούλη, τότε που τα έργα τα έπαιρναν “πέντε εταιρείες” και τότε που ο κ. Καλογιάννης πίσω στο – όχι και τόσο μακρινό – 2012, κατηγορούσε τη δημοτική αρχή “για διασύνδεση με επιχειρηματικά συμφέροντα επικίνδυνου είδους και για αποφάσεις που λαμβάνονται από μικρή ομάδα ανθρώπων γύρω από τον δήμαρχο” (δήλωση καταγεγραμμένη στον τοπικό τύπο στις 22/11/2012).

Ιστορία θα πει κανείς όλα τα παραπάνω. Σαφώς. Ιστορία και διδαχή.

Αυτό λοιπόν που η αντιπολίτευση θέλησε να αναδείξει και που προφανώς η δημοτική αρχή αντιλήφθηκε, αλλά κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, είναι το ότι ουδείς φωνάζει “κλέφτες” τους τωρινούς για το θέμα των αναθέσεων. Θυμούμενη απλά το πρόσφατο παρελθόν των στελεχών της τωρινής “Συμπαράταξης”, στέκεται στο κοντράστ της τότε και της σημερινής συμπεριφοράς. Πώς δηλαδή από φανατικοί πολέμιοι κάθε είδους ανάθεσης, σήμερα μετεξελίχθηκαν σε υπέρμαχους της ίδιας διαδικασίας, επικαλούμενοι το νόμιμο (για το οποίο φυσικά αιωνίως η ανθρωπότητα θα κουβεντιάζει κατά πόσον σχετίζεται και με το ηθικό) .

Ο Κώστας Τζανακούλης έχοντας και το “έννομο συμφέρον” ως ο μακράν στοχοποιημένος για το ίδιο ζήτημα, θα μπορούσε απλά όλο αυτό το διάστημα να ανασύρει πλήθη δηλώσεων του νυν δημάρχου Λαρισαίων και να τις κάνει σημαίες του. Να μην πει τίποτε περισσότερο δηλαδή, παρά μόνον να υπενθυμίζει τι έλεγε ο κ. Καλογιάννης.

Δεν το έπραξε όμως, γιατί όπως έχει ειπωθεί απ’ όλους, αυτό που προέχει είναι να πετύχει το Πάρκο των Ευχών, το οποίο ας μην ξεχνάμε, ψηφίστηκε με ευρεία συναίνεση.

Με τις παραπάνω σκέψεις, έρχεται μοιραία στο μυαλό μου κι εκείνη η ιστορική δήλωση του πρωθυπουργού για τις αυταπάτες πριν και μετά το τρίτο μνημόνιο.

Κάτι τέτοιες αυταπάτες ίσως να βρήκαν μπροστά τους και στο δήμο Λαρισαίων, διαπιστώνοντας ως στερνή γνώση, πως άλλο η καρέκλα της αντιπολίτευσης και άλλο της εξουσίας.

Απόστολος Ράιδος

Ετικέτες
Διαβάστε επίσης...
Close

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο