Το σκάνδαλο Novartis ως παράγοντας εξημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ

Δημοσιεύθηκε στις: 13 Φεβρουαρίου 2018, 10:29

Μετά τις «ανώμαλες» δίδυμες εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 και του 2015, ένα από τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα είναι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα μετατραπεί επιτυχώς σε ένα νέο ΠΑΣΟΚ ή αν θα παραμείνει ένα είδος εκτενούς (και απρόβλεπτου) ΚΚΕ. Είναι προφανές πως το συμφέρον της χώρας επιτάσσει την εξημέρωση του ΣΥΡΙΖΑ και τη σταδιακή μετατροπή του σε εκπρόσωπο των πολλών συμπολιτών μας που κινούνται πολιτικά αριστερά του κέντρου.

Η ιστορία μας διδάσκει πως η ανάδειξη του σκανδάλου Novartis στην κορυφή της επικαιρότητας θα υπηρετήσει ακριβώς αυτόν τον σκοπό.

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, η ελληνική αριστερά αναγκάστηκε να προχωρήσει σε μείζονες αναθεωρήσεις: οι εξελίξεις στην Σοβιετική Ένωση και το ανατολικό μπλοκ κατέστησαν σαφές και στους πλέον δύσπιστους πως ο υπαρκτός σοσιαλισμός ήταν ένα πλήρως χρεοκοπημένο σύστημα. Χωρίς τον σοβιετικό Πολικό Αστέρα, η ελληνική αριστερά βρέθηκε σε αχαρτογεωγράφητα νερά. Εντωμεταξύ, οι αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες του ΠΑΣΟΚ είχαν αποσαρθρώσει ήδη έναν άλλο μεγάλο μύθο της αριστεράς, τη δήθεν «πραγματική» εκλογική της απήχηση πέραν του 20%.

Το σκάνδαλο Κοσκωτά έδωσε στην αριστερά μια διέξοδο: επικέντρωσε τη ρητορική της σε θέματα όπως η λειτουργία των θεσμών, η «στρεβλή» ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού και η ηθική υπόσταση των αντιπάλων της. Η αριστερά έπαψε να αποσκοπεί στην ανατροπή του καπιταλισμού (έστω και μέσω μεταρρυθμίσεων) και έθεσε ως νέο της στόχο τον εξωραϊσμό του. Με άλλα λόγια, η οξύτητα της μορφής διευκόλυνε την μετριοπάθεια του περιεχομένου. Πατώντας πάνω στο σκάνδαλο, η αριστερά πέτυχε να γεφυρώσει το εσωτερικό της χάσμα, μεταξύ «δογματικών» και «αναθεωρητών», αλλά κι εκείνο που τη χώριζε από τους «εθνικόφρονες» και τη δεξιά. Επί δέκα μήνες, υπουργοί μέλη του ΚΚΕ και της ανανεωτικής αριστεράς συγκυβερνούσαν με εκείνους της ΝΔ και αργότερα και του ΠΑΣΟΚ!

Εκείνη η παρένθεση έκλεισε άδοξα τη δεκαετία του 1990. Η αριστερά απέτυχε να γίνει «μεγάλη» και διασπάστηκε εκ νέου. Αλλά πολλά στελέχη της μετέφεραν την εμπειρία που είχαν αποκτήσει στη σημιτική διακυβέρνηση. Όλα συνέβησαν ως η μετακίνηση προς το κέντρο της ελληνικής αριστεράς λόγω σκανδάλου Κοσκωτά, να ήταν προϋπόθεση για το σημιτικό εγχείρημα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα. Η ελληνική αριστερά αγωνίζεται και πάλι να γίνει ο κύριος εκπρόσωπος της κεντροαριστεράς και άρα το «φυσιολογικό» κόμμα εξουσίας στη χώρα. Όπως το 1989, έτσι και σήμερα η αριστερά βγαίνει από μια μείζονα ιδεολογική, πολιτική και προγραμματική διάψευση , εκείνη του αντιμνημονιακού αφηγήματος. Όπως πριν τριάντα χρόνια, το σκάνδαλο Novartis μπορεί να τροφοδοτήσει τους ψηφοφόρους, τους οπαδούς, τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με την ορμή που χρειάζονται για να μετατραπούν δια παντός στο κόμμα εξουσίας του κοινωνικού κέντρου, του εξευρωπαϊσμού και της των φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων.

Του Νίκου Ράπτη – Εκπαιδευτικού

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ