Μία μέρα στα εγκαίνια

Δημοσιεύθηκε στις: 7 Απριλίου 2017, 16:03

Σήμερα ξύπνησα αμέσως και χαρούμενος.Δε θα πήγαινα στο σχολείο σήμερα.Ο μπαμπάς μου υποσχέθηκε πως θα πάμε σε μια σπουδαία εκδήλωση σήμερα το πρωί. Και ο μπαμπάς θα ξύπνησε χαρούμενος, γιατί ούτε αυτός θα πήγαινε στη δουλειά σήμερα. Βέβαια,ο μπαμπάς τον τελευταίο καιρό λείπει πολύ συχνά από τη δουλειά του,αλλά μάλλον αυτό είναι καλό, γιατί η μαμά λέει πως τώρα έχουμε πιο πολλά χρήματα. Εγώ νομίζω πως είναι καλό, γιατί ο μπαμπάς πηγαίνει συχνά σε σπουδαίες εκδηλώσεις μαζί με σπουδαίους άλλους μπαμπάδες και δεν κουράζεται πολύ στη δουλειά. Μακάρι να με έπαιρνε πάντα μαζί του και να μην κουράζομαι και εγώ στο σχολείο. Πάντως σήμερα μου το υποσχέθηκε.

Δεν αργήσαμε να φτάσουμε, γιατί το καινούριο μας αυτοκίνητο είναι γρήγορο και μεγάλο, όχι όπως εκείνο το παλιό. Όμως, ο μπαμπάς μάλλον δεν το αγαπάει όπως το παλιό, αφού λέει συνέχεια ότι σε λίγο θα το αλλάξει πάλι. Εμένα πάντως μου αρέσει. Όταν φτάσαμε, είδα πολύ κόσμο μαζεμένο. Και αυτοί φτάσανε γρήγορα και σκέφτηκα ότι θα έχουν και αυτοί καινούρια αυτοκίνητα. Άρχισα να κοιτάω τον κόσμο. Το χέρι του μπαμπά μου δεν το άφησα, αλλά το αριστερό κρατούσα, με το άλλο ο μπαμπάς χαιρετούσε άλλους χαρούμενους μπαμπάδες. Πολλοί από αυτούς, μαζί με το δικό μου μπαμπά, είχαν ξαναμαζευτεί σε αυτό το μέρος παλιότερα. Τότε όμως δεν ήταν χαρούμενοι, αλλά πολύ θυμωμένοι και φωνάζανε. Δε ξέρω γιατί, νομίζω πως ήταν θυμωμένοι γιατί αργούσαν να φτάσουν εκεί, γιατί είχαν παλιά αυτοκίνητα. Τώρα πάντως είναι όλοι χαρούμενοι. Και μάλιστα είναι και πιο καλοί τώρα, γιατί κανένας πια δεν αφήνει άλλους να φωνάζουν. Δεν υπάρχει λόγος πια να είναι κάποιος θυμωμένος.

Περιμέναμε όλοι με χαρά να έρθει ο φίλος του μπαμπά μου, ο πρωθυπουργός μας. Όσο περιμέναμε ακούγαμε και ωραία μουσική, άλλα εγώ παρατήρησα πως οι περισσότεροι κοιτούσαν τις πιατέλες με τα φαγητά που ήταν ακόμα σκεπασμένες. Και εγώ εκεί κοιτούσα, αλλά πιο πολύ τα γλυκά και το χυμό. Ο μπαμπάς μου είπε να κάνω υπομονή και πήγαμε να θαυμάσουμε τις καινούριες σήραγγες. Ο μπαμπάς μου είπε όλη την ιστορία. Μπερδεύτηκα λίγο, γιατί ένας φίλος μου μου είχε πει μια άλλη ιστορία που του είπε ο μπαμπάς του. Αλλά μάλλον ο δικός του μπαμπάς τη λέει λάθος την ιστορία. Δεν πειράζει, εγώ το φίλο μου τον αγαπώ και στο σχολείο παίζουμε αγαπημένοι. Και τον μπαμπά μου τον αγαπώ. Και τη μαμά μου.

Ο φίλος του μπαμπά μου, ο πρωθυπουργός, ήρθε μαζί με μια καλή κύρια. Φαίνεται πως την αγαπάει πολύ, γιατί την είχε πάντα δίπλα του. Όλοι χειροκρότησαν χαρούμενοι. Όχι όλοι,αλλά οι φίλοι του μπαμπά μου, όλοι. Μετά, ο πρωθυπουργός ξεκίνησε μία ωραία ομιλία και ακριβώς τότε ήταν που ξέφυγα λίγο από την προσοχή του μπαμπά μου και πήγα να ζητήσω ένα γλυκό. Ήταν νόστιμο πολύ. Έφαγα άλλο ένα.

Μετά, ο πρωθυπουργός μαζί με την κυρία που ήρθε μαζί, έκοψε με ένα ψαλίδι μια λευκή κορδέλα. Όλοι τον αγκαλιάσανε. Όχι όλοι, αλλά οι φίλοι του μπαμπά μου, όλοι. Η μουσική συνέχιζε, αλλά αυτοί που κοιτούσαν πριν τις πιατέλες άρχισαν να φεύγουν χωρίς να φάνε κάτι. Σκέφτηκα πως μπορεί να έπρεπε να προλάβουν να πάνε και σε άλλη σπουδαία εκδήλωση και να βρούνε εκεί άλλες πιατέλες. Σκέφτηκα επίσης πως είναι κρίμα να πεταχτεί τόσο φαγητό. Και τόσα γλυκά. Πήγα με τον μπαμπά μου και πήρα άλλο ένα γλυκό. Όσο το έτρωγα, ο μπαμπάς μου βγήκε φωτογραφίες με τους φίλους του και με άλλους που δεν είναι φίλοι του και δεν τους συμπαθεί καθόλου και όλο μαλώνουν. Θα μου εξηγήσει όταν μεγαλώσω, μου είπε. Με όλους βγήκε φωτογραφίες ο μπαμπάς μου, εκτός από τον πρωθυπουργό. Πάλι δεν κατάλαβα το γιατί, αφού είναι φίλοι και τον αγαπάει πιο πολύ από όλους. Θα μου εξηγήσει όταν μεγαλώσω, μου είπε.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Κοίταξα πίσω. Τί θαυμάσιο γλυκό! Η μουσική συνέχιζε να παίζει. Όλοι περάσανε τέλεια. Όχι όλοι, αλλά οι φίλοι του μπαμπά μου, όλοι. Και εγώ πέρασα τέλεια και στεναχωρήθηκα που έπρεπε να φύγουμε. Ο μπαμπάς μου υποσχέθηκε πως θα ξαναπάμε. Κάθε μέρα θέλω, του είπα. Ε όχι και κάθε μέρα, μου απάντησε. Ξέρεις πόσο ακριβά είναι τα διόδια και η βενζίνη; Πάλι δεν κατάλαβα, γιατί η μαμά μου είπε πως δεν τα πληρώνουμε εμείς τα διόδια. Θα μου εξηγήσει όταν μεγαλώσω, φαντάζομαι.

Του μαθητή Α. Τ. , 8 ετών.
Για την αντιγραφή,
Θωμάς Ρετσιάνης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ