80 χρόνια από το θάνατο της ιδρύτριας του ΔΩΛ, Ιουλίας Σάπκα

Δημοσιεύθηκε στις: 4 Δεκεμβρίου 2012, 21:00

Συμπληρώνονται φέτος ογδόντα χρόνια, ήταν 18 Ιουνίου 1932, από τη χρονιά που πέθανε η Ιουλία Σάπκα, ιδρύτρια του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας.  

Η Ιουλία Σάπκα-Λογιωτάτου γεννήθηκε το 1884 Γονείς της ήταν ο γιατρός και δήμαρχος της Λάρισας για ένα διάστημα Αχιλλέας Λογιωτάτου, εγγονός του λόγιου Ιωάννου Οικονόμου Λογιωτάτου του Λαρισαίου και η Ελένη Διαμαντοπούλου, απόγονος αγωνιστών της επαναστάσεως του 1821 από τη Λιβαδειά. Από μικρή έδειξε αγάπη και έφεση προς τη μουσική.

Σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών Στη Λάρισα εμφανίστηκε παίζοντας πιάνο το 1904, όταν σε ηλικία 20 ετών έπαιξε σε συναυλία που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του διαδόχου Κωνσταντίνου, ο οποίος είχε επισκεφθεί τη Λάρισα.    Η αγάπη της για την μουσική την οδήγησε στα 1928 να προτείνει και σε άλλες φιλόμουσες κυρίες της Λάρισας να προχωρήσουν στην ίδρυση μουσικού σχολείου.

Με τη στήριξη που  πρόσφερε ο Συνθέτης Μ. Καλομοίρης, το ωδείο εφοδιάστηκε με μουσικά όργανα και βιβλία, πρόγραμμα σπουδών και επανδρώθηκε με εκπαιδευτές. Η Διοικούσα Επιτροπή διαπιστώνοντας δυσκολίες στα οικονομικά ζήτησε τη συνδρομή του Δήμου, ο οποίος αποφάσισε να προσφέρει κάποια ετήσια επιχορήγηση για την αντιμετώπιση των δαπανών.

Καθώς η πορεία του Ωδείου ήταν ανοδική και οι μαθητές του είχαν φθάσει στους 400, πήραν την απόφαση να μετακομίσουν σε μεγαλύτερο κτίριο στο κήπο των Παλαιών Ανακτόρων, εκεί όπου σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1930, με εισήγηση του δημάρχου Μιχαήλ Σάπκα –συζύγου της Ιουλίας, το Ωδείο χαρακτηρίζεται Δημοτικό Ίδρυμα με κανονισμό λειτουργίας, διοικούμενο από Επιτροπή, η οποία θα επιλέγονταν κάθε τετραετία από το Δημοτικό Συμβούλιο και της οποίας πρόεδρος θα ήταν ο εκάστοτε Δήμαρχος.    Μέσα σε λίγα χρόνια από την  υπαγωγή του στον Δήμο, το μουσικό αυτό ίδρυμα άρχισε να δρέπει τους καρπούς του. Δυστυχώς όμως η Ιουλία Σάπκα, ο άνθρωπος που συνέλαβε πρώτος την ιδέα της ίδρυσης του Ωδείου, δεν αξιώθηκε να απολαύσει τους καρπούς των έργων της.

Στις 18 Ιουνίου 1932 πέθανε σε ηλικία 48 ετών,    Ο αιφνίδιος θάνατός της άφησε ένα μεγάλο κενό στο Ωδείο. Ευτύχησε όμως τη σκυτάλη να αναλάβει πολύ σύντομα, από τη θέση του Διοικητικού Διευθυντού του ιδρύματος, ο φαρμακοποιός Βάσος Κυλικάς, οικογενειακός φίλος της οικογένειας Σάπκα, στο φαρμακείο του οποίου ο δήμαρχος Σάπκας δέχονταν σαν γιατρός τους ασθενείς του.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΘ. ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ