Μπορεί η αγροτική παραγωγή να είναι λύση στην κρίση;

Δημοσιεύθηκε στις: 29 Απριλίου 2012, 21:55

Άρθρο της Ηρώς Διώτη*

Οι εκλογές κινούνται γύρω από μια πραγματικότητα που κατασκευάζεται από τα κόμματα του δικομματισμού και του μνημονίου για να τους βολεύει. Η πραγματικότητα αυτή γίνεται τηλεοπτική εικόνα και έχει να κάνει κυρίως με ζητήματα κατασκευασμένα, ψευδή, παραφουσκωμένα ή εντελώς διαφορετικά από ό,τι είναι στ’ αλήθεια, και αυτό γιατί πρέπει να παραπλανηθεί και να φοβηθεί ο κόσμος ενόψει εκλογών. Είναι η λεγόμενη τηλεοπτική δημοκρατία ή τηλεοπτική τρομοκρατία αν προτιμάτε.

Πίσω από αυτή την εικόνα υπάρχει η πραγματικότητα την οποία βιώνει η ελληνική κοινωνία. Φτώχια, ανεργία ανασφάλεια, φόβος, απαισιοδοξία . Είναι πολύ σκληρή, δηλαδή, για να αναλάβουν την ευθύνη της αυτοί που τη δημιούργησαν, γι’ αυτό και προσπαθούν να ξεγλιστρήσουν με άλλη θεματολογία. Όλοι, όμως, στο τέλος της μέρας μιλάνε για την ανάπτυξη που θα μας σώσει. Βέβαια δεν υπάρχει καμιά χώρα που να αναπτύχτηκε ενώ οι πολίτες είναι φτωχοί ή άνεργοι και οι μικροεπαγγελματίες αφανισμένοι από την ύφεση και τα χρέη, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους «από πάνω» να ρητορεύουν. Σε κάθε περίπτωση είναι γεγονός πως ένα ζητούμενο σε αυτόν τον τόπο, με δεδομένη την κρίση, είναι η ανάπτυξη, την οποία όλα τα κόμματα του μνημονίου την επικαλούνται και μοιράζουν σχέδια και υποσχέσεις στο όνομά της.

Τι είναι, όμως, αυτή η ανάπτυξη και πού μπορεί να στηριχτεί σε αυτή τη χώρα; Για τα κόμματα του νεοφιλελευθερισμού και του μνημονίου, αλλά και για τα κόμματα που είναι υποτίθεται αντιμνημονιακά αλλά δεν είναι καθόλου με το λαό επί της ουσίας, η ανάπτυξη σημαίνει ευημερία των αριθμών, κέρδη των τραπεζών και των επενδυτών και ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών, των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, της δημόσιας γης, των φυσικών πόρων. Όλα αυτά, δηλαδή, που θα μπορούσαν να είναι άξονας ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας ιδιωτικοποιούνται και ξεπουλιούνται σε μεγαλοεπενδυτές έλληνες και ξένους με πολύ γρήγορες διαδικασίες, οι οποίες έγιναν και νόμος με το όνομα «φαστ τρακ».

Μέσα σε αυτό το σκοτεινό τοπίο, μάλλον σκοτεινό είναι και το μέλλον του πρωτογενούς τομέα που είναι, κατά τη γνώμη μας, ένας πυλώνας σημαντικός για την ανάπτυξη και τη διατροφική επάρκεια. Η χώρα μας μπορεί να στηριχτεί στην πρωτογενή παραγωγή και τον τουρισμό αρκεί να υπάρξει μια πολιτική που να ευνοεί αυτούς τους τομείς της οικονομίας.

Θα σταθώ στον πρωτογενή τομέα και κυρίως στην αγροτική παραγωγή. Είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση πως χρειαζόμαστε πρωτογενή παραγωγή που να αναπτυχθεί και να ευημερήσει, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί εισόδημα στις αγροτικές περιοχές και τους νέους ανθρώπους που επιστρέφουν ή που θέλουν να μείνουν, να εξασφαλιστεί μείωση των εισαγωγών τροφίμων , αύξηση των εξαγωγών, ποιότητα τροφής και διατροφική αυτάρκεια και επάρκεια. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να εξασφαλίσουμε τα παραπάνω, διότι μας δίνουν εισόδημα, μας εξασφαλίζουν εισροές χρημάτων από τις εξαγωγές και μας διασφαλίζουν ότι δε θα πεινάσουμε σε κάθε περίπτωση.

Οι επιλογές, μέχρι στιγμής, του δικομματισμού αλλά και της κυβέρνησης του μνημονίου είναι σε αντίθετη κατεύθυνση. Τα νομοσχέδια που ψήφισαν δεν στηρίζουν την αγροτική παραγωγή και την διατροφική επάρκεια, αντιθέτως την υπονομεύουν και την απαξιώνουν. Έτσι φτάσαμε να εισάγουμε βασικά προϊόντα, να τα πληρώνουμε όλο και ακριβότερα, να παράγουμε όλο και λιγότερο και το αγροτικό νοικοκυριό να είναι όλο και πιο χρεωμένο.

Μια από τις τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης και των αρμόδιων υπουργών περιβάλλοντος και αγροτικής ανάπτυξης, που υπονομεύει και απαξιώνει την ελληνική γεωργία αλλά και τη γη υψηλής παραγωγικότητας που τόσο χρειαζόμαστε, είναι η υστερία με την ενέργεια και τα φωτοβολταϊκά. Έσπειραν στον κόσμο προσδοκίες για εύκολο χρήμα, δεσμεύουν γη που πρέπει να καλλιεργείται και αποκρύπτουν τα προβλήματα που γεννιούνται από αυτήν την πολιτική. Ας μην ξεχνάμε πως στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου -που έτσι θέλουν να μας κάνουν-, οι άνθρωποι πραγματικά πεινούν διότι τη γη τους τη δέσμευσαν οι κυβερνήσεις και το Δ.Ν.Τ. και τους υποχρέωσαν να παράγουν βιοκαύσιμα και ζωοτροφές που εξάγονται στις δυτικές χώρες και, ταυτόχρονα, την έσπειραν φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες. Αποτέλεσμα είναι σήμερα οι άνθρωποι εκεί πραγματικά να λιμοκτονούν και τα παιδιά να υποσιτίζονται. Ας είμαστε, λοιπόν, σε εγρήγορση και ας μην πιστεύουμε στις εύκολες και ατομικές λύσεις. Ας αρχίσουμε από αυτές τις εκλογές να αλλάζουμε καταρχήν τον τρόπο που σκεφτόμαστε τα πράγματα.

Το περιβάλλον μπορεί να προστατευτεί και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας να αυξηθούν, όχι όμως σε γη που πρέπει να παράγει τρόφιμα γιατί αυτό οδηγεί σε μεγάλους κινδύνους. Η ενέργεια δεν τρώγεται. Αν δεν σχεδιαστεί το όλο σύστημα, κυρίως αυτό με τα ενεργειακά και την αγροτική και δημόσια γη, με τρόπο δίκαιο και δημοκρατικό και με τρόπο που να ευνοεί και να βοηθά στην ανάπτυξη της κοινωνίας, τότε γίνεται σύστημα που θα δίνει πλούτο στους ήδη πλούσιους και θα αναδιανέμει τη φτώχια στους υπόλοιπους.

Ο κόσμος να αναπτυχθεί, λοιπόν, και να καλύψει τις ανάγκες του. Ας σταματήσουν την κοροϊδία και ας σκεφτούμε για το μέλλον!

*Βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ,

υποψήφια με το ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Ν. ΛΑΡΙΣΑΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ